در پاسخ به دفاعیه دکتر صحراییان: "نخبه کشی" آنجا اتفاق می افتد که یک مقام مسوول برای منافع خود شرکت دارویی میزند. نخبه ها از نبود عدالت میسوزند.
1- فرموده اید که "به عنوان رییس کمیته علوم اعصاب و بهداشت روان موسسه نیماد شهادت میدهم که هیچیک از این بزرگواران طرحی را برای خود مصوب ننموده اند". ای کاش آنقدر در نیماد شفافیت بود که نیاز به شهادت شما نبود. چرا شش سال متمادی بدون هیچ نظارتی هر سال حداقل 50 میلیارد تومان بودجه بطور مبهم توزیع شد؟ چرا همین الان هم با درخواست شفافیت در نیماد به پرسش کنندگان توهین و افترا میزنند؟ آیا کار سختی است که بجای شهادتین اسامی همکاران طرح های میلیاردی در سایت درج شود؟
2- گفته اید: "اینکه دانشگاه علوم پزشکی تهران با دوهزار هیات علمی و هزاران دانشجوی ارشد و دکتری سهمی مساوی دانشگاهی با کمتر از صد هیات علمی داشته باشد تا عدالت رعایت شود نیز ادرس غلط دادن است که معمولا شیوه کسانی است که چشم خود را برروی حقیقت بسته اند "
آیا این هم آدرس غلط است که این دانشگاه معظم به تنهایی یک سوم بودجه همه دانشگاههای کشور را ببلعد؟ آیا این هم آدرس غلط است که تنها سه مرکز وابسته به معاونین وزارت از آن دانشگاه معظم 65 درصد بودجه نیماد را از آن خود و محققان خود کنند؟
3- بهتر نیست بجای این مجیزگویی ها به مسوولیت خود در قبال پیشگیری از این ابهامات تفکر و تامل کنید؟ در محضر دانشگاهیان و برای قضاوت آنها بفرمایید به نامه آقای دکتر کبریایی زاده در سال 95 در خصوص "تضاد منافع تولید دارو و مقام اجرایی" به عنوان معاون تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تهران چه پاسخی دادید؟ جهت اطلاع دانشگاهیان عرض کنیم که آقای دکتر کبریایی زاده در نامه خود به صراحت سوال کرده بود که چرا یک مقام دولتی شرکت دارویی دارد و کمیته اخلاق از وی در خصوص تضاد منافع سوال نمی پرسد؟
البته حالا که 4 سال گذشته تازه در می یابیم که چرا جنابعالی به عنوان بالاترین مقام دانشگاه نامه را بی پاسخ گذاشتید؟ و چرا کمیته اخلاق هم هیچ پیگیری نکرد؟!
شاید پیگیری این نامه می توانست از اوضاع پریشان امروز در پژوهش پیشگیری می کرد.
ضمن احترام به همه اساتید برجسته ، ستونهای پژوهش در این کشور جوانانی هستند که با کمترین بودجه و امکانات ، در اقصی نقاط کشور محتاج دریافت 5 میلیون تومان بودجه برای اتمام پایان نامه و طرح خود هستند. "نخبه کشی" با درخواست "شفاف سازی" اتفاق نمی افتد. با "بی عدالتی" و "توزیع نامناسب و مبهم بودجه" و "تضاد منافع در داشتن یک شرکت تولید دارو از سوی بالاترین مقام پژوهشی کشور" اتفاق می افتد. نخبه ها اینها را می بینند و شاید هم میسوزند.
1- فرموده اید که "به عنوان رییس کمیته علوم اعصاب و بهداشت روان موسسه نیماد شهادت میدهم که هیچیک از این بزرگواران طرحی را برای خود مصوب ننموده اند". ای کاش آنقدر در نیماد شفافیت بود که نیاز به شهادت شما نبود. چرا شش سال متمادی بدون هیچ نظارتی هر سال حداقل 50 میلیارد تومان بودجه بطور مبهم توزیع شد؟ چرا همین الان هم با درخواست شفافیت در نیماد به پرسش کنندگان توهین و افترا میزنند؟ آیا کار سختی است که بجای شهادتین اسامی همکاران طرح های میلیاردی در سایت درج شود؟
2- گفته اید: "اینکه دانشگاه علوم پزشکی تهران با دوهزار هیات علمی و هزاران دانشجوی ارشد و دکتری سهمی مساوی دانشگاهی با کمتر از صد هیات علمی داشته باشد تا عدالت رعایت شود نیز ادرس غلط دادن است که معمولا شیوه کسانی است که چشم خود را برروی حقیقت بسته اند "
آیا این هم آدرس غلط است که این دانشگاه معظم به تنهایی یک سوم بودجه همه دانشگاههای کشور را ببلعد؟ آیا این هم آدرس غلط است که تنها سه مرکز وابسته به معاونین وزارت از آن دانشگاه معظم 65 درصد بودجه نیماد را از آن خود و محققان خود کنند؟
3- بهتر نیست بجای این مجیزگویی ها به مسوولیت خود در قبال پیشگیری از این ابهامات تفکر و تامل کنید؟ در محضر دانشگاهیان و برای قضاوت آنها بفرمایید به نامه آقای دکتر کبریایی زاده در سال 95 در خصوص "تضاد منافع تولید دارو و مقام اجرایی" به عنوان معاون تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تهران چه پاسخی دادید؟ جهت اطلاع دانشگاهیان عرض کنیم که آقای دکتر کبریایی زاده در نامه خود به صراحت سوال کرده بود که چرا یک مقام دولتی شرکت دارویی دارد و کمیته اخلاق از وی در خصوص تضاد منافع سوال نمی پرسد؟
البته حالا که 4 سال گذشته تازه در می یابیم که چرا جنابعالی به عنوان بالاترین مقام دانشگاه نامه را بی پاسخ گذاشتید؟ و چرا کمیته اخلاق هم هیچ پیگیری نکرد؟!
شاید پیگیری این نامه می توانست از اوضاع پریشان امروز در پژوهش پیشگیری می کرد.
ضمن احترام به همه اساتید برجسته ، ستونهای پژوهش در این کشور جوانانی هستند که با کمترین بودجه و امکانات ، در اقصی نقاط کشور محتاج دریافت 5 میلیون تومان بودجه برای اتمام پایان نامه و طرح خود هستند. "نخبه کشی" با درخواست "شفاف سازی" اتفاق نمی افتد. با "بی عدالتی" و "توزیع نامناسب و مبهم بودجه" و "تضاد منافع در داشتن یک شرکت تولید دارو از سوی بالاترین مقام پژوهشی کشور" اتفاق می افتد. نخبه ها اینها را می بینند و شاید هم میسوزند.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment