This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
موسیقی «فادو/Fado» یکی از مهمترین سمبولهای هنری پرتغال و همچون سبک «فلامنکو» در اسپانیا، مشهورترین و خالص ترین عنصر فرهنگی_اجتماعی در این کشور است. ریشه فادو به قرن نوزدهم در لیسبون باز می گردد؛ گفته می‌شود که فادو موسیقی حزن انگیز، با درونمایه های عاشقانه بوده که دریانوردان پرتغالی می خواندند.
فادو در لغت به معنای “سرنوشت” است و در حقیقت نوعی هنر مردمی است که در محله های فقیرنشین و پایین شهر لیسبون متولد گردید. خواننده از شهر خود، تلخی های زندگی و سرنوشت میخواند و ترانه هایش اغلب رنگ و بویی اجتماعی یا سیاسی دارند. یک «فادیستا» یا خوانندۀ فادو، معمولاً وسعت صوتی گسترده و رنگ صدایی گرفته و محزون داشته و باید به تکنیک های آوازی و همینطور گامهای موسیقایی که در سبک فادو استفاده می شوند تسلط کامل داشته باشد.
فادو در گذشته به همراهی گیتار پرتغالی (کوئیمبرا) یا اسپانیایی اجرا می شد اما امروزه از ارکستر نیز برای همراهی آواز فادو استفاده می شود. خوانندگان نسل جدید همچون گذشتگان خود فقط از ساز های سنتی استفاده می کنند.
نام اثر: «عشق شیرین»(۲۰۰۸)
خواننده: کاتیا گوئریرا
✒️رضی الدین طبیب
@renaissancetranslate
فادو در لغت به معنای “سرنوشت” است و در حقیقت نوعی هنر مردمی است که در محله های فقیرنشین و پایین شهر لیسبون متولد گردید. خواننده از شهر خود، تلخی های زندگی و سرنوشت میخواند و ترانه هایش اغلب رنگ و بویی اجتماعی یا سیاسی دارند. یک «فادیستا» یا خوانندۀ فادو، معمولاً وسعت صوتی گسترده و رنگ صدایی گرفته و محزون داشته و باید به تکنیک های آوازی و همینطور گامهای موسیقایی که در سبک فادو استفاده می شوند تسلط کامل داشته باشد.
فادو در گذشته به همراهی گیتار پرتغالی (کوئیمبرا) یا اسپانیایی اجرا می شد اما امروزه از ارکستر نیز برای همراهی آواز فادو استفاده می شود. خوانندگان نسل جدید همچون گذشتگان خود فقط از ساز های سنتی استفاده می کنند.
نام اثر: «عشق شیرین»(۲۰۰۸)
خواننده: کاتیا گوئریرا
✒️رضی الدین طبیب
@renaissancetranslate
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment