فراتر از قاب رسانه: پشت‌صحنه حضور زنان غربی در مناسبات قدرت به روایت پروفسور مری بی‌یرد
✍نفیسه مرادی
https://t.me/female_Interpretation
🔸تلفیق جنبش‌های فمینیستی و حضور زنان در سطوح بالای مناسبات قدرت در قاب رسانه، رساننده این پیام به زنان شرقی - خاورمیانه‌ای است که غرب در شکستن سقف شیشه‌ای نردبان ترقی زنان در مناسبات قدرت، گوی سبقت را از سایر جوامع ربوده است.
🔸مارگارت تاچر، ترزا می، آنگلا مرکل و هیلاری کلینتون زنان نامدار قدرتمندی هستند که برای زنان شرقی همچو آواز دُهُل از دور خوشند.
🔸پروفسور مری بی‌یرد استاد مطالعات کلاسیک و پژوهشگر انگلیسی روم باستان در کتاب «زنان و قدرت، یک بیانیه» به تبارشناسی نسبت زنان و قدرت از دوره روم باستان تا دوران معاصر می‌پردازد.
🔸او در بخش دوم کتاب با نام بردن از زنان سیاستمدار معاصر، مواجهه جامعه غربی با ایشان را توصیف می‌کند. توصیفاتی که در وهله اول برای خواننده شرقی - ایرانی که غرب را از مجرای رسانه، به‌خصوص رسانه‌های فارسی‌زبان شناخته، تعجب برانگیز است.
🔸در صفحه ۶٧ کتاب می‌نویسد:
«چهره آنگلا مرکل را بارها و بارها روی تصویر کاراواجو (یک نوآور خشن در نقاشی) قرار داده‌اند. در یکی از طغیان‌های احمقانه‌تر از همین دست، یک‌بار در ستونی از مجله پلیس فدریشن، ترزا مِی را زمانی که وزیر کشور بود «مدوسای میدِن‌هِد» نامیدند».
🔸به گفته او گردن زدن مدوسا در روایت‌های کهن یونانی «اکنون نیز به‌منزله نماد فرهنگی مخالفت با قدرت زنان باقی مانده است».
🔸در نشست سال ٢٠١٧ حزب کارگر در انگلستان، کاریکاتوری پخش شد که در آن ترزا می با مدوسا تلفیق شده بود و با عنوان «مِی‌دوسا» او را با مارها و غیره نشان می‌داد.
🔸به گفته پروفسور بی‌یرد، برای هیلاری کلینتون، بن‌مایه مدوسا در زننده‌ترین و عریان‌ترین شکلش دیده می‌شود. «همان‌طور که انتظار می‌رفت، حامیان ترامپ تعداد زیادی تصویر درست کردند که کلینتون را با طره‌های مارگونه نشان می‌داد. اما هولناک‌ترین و به‌یادماندنی‌ترینشان از مجسمه برنزی چلینی اقتباس کرده بود... این تصویر قاتل و هماورد مذکر پهلوان را نیز شامل می‌شد. فقط کافی بود صورت ترامپ را روی صورت پرسیوس بگذارید و چهره کلینتون را به‌جای سر بریده». او از این زنان در مناسبات قدرت با عنوان «از پسش برآمده‌اند» یاد می‌کند.
🔸نویسنده کتاب ساختار قدرت در غرب را دارای اشکال می‌داند که مارگارت تاچر برای ورود به آن مجبور شد مشاورانی را به‌کار گیرد و تن صدایش را بم و شبیه مردان کند تا حرفش از سوی مردان کابینه پذیرفته شود.
🔸قطع کردن میکروفن زنان در پارلمان برای نشنیدن صدای ایشان در مجلس، به کار بردن تعابیر زننده همچون «واق واق» و... برای زنان در حال سخن گفتن، مشخص می‌کند که چرا زنان غربی جنبش فمينيسم را به راه انداختند.
🔸نویسنده به جدول رده‌بندی سهم زنان در پارلمان‌های ملی اشاره می‌کند که رواندا با بیش از ۶٠ درصد اعضای پارلمان خانم در صدر این جدول قرار دارد، در حالی که بریتانیا حدود ۵٠ رده پایین‌تر است. «جالب توجه است که نسبت زنان در شورای ملی عربستان سعودی بیشتر از کنگره آمریکاست». گویا آنچه که غرب تبلیغ می‌کند، کشورهای غیرغربی عملی می‌کنند.
🔸هدف نوشتار حاضر نگاه سلبی به غرب نیست، و به قول دکتر مریم نصراصفهانی باید خوبی‌ها و پیشرفت‌هایشان را آموخت، بلکه مقصود شناخت بستر فرهنگی غرب است.
🔸فرهنگ امروز غرب و مواجهه‌اش با زنان در مناسبات قدرت - آنطور که نویسنده می‌گوید - وامدار روم و یونان باستان است، اما فرهنگ اینجا برخواسته از ایران باستان و آموزه‌های اسلامی مبتنی بر تکریم زنان و پرهیز از تحقیر و بی‌عدالتی است.
🔸هر چند هنوز برای رسیدن به نقطه مطلوب و مورد نظر راه بسیار است، اما نکته مهم این است که نقطه آغازین این مسیر برای ایران و غرب یکسان نیست و یقینا مقصد هر دو - هر چند با اشتراکات ظاهری - نیز یکسان نخواهد بود.
https://t.me/female_Interpretation
@kherad_Jensi
✍نفیسه مرادی
https://t.me/female_Interpretation
🔸تلفیق جنبش‌های فمینیستی و حضور زنان در سطوح بالای مناسبات قدرت در قاب رسانه، رساننده این پیام به زنان شرقی - خاورمیانه‌ای است که غرب در شکستن سقف شیشه‌ای نردبان ترقی زنان در مناسبات قدرت، گوی سبقت را از سایر جوامع ربوده است.
🔸مارگارت تاچر، ترزا می، آنگلا مرکل و هیلاری کلینتون زنان نامدار قدرتمندی هستند که برای زنان شرقی همچو آواز دُهُل از دور خوشند.
🔸پروفسور مری بی‌یرد استاد مطالعات کلاسیک و پژوهشگر انگلیسی روم باستان در کتاب «زنان و قدرت، یک بیانیه» به تبارشناسی نسبت زنان و قدرت از دوره روم باستان تا دوران معاصر می‌پردازد.
🔸او در بخش دوم کتاب با نام بردن از زنان سیاستمدار معاصر، مواجهه جامعه غربی با ایشان را توصیف می‌کند. توصیفاتی که در وهله اول برای خواننده شرقی - ایرانی که غرب را از مجرای رسانه، به‌خصوص رسانه‌های فارسی‌زبان شناخته، تعجب برانگیز است.
🔸در صفحه ۶٧ کتاب می‌نویسد:
«چهره آنگلا مرکل را بارها و بارها روی تصویر کاراواجو (یک نوآور خشن در نقاشی) قرار داده‌اند. در یکی از طغیان‌های احمقانه‌تر از همین دست، یک‌بار در ستونی از مجله پلیس فدریشن، ترزا مِی را زمانی که وزیر کشور بود «مدوسای میدِن‌هِد» نامیدند».
🔸به گفته او گردن زدن مدوسا در روایت‌های کهن یونانی «اکنون نیز به‌منزله نماد فرهنگی مخالفت با قدرت زنان باقی مانده است».
🔸در نشست سال ٢٠١٧ حزب کارگر در انگلستان، کاریکاتوری پخش شد که در آن ترزا می با مدوسا تلفیق شده بود و با عنوان «مِی‌دوسا» او را با مارها و غیره نشان می‌داد.
🔸به گفته پروفسور بی‌یرد، برای هیلاری کلینتون، بن‌مایه مدوسا در زننده‌ترین و عریان‌ترین شکلش دیده می‌شود. «همان‌طور که انتظار می‌رفت، حامیان ترامپ تعداد زیادی تصویر درست کردند که کلینتون را با طره‌های مارگونه نشان می‌داد. اما هولناک‌ترین و به‌یادماندنی‌ترینشان از مجسمه برنزی چلینی اقتباس کرده بود... این تصویر قاتل و هماورد مذکر پهلوان را نیز شامل می‌شد. فقط کافی بود صورت ترامپ را روی صورت پرسیوس بگذارید و چهره کلینتون را به‌جای سر بریده». او از این زنان در مناسبات قدرت با عنوان «از پسش برآمده‌اند» یاد می‌کند.
🔸نویسنده کتاب ساختار قدرت در غرب را دارای اشکال می‌داند که مارگارت تاچر برای ورود به آن مجبور شد مشاورانی را به‌کار گیرد و تن صدایش را بم و شبیه مردان کند تا حرفش از سوی مردان کابینه پذیرفته شود.
🔸قطع کردن میکروفن زنان در پارلمان برای نشنیدن صدای ایشان در مجلس، به کار بردن تعابیر زننده همچون «واق واق» و... برای زنان در حال سخن گفتن، مشخص می‌کند که چرا زنان غربی جنبش فمينيسم را به راه انداختند.
🔸نویسنده به جدول رده‌بندی سهم زنان در پارلمان‌های ملی اشاره می‌کند که رواندا با بیش از ۶٠ درصد اعضای پارلمان خانم در صدر این جدول قرار دارد، در حالی که بریتانیا حدود ۵٠ رده پایین‌تر است. «جالب توجه است که نسبت زنان در شورای ملی عربستان سعودی بیشتر از کنگره آمریکاست». گویا آنچه که غرب تبلیغ می‌کند، کشورهای غیرغربی عملی می‌کنند.
🔸هدف نوشتار حاضر نگاه سلبی به غرب نیست، و به قول دکتر مریم نصراصفهانی باید خوبی‌ها و پیشرفت‌هایشان را آموخت، بلکه مقصود شناخت بستر فرهنگی غرب است.
🔸فرهنگ امروز غرب و مواجهه‌اش با زنان در مناسبات قدرت - آنطور که نویسنده می‌گوید - وامدار روم و یونان باستان است، اما فرهنگ اینجا برخواسته از ایران باستان و آموزه‌های اسلامی مبتنی بر تکریم زنان و پرهیز از تحقیر و بی‌عدالتی است.
🔸هر چند هنوز برای رسیدن به نقطه مطلوب و مورد نظر راه بسیار است، اما نکته مهم این است که نقطه آغازین این مسیر برای ایران و غرب یکسان نیست و یقینا مقصد هر دو - هر چند با اشتراکات ظاهری - نیز یکسان نخواهد بود.
https://t.me/female_Interpretation
@kherad_Jensi
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment