«دمار» را چطور درمی‌آورند؟

«دمار» مشتق از واژهٔ ایرانیِ «دَم» است، که در زبان محلیِ شوشتری به‌معنی هوا و نفس و دود است، به‌علاوهٔ پسوندِ «ـار»، مانند چنگار و دستار.

دمار، همچنین، به‌معنی چوب‌های میانِ برگ است؛ مانند دمار توتون و دمار تنباکو، که از دمار ترکی به ‌معنی «رگ» و «رگه» آمده‌است.

دمار به‌معنی رگ و ریشه و پِی (عصب) [و؟] گوشت نیز هست. «دمار از جان کسی برآوردن (درآوردن)» یعنی او را بسیار عذاب دادن، و کنایه از به هلاکت [هلاک؟] افکندن و کشتن.

«دمار از جایی برآوردن» یعنی آتش زدن و ویران کردنِ آنجا.

دمار در بعضی منابع به‌معنی «آرندهٔ دَم (خون)» (دَم‌آر) نیز آورده شده‌است.

نترسیدم از دولت شهریار
برآوردم از رزمگهْ‌شان دمار

«فردوسی»

منابع: لغت‌نامهٔ دهخدا؛ فرهنگ ریشه‌شناختی زبان فارسی محمد حسن‌دوست

@cheshmocheragh
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment