💠کمی در باب گفتمان سیاسی جامعه دو قطبی ایران،
✅ طرفداران پادشاهی و جمهوری لطفا مقاله را تا پایان بخوانید
✍️ویکتوریا آزاد
۱۹ آذر ۱۴۰۲
یادش بخیر نزدیک به چهار سال پیش در توییتی در پاسخ به عباس واحدیان شاهرودی عزیز زندانی دربند نوشتم؛
درود جناب واحدیان عزیز حل معمای اپوزیسیون ایران اینه که واقعیت را قبول و مدیریت کنیم وقتی اتحاد # اپوزیسیون مقدور نیست پس گفتمان غالب و وزن کشی سیاسی تعیین کننده میشود. شاهزاده که خواهان کسب قدرت سیاسی نیست پس رقابت بین نیروهای سیاسی ست، هرکدام پایگاه بیشتری داشت گفتمانش مقبول تر خواهد بود.
امروز این پاسخ را کمی صیقل میزنم و به روز میکنم. واقعیت اینست که جامعه سیاسی ایران دو قطبی است در یک سر قطب طرفداران مشروطه پادشاهی هستند ( پادشاه لزوما مرد نباید باشد میتواند زن هم باشد اگر شاهزاده نخواهد که بارها گفته نمیخواهد، میتواند ملکه شهبانو فرح پهلوی یا بانویی داوطلب این رل ، ملکه شود و نظام پادشاهی به اینترتیب برپا شود) ، در قطب دیگر جمهوری خواهان هستند که آنها نیز خواهان برپایی یک نظام جمهوری هستند هر چند که از اجماع و سازماندهی و چهره ای شاخص با پایگاه مردمی برخوردار نیستند پس تکلیف چه میشود؟ این دو گرایش چرا چشم دیدن یکدیگر را ندارند؟
میشل فوکویاما می گوید؛ در عرصه سیاسی، قدرت به آنهایی اختصاص می یابد که گفتمان غالب باشند. چگونه میشود گفتمان غالب شد؟ برای تبدیل شدن به گفتمان غالب شناسنامه باید داشته باشی ، تاریخچه و داستان مبارزه برای نجات مردم از بند ضحاک خیلی مهم است، تبعید همانقدر دردآور است که زندان دردآور است، مردم باید ببینند که برای آنها گام برمیدارید نه حاکمان، عمل باید کرد با شعار نمیشود قلوب مردم را فتح کرد. ایران امروز را باید شناخت. همه صداها را باید شنید. نیازهای آنی و آتی مردم را باید شناسایی کرد. مردم باید اعتمادشان جلب شود، برنامه باید داشت، کاریزما مهم است، فخر نباید فروخت و توهم نباید داشت. سیاست پدیده سیالی است و هر لحظه میتواند ورق برگردد. مردم از پیشقراولان خود توقع دارند که راهی را برگزینند که در آن ضریب موفقیت بالا باشد و راه رهایی از دیکتاتور هموار شود، راهی که آنها را از فلاکتی که در آن گرفتار شده اند نجات بدهد. مردم از انحصارطلبی ، هیاهو و وعده های دروغین بیزارند. مردم میگویند اگر رهبران سیاسی امروز با هم به توافق نمی رسند فردا چگونه به توافق خواهند رسید. پس از ایجاد تفرقه خودداری کنید البته طبعا روشنگری و شناسائی دشمنان آزادی و مردم وظیفه تک تک ماست. برای شناسائی دشمنان مردم، معیار و سند باید داشت، نمیتوان به افراد بر اساس ظن و گمان و اختلافات شخصی و یا نظری تهمت زد. باید وجدان و عدالت به عنوان دو عنصر مهم در قضاوت همواره با ما باشد. هدف اصلی ما که همانا برهم زدن بساط رژیم وحوش و چپاولگران است نباید قربانی انتقامجویی های شخصی و گروهی شود. خوشبختی ملت ایران در گرو کنارزدن این رژیم و جایگزینی آن با یک رژیم سکولار دموکرات و بر اساس اصول حاکمیت ملی و انتخابات آزاد است. لذا در پارلمان آینده ایران دو گرایش جمهوریخواه و مشروطه پادشاهی باید بتوانند در کنار هم قرار بگیرند احزاب خود را داشته باشند و ای بسا دولت مشترک تشکیل بدهند. این دو گرایش نباید یکدیگر را حذف و یا تضعیف کنند که اگر چنین کنند نه دموکراتند و نه دموکراسی به ارمغان خواهند آورد!
#ویکتوریا_آزاد
https://t.me/iranyarannetwork1398/28600
✅ طرفداران پادشاهی و جمهوری لطفا مقاله را تا پایان بخوانید
✍️ویکتوریا آزاد
۱۹ آذر ۱۴۰۲
یادش بخیر نزدیک به چهار سال پیش در توییتی در پاسخ به عباس واحدیان شاهرودی عزیز زندانی دربند نوشتم؛
درود جناب واحدیان عزیز حل معمای اپوزیسیون ایران اینه که واقعیت را قبول و مدیریت کنیم وقتی اتحاد # اپوزیسیون مقدور نیست پس گفتمان غالب و وزن کشی سیاسی تعیین کننده میشود. شاهزاده که خواهان کسب قدرت سیاسی نیست پس رقابت بین نیروهای سیاسی ست، هرکدام پایگاه بیشتری داشت گفتمانش مقبول تر خواهد بود.
امروز این پاسخ را کمی صیقل میزنم و به روز میکنم. واقعیت اینست که جامعه سیاسی ایران دو قطبی است در یک سر قطب طرفداران مشروطه پادشاهی هستند ( پادشاه لزوما مرد نباید باشد میتواند زن هم باشد اگر شاهزاده نخواهد که بارها گفته نمیخواهد، میتواند ملکه شهبانو فرح پهلوی یا بانویی داوطلب این رل ، ملکه شود و نظام پادشاهی به اینترتیب برپا شود) ، در قطب دیگر جمهوری خواهان هستند که آنها نیز خواهان برپایی یک نظام جمهوری هستند هر چند که از اجماع و سازماندهی و چهره ای شاخص با پایگاه مردمی برخوردار نیستند پس تکلیف چه میشود؟ این دو گرایش چرا چشم دیدن یکدیگر را ندارند؟
میشل فوکویاما می گوید؛ در عرصه سیاسی، قدرت به آنهایی اختصاص می یابد که گفتمان غالب باشند. چگونه میشود گفتمان غالب شد؟ برای تبدیل شدن به گفتمان غالب شناسنامه باید داشته باشی ، تاریخچه و داستان مبارزه برای نجات مردم از بند ضحاک خیلی مهم است، تبعید همانقدر دردآور است که زندان دردآور است، مردم باید ببینند که برای آنها گام برمیدارید نه حاکمان، عمل باید کرد با شعار نمیشود قلوب مردم را فتح کرد. ایران امروز را باید شناخت. همه صداها را باید شنید. نیازهای آنی و آتی مردم را باید شناسایی کرد. مردم باید اعتمادشان جلب شود، برنامه باید داشت، کاریزما مهم است، فخر نباید فروخت و توهم نباید داشت. سیاست پدیده سیالی است و هر لحظه میتواند ورق برگردد. مردم از پیشقراولان خود توقع دارند که راهی را برگزینند که در آن ضریب موفقیت بالا باشد و راه رهایی از دیکتاتور هموار شود، راهی که آنها را از فلاکتی که در آن گرفتار شده اند نجات بدهد. مردم از انحصارطلبی ، هیاهو و وعده های دروغین بیزارند. مردم میگویند اگر رهبران سیاسی امروز با هم به توافق نمی رسند فردا چگونه به توافق خواهند رسید. پس از ایجاد تفرقه خودداری کنید البته طبعا روشنگری و شناسائی دشمنان آزادی و مردم وظیفه تک تک ماست. برای شناسائی دشمنان مردم، معیار و سند باید داشت، نمیتوان به افراد بر اساس ظن و گمان و اختلافات شخصی و یا نظری تهمت زد. باید وجدان و عدالت به عنوان دو عنصر مهم در قضاوت همواره با ما باشد. هدف اصلی ما که همانا برهم زدن بساط رژیم وحوش و چپاولگران است نباید قربانی انتقامجویی های شخصی و گروهی شود. خوشبختی ملت ایران در گرو کنارزدن این رژیم و جایگزینی آن با یک رژیم سکولار دموکرات و بر اساس اصول حاکمیت ملی و انتخابات آزاد است. لذا در پارلمان آینده ایران دو گرایش جمهوریخواه و مشروطه پادشاهی باید بتوانند در کنار هم قرار بگیرند احزاب خود را داشته باشند و ای بسا دولت مشترک تشکیل بدهند. این دو گرایش نباید یکدیگر را حذف و یا تضعیف کنند که اگر چنین کنند نه دموکراتند و نه دموکراسی به ارمغان خواهند آورد!
#ویکتوریا_آزاد
https://t.me/iranyarannetwork1398/28600
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment