دو نفر روبه‌رویت می‌نشینند،
نه برای شنیدن، که برای متهم کردن.
نه برای فهمیدن، که برای مچ گرفتن.
فضایی سرد، بی‌روح و غریب، آن‌قدر دور از شأن گفت‌وگو که بیشتر به اتاق بازجویی شباهت دارد تا یک مصاحبه.
و درست همان‌جا، بیش از هر پاسخ، این وقار تو بود که دیده شد.
نه صدایت لرزید، نه احترامت کم شد، نه از کوره در رفتی و نه حتی اجازه دادی تلخی رفتار دیگران، شخصیتت را تغییر دهد. تا آخر ایستادی، با همان آرامش، همان متانت و همان صلابتی که سال‌هاست از تو می‌شناسیم.
این بار، بیش از همیشه، به تو افتخار کردیم #پادشاها
@flith
نه برای شنیدن، که برای متهم کردن.
نه برای فهمیدن، که برای مچ گرفتن.
فضایی سرد، بی‌روح و غریب، آن‌قدر دور از شأن گفت‌وگو که بیشتر به اتاق بازجویی شباهت دارد تا یک مصاحبه.
و درست همان‌جا، بیش از هر پاسخ، این وقار تو بود که دیده شد.
نه صدایت لرزید، نه احترامت کم شد، نه از کوره در رفتی و نه حتی اجازه دادی تلخی رفتار دیگران، شخصیتت را تغییر دهد. تا آخر ایستادی، با همان آرامش، همان متانت و همان صلابتی که سال‌هاست از تو می‌شناسیم.
این بار، بیش از همیشه، به تو افتخار کردیم #پادشاها
@flith
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment