🌎 حیات در چالش با علوم انسانی!!!
✍مهتابذرافکن
گرمایش جهانی یک مساله محیط زیستی است؟ یک مساله اقلیمی و مربوط به علوم زمین است؟ یک مساله فیزیکی و مربوط به نجوم است؟ یا یک مساله انسانی است و البته ریشه در نگرش‌های اومانیستی دارد که مجوز دخالت و دستکاری همه جانبه برای سیطره بر منابع و رفاه انسان به او داد؟
هرچه باشد در عصر ما به باور دانشمندان؛ گرمایش زمین و تغییرات اقلیمی مساله ای است که نه تنها زندگی انسان که حیات بر کره زمین را مخاطره آمیز کرده است.
هرچند دانشمندان ترجیح میدهند که کربن را به عنوان عامل گرمایش زمین معرفی نمایند، اما مقصر اصلی این وضعیت انسانها هستند و اگر دخالت های سیستمهای انسانی نبود طبیعت راه خودش می رفت.
حقیقت این است که علل اصلی تغییرات اقلیمی درساختارها و نهادهای اجتماعی، ارزشها و ایدئولوژیهای فرهنگی و سبک زندگی روزمره انسان مصرف زده ای است که طمع پول او را از اهمیت حیاتی منابع طبیعی و آب و خاک مغفول کرده است.
راه حل اصلی نیز در همین ساختارها باید جست، لذا هرکوششی برای بهبود و سازگاری با گرمایش جهانی مستلزم ارایه تحلیلهایی جامع دربارۀ فرایندهای اجتماعی در سطوح گوناگون، از جهانی گرفته تا محلی است.
اما چرا علوم انسانی بطور جدی تاکنون درگیر با مساله گرمایش جهانی نشده خود یک پرسش است که در آینده نچندان دور که پیامدهای گرمایش جهانی سیستمهای انسانی را به سمت و سوی اضمحلال برد بیشتر مطرح خواهد شد.
«ذهنیت کمیابی» که یک مفهوم در روان شناسی اجتماعی است می‌گوید انسانها در موقعی که کمبود منابع را حس کنند از تصمیم گیری درست عاجزند.
کمبود منابع بویژه منابع آب یکی از مخاطره آمیزترین کنش‌های انسانی از جمله نزاع، مهاجرت های سرگردان و مخاطره آمیز، رقابت‌های فاجعه بار در پی خواهد داشت.
در صورت عدم اتخاذ تصمیمات مطلوب و مصلحت اندیشانه؛ اما سخت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در خصوص گرمایش جهانی از سوی سیستمهای سیاسی و اقتصادی همه جوامع انسانی حتی آنهایی که با تنش منابع مواجه نیستند اما مقصد مهاجران اقلیمی هستند، را با چالش‌های بسیار جدی درگیر خواهد کرد
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
✍مهتابذرافکن
گرمایش جهانی یک مساله محیط زیستی است؟ یک مساله اقلیمی و مربوط به علوم زمین است؟ یک مساله فیزیکی و مربوط به نجوم است؟ یا یک مساله انسانی است و البته ریشه در نگرش‌های اومانیستی دارد که مجوز دخالت و دستکاری همه جانبه برای سیطره بر منابع و رفاه انسان به او داد؟
هرچه باشد در عصر ما به باور دانشمندان؛ گرمایش زمین و تغییرات اقلیمی مساله ای است که نه تنها زندگی انسان که حیات بر کره زمین را مخاطره آمیز کرده است.
هرچند دانشمندان ترجیح میدهند که کربن را به عنوان عامل گرمایش زمین معرفی نمایند، اما مقصر اصلی این وضعیت انسانها هستند و اگر دخالت های سیستمهای انسانی نبود طبیعت راه خودش می رفت.
حقیقت این است که علل اصلی تغییرات اقلیمی درساختارها و نهادهای اجتماعی، ارزشها و ایدئولوژیهای فرهنگی و سبک زندگی روزمره انسان مصرف زده ای است که طمع پول او را از اهمیت حیاتی منابع طبیعی و آب و خاک مغفول کرده است.
راه حل اصلی نیز در همین ساختارها باید جست، لذا هرکوششی برای بهبود و سازگاری با گرمایش جهانی مستلزم ارایه تحلیلهایی جامع دربارۀ فرایندهای اجتماعی در سطوح گوناگون، از جهانی گرفته تا محلی است.
اما چرا علوم انسانی بطور جدی تاکنون درگیر با مساله گرمایش جهانی نشده خود یک پرسش است که در آینده نچندان دور که پیامدهای گرمایش جهانی سیستمهای انسانی را به سمت و سوی اضمحلال برد بیشتر مطرح خواهد شد.
«ذهنیت کمیابی» که یک مفهوم در روان شناسی اجتماعی است می‌گوید انسانها در موقعی که کمبود منابع را حس کنند از تصمیم گیری درست عاجزند.
کمبود منابع بویژه منابع آب یکی از مخاطره آمیزترین کنش‌های انسانی از جمله نزاع، مهاجرت های سرگردان و مخاطره آمیز، رقابت‌های فاجعه بار در پی خواهد داشت.
در صورت عدم اتخاذ تصمیمات مطلوب و مصلحت اندیشانه؛ اما سخت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در خصوص گرمایش جهانی از سوی سیستمهای سیاسی و اقتصادی همه جوامع انسانی حتی آنهایی که با تنش منابع مواجه نیستند اما مقصد مهاجران اقلیمی هستند، را با چالش‌های بسیار جدی درگیر خواهد کرد
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment