دختران معلول روستایی ، وارثان رنج؛ نیازمند به امید

در روستای ما دختران معلول کم نبودند. فقط در همسایگی ما 3 الی 4 دختر معلول زندگی می کردند و من هر روز شاهد رنج بردن آنها بودم. دخترانی که یا قربانی فلج اطفال بودند و یا به دلیل نقص ژنتیکی معلول متولد شده بودند.

معلولیت در روستاها با چالش های مختلف از تردد در کوچه های گلی و سنگی گرفته تا نبودن امکانی برای استقلال مالی روبروست؛ و وقتی پای دختران به میان باشد، هرچه زمان بگذرد و والدین به سمت کهولت روند این مشکلات و چالش ها هراسناک تر می شود. چرا که کودکان معلول روستایی فقط متکی به خانواده و والدین شان هستند.
شاید کمکهای اندک مادی نهادهای متولی به این افراد هم برسد، اما کمک‌های توانمندسازانه چون آموزش انواع مهارت‌ها بندرت به روستاها می رسد، اگر هم برسد روستاهای آبادتر و پرجمعیت تر را در برمی‌گیرد و روستاهای محروم از این «الطاف» بی بهره اند.

زندگی سخت اغلب دختران معلول در روستاها در حقیقت تراژدی غم انگیزی از زندگی انسان در حاشیه است.

در روزجهانی معلولان دختران معلول روستایی را فراموش نکنیم، آنها نیز به حمایت‌های مادی و معنوی توانبخشی نیازمندند، این حمایت البته حق انسانی آنهاست.

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾