✅ پدیده‌ای بنام دکتر داود فیرحی

✍️چندی پیش توفیق همراهی استاد گرانقدری را داشتم که جامعه علمی او را با پروژه مردم سالاری دینی و فقه سیاسی‌اش می شناسد!

✅پس از گفتگو درباره سیاست، مشروطه، آزادی، دین و دیگر سوالاتی از این دست، ترجیح دادم از مسائل نظری گذر کنم و از تجربه زیسته استاد بیشتر بیاموزم. برای همین نخست از سختی و دشواری طی مسیر و مشکلات مادی زندگی پرسیدم و صمیمانه شنیدم که زندگی آمیخته‌ای از تدبیر و تقدیر است و آن‌قدرها هم که عده ای می‌گویند تماما قابل مدیریت و کنترل نیست.

✅می‌گفت چند تصمیم مهم در زندگی هر انسانی وجود دارد که دقت در انتخاب آنها می‌تواند تدبیر پذیری زندگی را بالا ببرد و آن را در مسیر دلخواه‌تری قرار دهد؛ "پایداری، محل زندگی، شغل و ازدواج"! نسبت به انتخاب دوستان خوب هم اهمیت مشابهی قائل بود.


✅از استرسم درباره افتادن در تله جمع کردن رزومه و سیکل معیوب مقاله سازی وکتاب و تدریس هایی که ممکن است با آمادگی کاملی همراه نباشد برایش گفتم و او از اینکه تاکنون نشده بخاطر رزومه چیزی بنویسد برایم گفت!

✅اندکی از اشتیاقی که برای خواندن و نوشتن دارد حرف زد. دلهره این را داشت که نکند تقدیر اجازه اتمام نوشته و تکمیل ایده ای را ندهد. تعجب نکردم! استاد حقیقتا عاشق پرسیدن، اندیشیدن و کاویدن است. اگر از نزدیک با او حرف زده باشی، شور و اشتیاق وصف ناشدنی‌اش را می بینی! می بینی که وقتی از نکته جدیدی که به آن پی برده برایت حرف می زند چنان شورمندانه و دقیق سخن می‌گوید که بی اختیار هر کسی را با خودش همراه می سازد.


✅خلاصه هر چه من از روزگار گلایه می‌کردم و از سختی مسیر و مشکلات برایش می‌گفتم او دعوت به آرامش و امیدواری می‌کرد و معتقد بود که بزودی مشکلات می‌گذرد و روزهای خوب می آید.

✅راز آرامش او را در این آشفته بازار نفهمیدم! شاید این اطمینان خاطر را از مطالعه تاریخ داشته باشد که می‌داند جهان با همه کسانی که به خود دیده و تمامی فراز و نشیب‌هایی که داشته، همچنان برقرار و پابرجاست! شاید هم این موهبت را از الهیات به ارث برده است! آخَر استاد به "الهیات امید" باور جدی دارد و بارها از آن برایمان حرف زده است. تا آنجا که ما پیش خودمان گاهی استاد را با همین وصف می خوانیم.

✅از ایشان درباره جایگاه باورهای مذهبی در زندگی‌اش پرسیدم او الهیات را به عنوان مامن نخست و نهایی انسان می دانست و گویا مذهب، بخش مهمی از نظام زیستی و فکری او را تشکیل می دهد و در پرتو آن احساس آرامش بیشتری می‌کند. حرفش را اینگونه ادامه داد: زمانی که انسان جوان است و از نیرو و انرژی جوانی برخوردار است احساس می کند آزادی و اختیار نامحدودی دارد و چنانچه از پدر و مادر خویش مستقل شده می خواهد از هر چیز دیگری از جمله خدا نیز مستقل شود؛ ولی هر چه بیشتر می‌گذرد در می‌یابد نمی‌تواند با احساس رهایی و یلگی حاصل از آن کنار بیاید و در نهایت بار دیگر به سمت خدا، مذهب و دیگر امور معنوی متمایل می‌شود.

✅دکتر داود فیرحی، دقیق تر اگر بگویم حجت الاسلام دکتر داود فیرحی! طلبه-دانشجویی که مانند الگوی خویش(شهید بهشتی) حوزه و دانشگاه را با هم فراگرفته کسی است که دغدغه سنت و تجدد دارد و به تناقض میان آنها معتقد نیست. نه البته مانند سنتی‌ها و روشنفکرانی که چشم دیدن همدیگر را ندارند و نه همانند سیاستمدارانی که به فراخور موقعیت و نیاز، از یکی از آن‌ها و گاهی از هر دو دفاع می کنند! فیرحی عمیقا به هر دو باور دارد و به آشتی میان آنها فکر می کند تا جایی که رد پای این اختلاف را تا قصه آدم و حوا به عقب می برد تا دوباره همه چیز را درست و حسابی کنار هم بچیند.

✅گاهی با خود می اندیشم آنچه امام خمینی(ره) از همراهی جمهوریت و اسلامیت در نظر داشت به قلم و اندیشه دکتر فیرحی در حال پیگیری و انجام است. پیش از این در یادداشتی با عنوان پیش فرض‌های امام خمینی گفته و نوشته‌ام که دریافت من اینست که کسی بدرستی به این نکته پی نبرده که امام به عبارت "جمهوری اسلامی نه یک کلمه کمتر و نه یک کلمه بیشتر" به عنوان یک پیش فرض غیرقابل مناقشه عمیقا باور داشت و آن را صرفا به عنوان تاکتیکی دفاعی در برابر سنتی ها و روشنفکران مطرح نکرده است. بنابراین فکر می‌کنم نباید به نتایج وایده‌های ناتمام حاصله از آن، تعصب بی‌جا نشان داد و راه نوآوری و نظریه‌پردازی در این زمینه را تمام شده تصور کرد. به نظر چنین پیش فرضی ارزش ایده پردازی های نو و تلاش های بنیادی‌تری را دارد.

✅شاگرد شایسته‌ای برای...

اکبر محمدی
یادداشت های بین راهی

با زدن بر روی INSTANT VIEW ادامه یادداشت را بخوانید..



https://telegra.ph/%D9%BE%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%85-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D8%AF-%D9%81%DB%8C%D8%B1%D8%AD%DB%8C-07-11

جان آگه با #فرهیختگان