🔹لبریزم از درد و از استیصال. بی‌عُرضگی و بی‌تفاوتی و پَلَشتیِ مدیرانِ ارشاد سرانجام کار دست‌مان داد و با سلب مالکیت از آتلیه‌ها و سوئیت‌های ایران در شهرک بین‌المللی هنر پاریس، بیش از نیم‌قرن حضورِ ایران در #سیته پایان یافت حدود ۶۰ سال پیش بود که ایران با تملک چهار آتلیه و سوئیت اقامتی در این شهرک، عملا راه را برای حضورِ جهانی فرهنگ و هنر ایران باز کرد و به هنرمندان ساکن ایران این امکان را داد که طی سه تا شش ماه، پروژه‌های پژوهشی یا آفرینش هنری خود را در رشته‌های مختلف در این محل به سامان برسانند
در کنار آن با هنرمندان و اهالی فرهنگِ کشورهای دیگر هم در تعامل باشند؛ جالب است بدانید در شهرک بین‌المللی هنر پاریس فقط ۶۰ کشور جهان دارای فضاهای اختصاصی هستند که یکی از آن‌ها ایران بود
از ۵ سال پیش، ایران از انجام تعهدات‌اش در قبالِ این مجموعه سر باز زد، نه هزینه‌های تعمیر و بازسازی را پرداخت کرد نه هنرجویی به این شهرک اعزام کرد و مدیریت «سیته» هم با استناد به آیین‌نامه داخلی خود و بر پایه پنج سال غیرفعال بودن ایران، اقدام به سلب مالکیت رسمی از ایران کرد
جواد صادقی، مسئول پیگیری پرونده سیته در ارشاد پیش از این، در گفت‌وگویی، از پشت پرده‌ی این سلب مالکیت گفت:«اگر کشوری پنج سال، هنرمندی اعزام نکند یا هیچ فعالیتی نداشته باشد، امکان استفاده از فضای اختصاصی از او گرفته می‌شود. ما نه اعزام داشتیم، نه تعمیر کردیم، نه پاسخ‌گو بودیم.»
گویا در این یکی دو سال اخیر، نه‌تنها بازسازی فضاهای ایرانی انجام نشد، بلکه حتی پاسخ‌گویی به مکاتبات رسمی سیته نیز از سوی مسئولان ایرانی نادیده گرفته شد. صادقی در همین زمینه گفته: «مدیریت سیته بارها درخواست رسمی داد، اما اقدام مؤثری انجام نشد. حتی به تلفن هم پاسخ داده نمی‌شد
این یک فاجعه مدیریتی است. ما این امکان را عملاً نابود کردیم. سیته فقط یک ساختمان نبود؛ ویترینی جهانی برای فرهنگ و هنر ایران بود.» ...
https://x.com/PejmanMousavi/status/1953807408888700938
🔹باید خاطراتم راجع به بازپس‌گیری سیته پس از توقف همکاری‌ها- قریب ۱۵ سال پس از انقلاب- را بنویسم که چگونه با دعوت از خانم Élisabeth Dufourcq رئیس سیته به تهران و بازدید از موزه‌هنرهای معاصر تهران او را متقاعد کردیم که باید استودیوها در اختیار ما قرار گیرد و اعزام‌ها آغاز شد.
https://x.com/sohofim_/status/1953814438143791282?
🖥Ellinne
در کنار آن با هنرمندان و اهالی فرهنگِ کشورهای دیگر هم در تعامل باشند؛ جالب است بدانید در شهرک بین‌المللی هنر پاریس فقط ۶۰ کشور جهان دارای فضاهای اختصاصی هستند که یکی از آن‌ها ایران بود
از ۵ سال پیش، ایران از انجام تعهدات‌اش در قبالِ این مجموعه سر باز زد، نه هزینه‌های تعمیر و بازسازی را پرداخت کرد نه هنرجویی به این شهرک اعزام کرد و مدیریت «سیته» هم با استناد به آیین‌نامه داخلی خود و بر پایه پنج سال غیرفعال بودن ایران، اقدام به سلب مالکیت رسمی از ایران کرد
جواد صادقی، مسئول پیگیری پرونده سیته در ارشاد پیش از این، در گفت‌وگویی، از پشت پرده‌ی این سلب مالکیت گفت:«اگر کشوری پنج سال، هنرمندی اعزام نکند یا هیچ فعالیتی نداشته باشد، امکان استفاده از فضای اختصاصی از او گرفته می‌شود. ما نه اعزام داشتیم، نه تعمیر کردیم، نه پاسخ‌گو بودیم.»
گویا در این یکی دو سال اخیر، نه‌تنها بازسازی فضاهای ایرانی انجام نشد، بلکه حتی پاسخ‌گویی به مکاتبات رسمی سیته نیز از سوی مسئولان ایرانی نادیده گرفته شد. صادقی در همین زمینه گفته: «مدیریت سیته بارها درخواست رسمی داد، اما اقدام مؤثری انجام نشد. حتی به تلفن هم پاسخ داده نمی‌شد
این یک فاجعه مدیریتی است. ما این امکان را عملاً نابود کردیم. سیته فقط یک ساختمان نبود؛ ویترینی جهانی برای فرهنگ و هنر ایران بود.» ...
https://x.com/PejmanMousavi/status/1953807408888700938
🔹باید خاطراتم راجع به بازپس‌گیری سیته پس از توقف همکاری‌ها- قریب ۱۵ سال پس از انقلاب- را بنویسم که چگونه با دعوت از خانم Élisabeth Dufourcq رئیس سیته به تهران و بازدید از موزه‌هنرهای معاصر تهران او را متقاعد کردیم که باید استودیوها در اختیار ما قرار گیرد و اعزام‌ها آغاز شد.
https://x.com/sohofim_/status/1953814438143791282?
🖥Ellinne
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment