فلاکتی که گریبانمان را گرفته قابل توصیف نیست.
اصلا نمی دانم چه بگویم و یا چه چیزی بنویسم‌ که حق مطلب را ادا کند.
کودکانی که برای مایحتاج اولیه یک زندگی عادی نباید رنجی را متحمل شوند چنان نگرانند که نکند این بسته های اهدایی تمام شود و به ما نرسد.
به دویدن هایشان نگاه کنید!
شرم بر هر آنکه سکوت کند و دم نزند.

توانی برای کمک کردن مالی ندارم و درد و رنج شما را با تمام وجودم حس می‌کنم.
بمیرم برایتان خوب است!؟
در توانم نیست تماشای این همه درد و رنج شما.
کشوری را به گروگان گرفته اند

@zarkhand