💬زمان که بگذره، گرد و خاک معاصرت که بخوابه این تصویر واضح‌تر میشه که جمهوری اسلامی تمام تلاشش رو کرد تا برای ترامپ پل پیروزی بسازه. از همون اسلام‌آباد تا همین الان. اما واقعیت اینه که ترامپ باور داره ایرانیان حیوان‌هایی هستند که باید رام بشوند.
رفتیم اونجا و موضع تهاجمی نداشتیم.
زمانی که انتظار داشتیم مذاکرات به جای مثبتی برسه و هی با شوق از اومدن ونس حرف میزدیم، یارو نشست خبری گذاشت و تو رو ضایع کرد، همزمان با مذاکره ناوش رو آورد تو خلیج‌فارس و بعدش هم که از اسلام‌آباد برگشت، محاصره دریایی رو انجام داد که عجبا حتی نسبت به اون هم احساس خطر نکردی!
استرسِ محاصره‌کننده از تویی که محاصره شده بودی بیشتر بود!
هزینه دادیم، شهید دادیم، آسیب دیدیم تا رسیدیم به جایی که طرف مقابل نیاز به فرصت تنفس داشت. تفاهم‌نامه اسلام‌آباد به دست اومد. که خیلی هم خوب بود. ولی به شرطی که مسئول مملکت باور می‌داشت این یک فرصت تنفس هست و قرار نیست جنگی با این عظمت که سال‌ها زمینه‌سازی براش انجام شده، به همین راحتی تموم بشه و همه با هم خوب بشن و در خوبی و خوشی با هم زندگی کنند و یارو ۳۰۰میلیارد سرمایه‌گذاری کنه و...
یارو ۳۰ روز صبر میکرد همه چیز تو تنگه عادی میشد و بعدش هم جمهوری‌اسلامی با این مسئولین اراده اعمال حاکمیت در تنگه رو نداشت ولی از روز اول شروع کرد به نقض‌های مختلف تفاهم‌نامه
یکیش اینکه کلی نفت خارج کردن و اینور طرف ایرانی درگیر این بود که یه مرکز تماس برای تنگه هرمز ایجاد بشه که بین ایران و آمریکا هماهنگی ایجاد بشه و... طرف مقابل اصلا براش مهم نبود!
همین‌طوری ایران رو دو سه هفته دووندند و هیچی به هیچی
شروع کردیم به مقابله با نقض تفاهم و دوباره جنگ و محاصره و...
در همین حال که ما داریم شهید میدیم و محاصره شدیم و طرف مقابل از روز اول تفاهم‌نامه رو نقض کرد، مسئولین مملکت شروع کردن از پیروزی‌هامون در تفاهم‌نامه میگن. چه تفاهم‌نامه خوبی بود و چه پیروزی بزرگی بود و...
آقاجان مووآن کن!
اون تفاهم‌نامه کارش رو خیلی خوب انجام داد. اما در این جنگ، اگر یه حداقل‌هایی رو رعایت کنی با پایان دوره ترامپ تموم میشه. اگر رعایت نکنی که خدا داند. بعدش هم قرار نیست همه در خوبی و خوشی در کنار هم زندگی کنیم. نه تنها خاورمیانه که جهان داره به سمت بی‌نظمی بیشتر حرکت میکنه.
خب تو این فاصله دو سال باید چی کار کنیم؟
اولین چیزی که باید میفهمیدی اینه که فرصت‌های تنفس خیلی مهمه
ما فرصت تنفس قبل انتخابات رو از دست دادیم. چرا؟ چون بعد از اعمال دوباره محاصره به جای افزایش تنش داشتیم از خوبی‌های تفاهم‌نامه دفاع میکردیم. باور نداشتیم که تنگه هرمز و قدرت آفندی‌مون باعث شده که طرف مقابل ما رو نابود نکنه.
تنگه هرمز رو شل گرفتیم، با امارات راه اومدیم، با آمریکا راه اومدیم و طرف مقابل باورش شد که ایران نمیتونه تنگه هرمز رو کنترل کنه. چه نظامی چه در اراده!
در حالی که ریتم افزایش تنش مناسبی رو اتخاذ نکردیم که بعدا میوه‌اش رو در فرصت تنفس برداشت کنیم، بلند شدیم رفتیم نیویورک اونجا بست نشستیم که مستر ترامپ تو رو ابوالفضل بیا برگرد به تفاهم!
(متاسفانه ترامپ آشنایی با حضرت ابوالفضل نداشت!)
خدا رو شکر این جهان بحران کم نداره و خاورمیانه هم به طریق اولی، طرف آمریکایی هم نمیتونه بدون نقض تفاهم سر کنه. ولو یه چیز کوچک که بهت این فرصت رو میده تا در بازه انتخابات یه فشار نسبی رو حفظ کنی و طرف مقابل هم واکنش چندانی نشون نده. همون طور که میبینیم الان به زدن کشتی‌ها و حملات انصارالله واکنش چندانی نشون نمیده.
یادمون نره که این طوری نیست که شب انتخابات قیمت سوخت بیاد پایین و شهروند آمریکایی بگه پس بریم به جمهوری‌خواهان رای بدیم.
موج اصلی انتخابات رو اون زخم افزایش هزینه‌ها دیگه ایجاد کرده و دموکرات‌ها میتونن بهره ببرند
البته اون فشار شب انتخابات میتونه مقداری این زخم رو عمیق‌تر کنه و ایالت‌های بیشتری رو شامل بشه یا اینکه درصدها رو مقداری تغییر بده.
مثلا ممکن بود در اون سناریو کانزاس که از دهه ۳۰ میلادی سناتور دموکرات نداشته، رقابتی نشه یا حتی کارولینای جنوبی. یا اینکه عبدالسید به جای اختلاف ۲ درصد، اختلاف ۱ درصد داشته باشه
حالا به هر حال اون فرصت رو از دست دادیم. در ادامه این جنگ تصمیمات مهم‌تری باید گرفته بشه که دیگه نباید اون تعلل و بلاتکلیفی توش دیده بشه. وگرنه کلاه‌مون جدی‌جدی پس معرکه‌اس💬
🇮🇷Ellinne
رفتیم اونجا و موضع تهاجمی نداشتیم.
زمانی که انتظار داشتیم مذاکرات به جای مثبتی برسه و هی با شوق از اومدن ونس حرف میزدیم، یارو نشست خبری گذاشت و تو رو ضایع کرد، همزمان با مذاکره ناوش رو آورد تو خلیج‌فارس و بعدش هم که از اسلام‌آباد برگشت، محاصره دریایی رو انجام داد که عجبا حتی نسبت به اون هم احساس خطر نکردی!
استرسِ محاصره‌کننده از تویی که محاصره شده بودی بیشتر بود!
هزینه دادیم، شهید دادیم، آسیب دیدیم تا رسیدیم به جایی که طرف مقابل نیاز به فرصت تنفس داشت. تفاهم‌نامه اسلام‌آباد به دست اومد. که خیلی هم خوب بود. ولی به شرطی که مسئول مملکت باور می‌داشت این یک فرصت تنفس هست و قرار نیست جنگی با این عظمت که سال‌ها زمینه‌سازی براش انجام شده، به همین راحتی تموم بشه و همه با هم خوب بشن و در خوبی و خوشی با هم زندگی کنند و یارو ۳۰۰میلیارد سرمایه‌گذاری کنه و...
یارو ۳۰ روز صبر میکرد همه چیز تو تنگه عادی میشد و بعدش هم جمهوری‌اسلامی با این مسئولین اراده اعمال حاکمیت در تنگه رو نداشت ولی از روز اول شروع کرد به نقض‌های مختلف تفاهم‌نامه
یکیش اینکه کلی نفت خارج کردن و اینور طرف ایرانی درگیر این بود که یه مرکز تماس برای تنگه هرمز ایجاد بشه که بین ایران و آمریکا هماهنگی ایجاد بشه و... طرف مقابل اصلا براش مهم نبود!
همین‌طوری ایران رو دو سه هفته دووندند و هیچی به هیچی
شروع کردیم به مقابله با نقض تفاهم و دوباره جنگ و محاصره و...
در همین حال که ما داریم شهید میدیم و محاصره شدیم و طرف مقابل از روز اول تفاهم‌نامه رو نقض کرد، مسئولین مملکت شروع کردن از پیروزی‌هامون در تفاهم‌نامه میگن. چه تفاهم‌نامه خوبی بود و چه پیروزی بزرگی بود و...
آقاجان مووآن کن!
اون تفاهم‌نامه کارش رو خیلی خوب انجام داد. اما در این جنگ، اگر یه حداقل‌هایی رو رعایت کنی با پایان دوره ترامپ تموم میشه. اگر رعایت نکنی که خدا داند. بعدش هم قرار نیست همه در خوبی و خوشی در کنار هم زندگی کنیم. نه تنها خاورمیانه که جهان داره به سمت بی‌نظمی بیشتر حرکت میکنه.
خب تو این فاصله دو سال باید چی کار کنیم؟
اولین چیزی که باید میفهمیدی اینه که فرصت‌های تنفس خیلی مهمه
ما فرصت تنفس قبل انتخابات رو از دست دادیم. چرا؟ چون بعد از اعمال دوباره محاصره به جای افزایش تنش داشتیم از خوبی‌های تفاهم‌نامه دفاع میکردیم. باور نداشتیم که تنگه هرمز و قدرت آفندی‌مون باعث شده که طرف مقابل ما رو نابود نکنه.
تنگه هرمز رو شل گرفتیم، با امارات راه اومدیم، با آمریکا راه اومدیم و طرف مقابل باورش شد که ایران نمیتونه تنگه هرمز رو کنترل کنه. چه نظامی چه در اراده!
در حالی که ریتم افزایش تنش مناسبی رو اتخاذ نکردیم که بعدا میوه‌اش رو در فرصت تنفس برداشت کنیم، بلند شدیم رفتیم نیویورک اونجا بست نشستیم که مستر ترامپ تو رو ابوالفضل بیا برگرد به تفاهم!
(متاسفانه ترامپ آشنایی با حضرت ابوالفضل نداشت!)
خدا رو شکر این جهان بحران کم نداره و خاورمیانه هم به طریق اولی، طرف آمریکایی هم نمیتونه بدون نقض تفاهم سر کنه. ولو یه چیز کوچک که بهت این فرصت رو میده تا در بازه انتخابات یه فشار نسبی رو حفظ کنی و طرف مقابل هم واکنش چندانی نشون نده. همون طور که میبینیم الان به زدن کشتی‌ها و حملات انصارالله واکنش چندانی نشون نمیده.
یادمون نره که این طوری نیست که شب انتخابات قیمت سوخت بیاد پایین و شهروند آمریکایی بگه پس بریم به جمهوری‌خواهان رای بدیم.
موج اصلی انتخابات رو اون زخم افزایش هزینه‌ها دیگه ایجاد کرده و دموکرات‌ها میتونن بهره ببرند
البته اون فشار شب انتخابات میتونه مقداری این زخم رو عمیق‌تر کنه و ایالت‌های بیشتری رو شامل بشه یا اینکه درصدها رو مقداری تغییر بده.
مثلا ممکن بود در اون سناریو کانزاس که از دهه ۳۰ میلادی سناتور دموکرات نداشته، رقابتی نشه یا حتی کارولینای جنوبی. یا اینکه عبدالسید به جای اختلاف ۲ درصد، اختلاف ۱ درصد داشته باشه
حالا به هر حال اون فرصت رو از دست دادیم. در ادامه این جنگ تصمیمات مهم‌تری باید گرفته بشه که دیگه نباید اون تعلل و بلاتکلیفی توش دیده بشه. وگرنه کلاه‌مون جدی‌جدی پس معرکه‌اس💬
🇮🇷Ellinne
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment