انحنای وقت
دیشب در رویاهایم
پرندهای پرکشید
درست از کنارِ صورتم؛
پرندهی زیبایی بود،
ظریف و سبکبال.
دور که میشد نگاهم کرد،
برایش دست تکان دادم،
رفت و برنگشت...
و قصهی بودن به پایان رسید.
۲۹ بهمنماه ۱۳۹۸
Comments
Be the first to add a comment