لیست برنامه مهارت آموزی فنی و حرفه ای که متناسب با فضای روستاها باشد وجود ندارد. آموزش‌های فنی و حرفه ای که به روستاها می‌رود اغلب بر پایه صنایع دستی و مشاغل خانگی برای زنان است. البته هر دو اینها ارزشمند است و در یک اقتصاد سالم می تواند منبع تولید ثروت باشد، اما این نباید به معنی غفلت از مشاغل نوین باشد.
با زنان چند روستا درباره اهمیت آشنایی با ظرفیت‌های فضای مجازی و بازاریابی فروش آنلاین حرف می زنم. از تجربیات و تلاش زنان کشورهایی چون هند، آفریقا و آمریکای جنوبی برای یادگرفتن و یاد دادن کنشگری مجازی می گویم،.
سوال بجای یکی از خانم‌ها که می گوید اینجا ما در منزل مان رایانه نداریم امکان شهر رفتن هم برایمان نیست، چکار کنیم ؟ آموزش فناوری های نوین برای جمعیت روستایی چندان برای مسئولان اهمیت ندارد گویی آنها روستا را همان روستای نیم قرن پیش تعریف کرده اند.
حرفها بجاست. شاید باید از همین طریق از مسئولان امور روستایی استان‌ها پرسید اگر زنان روستا بخواهند رایانه یادبگیرند و مانند زنان روستایی در هند، در آفریقا، در آسیا و.. از فناوری ها و پلتفرم های آنلاین برای کسب و کار استفاده نمایند چگونه این امکان برایشان میسر است؟
یا مانند زنان روستاهای هند و هندوراس بخواهند آموزش نصب پنل‌های خورشيدی یاد بگیرند چگونه امکان پذیر است؟ بویژه برای زنان عشایر که هنوز سوخت مورد نیاز خانواده چون بار گران را بر پشت حمل می کنند.
در دنیای امروز آموزش نصب و راه اندازی پنل‌های خورشيدی هم اکنون توسط زنان روستایی در بسیاری از مناطق جهان انجام شده است، سوال اینجاست که ما کجا ایستاده ایم؟
اگر زنان روستایی بخواهند با کسب و کارهای آنلاین آشنا شده و مخاطرات و فرصت‌ها را یاد بگیرند دقیقا به کجا باید رجوع کنند؟ آیا این آموزش‌ها مختص شهرهاست؟ چرا روستاها با واحدهای سیار آموزش فنی و حرفه ای با دانش روز در حوزه های مختلف از صنعت گرفته تا کشاورزی و اکوتوریسم آشنا نمی شوند و همچنان تمرکز بر مشاغل قرن گذشته است؟
آموزش فنی و حرفه ای منطبق با دانش روز حق روستاییان است، اما بسیار کم به آن پرداخته شده است و دهیاران می توانند، و باید، این مساله را به عنوان یک مطالبه مهم مطرح نمایند.
(مطالبه خود را نشر دهیم)
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
با زنان چند روستا درباره اهمیت آشنایی با ظرفیت‌های فضای مجازی و بازاریابی فروش آنلاین حرف می زنم. از تجربیات و تلاش زنان کشورهایی چون هند، آفریقا و آمریکای جنوبی برای یادگرفتن و یاد دادن کنشگری مجازی می گویم،.
سوال بجای یکی از خانم‌ها که می گوید اینجا ما در منزل مان رایانه نداریم امکان شهر رفتن هم برایمان نیست، چکار کنیم ؟ آموزش فناوری های نوین برای جمعیت روستایی چندان برای مسئولان اهمیت ندارد گویی آنها روستا را همان روستای نیم قرن پیش تعریف کرده اند.
حرفها بجاست. شاید باید از همین طریق از مسئولان امور روستایی استان‌ها پرسید اگر زنان روستا بخواهند رایانه یادبگیرند و مانند زنان روستایی در هند، در آفریقا، در آسیا و.. از فناوری ها و پلتفرم های آنلاین برای کسب و کار استفاده نمایند چگونه این امکان برایشان میسر است؟
یا مانند زنان روستاهای هند و هندوراس بخواهند آموزش نصب پنل‌های خورشيدی یاد بگیرند چگونه امکان پذیر است؟ بویژه برای زنان عشایر که هنوز سوخت مورد نیاز خانواده چون بار گران را بر پشت حمل می کنند.
در دنیای امروز آموزش نصب و راه اندازی پنل‌های خورشيدی هم اکنون توسط زنان روستایی در بسیاری از مناطق جهان انجام شده است، سوال اینجاست که ما کجا ایستاده ایم؟
اگر زنان روستایی بخواهند با کسب و کارهای آنلاین آشنا شده و مخاطرات و فرصت‌ها را یاد بگیرند دقیقا به کجا باید رجوع کنند؟ آیا این آموزش‌ها مختص شهرهاست؟ چرا روستاها با واحدهای سیار آموزش فنی و حرفه ای با دانش روز در حوزه های مختلف از صنعت گرفته تا کشاورزی و اکوتوریسم آشنا نمی شوند و همچنان تمرکز بر مشاغل قرن گذشته است؟
آموزش فنی و حرفه ای منطبق با دانش روز حق روستاییان است، اما بسیار کم به آن پرداخته شده است و دهیاران می توانند، و باید، این مساله را به عنوان یک مطالبه مهم مطرح نمایند.
(مطالبه خود را نشر دهیم)
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment