اگر انسان، انسان باشد و روابطش با جهان روابطی انسانی، آنگاه میتوان عشق را فقط با عشق و اعتماد را با اعتماد رد و بدل كرد. اگر بخواهيم از هنر لذت ببريم، بايد هنرمندانه پرورش يافته باشيم؛ اگر میخواهيم بر ديگران تأثير بگذاريم، بايد بهراستی قادر به برانگيختن و تشويق ديگران باشيم. هركدام از روابط ما با انسان و طبيعت بايد جلوهی ويژهای باشد منطبق با ابژهی اراده و زندگی فردی واقعیمان.
اگر يكطرفه عشق میورزی، یعنی عشقات بهعنوان عشق ناتوان از برانگيختن عشق متقابل است. اگر با تجلی زندهی خود بهعنوان انسانی عاشق، محبوب ديگری نمیشوی، آنگاه عشقات ناتوان است و اين عين بدبختیست.
#کارل_مارکس
دستنوشتههای اقتصادی و فلسفی ۱۸۴۴
برگردان: حسن مرتضوی
@designmanufacturing