آب‌های زیرزمینی از دست رفته است، نه اشتغال پایداری ایجاد شده و نه آب مانده است!! علاوه بر این مخاطره فرونشست نه تنها روستاها که کلان شهرها را نیز تهدید می کند.

وزارت نیرو و نظام حکمرانی آب برای سدسازی و انتقال آب پول و اعتبار دارند، اما برای نجات آب‌های زیرزمینی به طرح ضعیف تعادل بخشی و احیا و بستن چاه‌های غيرمجاز غیرسفارشی ها بسنده کرده اند.

تبیعض در سرمایه گذاری بین منابع آب و اهمیت ندادن به آب‌های زیرزمینی و گذاشتن بار اشتغال و خودکفایی برگرده کشاورزی؛ انهم بدون توسعه کیفی و پز دادن به وسعت به جای بازده و بهره وری کشور را به لبه پرتگاه رسانده است.

کجایند آنها که به صادرات هندوانه و گوجه و خیار وخربزه و پیاز مفتخر بودند پاسخ دهند؟

فرونشست زمین یک طرف قضیه است وخیل کشاورزان بیکار و آوارگان روستایی یک طرف. اگر به اندازه سدسازی و انتقال آب به نجات آب‌های زیرزمینی نیز توجه می‌شد؛ هم می توانستیم کشاورزی توسعه یافته و مدرن و کم آب بر داشته باشیم و هم آبخوان‌های سالم..

وقتی با مداخله سیاسیون دربرابر اولین چاه غیرمجاز مماشات شد، بدیهی است که امروز به عزای آبخوانها بنشینیم.

©@ruralwomenissues