✳️ پاچه‌دارها و پاچه‌خوارها
چرا چاپلوسی در نظام اداری رواج یافته است؟
✍️هدا احمدی
✅ در جلسه نهضت مدرسه‌سازی و عدالت آموزشی، محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، شروع به تعریف و تمجید از صداقت مسعود پزشکیان (رئیس‌جمهور) کرد و گفت «به وعده‌های او باید اعتماد کرد». مسعود پزشکیان با قطع سخنان معاون اجرایی‌اش و با لحن صمیمی همراه با شوخی و خنده گفت: «جعفر ول کن، حرفت رو بزن.» این واکنش، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی پیدا کرد.
برخی آن را نشانه‌ای از صراحت مسعود پزشکیان و مخالفتش با فرهنگ چاپلوسی دانستند، در حالی که عده‌ای بر این باورند که این واکنش، نقدی به حاشیه‌روی و کلی‌گویی در ساختار سیاسی کشورمان است. این ماجرا همچنین به بحث‌های گسترده درباره نیاز به صداقت رفتاری به‌جای گفتاری و اصلاح فرهنگ تملق در مدیریت کشورمان دامن زد. محمد مهاجری، روزنامه‌نگار با نگاه دقیقی به مفهوم چاپلوسی و تملق و تفاوت آن با تحسین و تمجید، بر لزوم مرزبندی روشن میان این مفاهیم تاکید می‌کند. وی با اشاره به سوءبرداشت‌هایی که گاه درباره تمجید از افراد مطرح می‌شود، تاکید دارد نباید هر اظهارنظری را به‌سرعت در دسته تملق و چاپلوسی قرار داد.
به‌گفته مهاجری، تملق صفتی است ناپسند و نکوهیده که در نظام اخلاقی مردود شناخته می‌شود. این ویژگی زمانی پدید می‌آید که فرد برای رسیدن به منافعی شخصی (چه طمع به مال، چه دستیابی به مقام یا موقعیت) دست به ستایش بیجا و اغراق‌آمیز از دیگری می‌زند.
وی تاکید می‌کند، تملق تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که چند ویژگی در آن همزمان وجود داشته باشد: نخست آنکه سخنان ستایش‌آمیز با نیت و هدف مشخصی برای دستیابی به منفعت مادی یا معنوی بیان شود. دوم آنکه فرد مورد تملق، از جایگاه و مقام بالاتری نسبت به گوینده برخوردار باشد. سوم اینکه آن فرد توان تحقق آن انتظاری را داشته باشد که تملق‌گو در ذهن دارد.
متن کامل
https://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-50005
چرا چاپلوسی در نظام اداری رواج یافته است؟
✍️هدا احمدی
✅ در جلسه نهضت مدرسه‌سازی و عدالت آموزشی، محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، شروع به تعریف و تمجید از صداقت مسعود پزشکیان (رئیس‌جمهور) کرد و گفت «به وعده‌های او باید اعتماد کرد». مسعود پزشکیان با قطع سخنان معاون اجرایی‌اش و با لحن صمیمی همراه با شوخی و خنده گفت: «جعفر ول کن، حرفت رو بزن.» این واکنش، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی پیدا کرد.
برخی آن را نشانه‌ای از صراحت مسعود پزشکیان و مخالفتش با فرهنگ چاپلوسی دانستند، در حالی که عده‌ای بر این باورند که این واکنش، نقدی به حاشیه‌روی و کلی‌گویی در ساختار سیاسی کشورمان است. این ماجرا همچنین به بحث‌های گسترده درباره نیاز به صداقت رفتاری به‌جای گفتاری و اصلاح فرهنگ تملق در مدیریت کشورمان دامن زد. محمد مهاجری، روزنامه‌نگار با نگاه دقیقی به مفهوم چاپلوسی و تملق و تفاوت آن با تحسین و تمجید، بر لزوم مرزبندی روشن میان این مفاهیم تاکید می‌کند. وی با اشاره به سوءبرداشت‌هایی که گاه درباره تمجید از افراد مطرح می‌شود، تاکید دارد نباید هر اظهارنظری را به‌سرعت در دسته تملق و چاپلوسی قرار داد.
به‌گفته مهاجری، تملق صفتی است ناپسند و نکوهیده که در نظام اخلاقی مردود شناخته می‌شود. این ویژگی زمانی پدید می‌آید که فرد برای رسیدن به منافعی شخصی (چه طمع به مال، چه دستیابی به مقام یا موقعیت) دست به ستایش بیجا و اغراق‌آمیز از دیگری می‌زند.
وی تاکید می‌کند، تملق تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که چند ویژگی در آن همزمان وجود داشته باشد: نخست آنکه سخنان ستایش‌آمیز با نیت و هدف مشخصی برای دستیابی به منفعت مادی یا معنوی بیان شود. دوم آنکه فرد مورد تملق، از جایگاه و مقام بالاتری نسبت به گوینده برخوردار باشد. سوم اینکه آن فرد توان تحقق آن انتظاری را داشته باشد که تملق‌گو در ذهن دارد.
متن کامل
https://www.tejaratefarda.com/fa/tiny/news-50005
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment