در میان فیلسوفان دو فیلسوف نامدار یعنی ارسطو و ابن رشد مدافعان حقوق زنان بوده اند.
ارسطو در «کتاب سیاست» زنان را به عنوان « پرندهای زیبا که قفسها میکشند» توصیف کرده بود، ابن رشد از او پیشی گرفت و از نظریههای افلاطون نویسنده کتاب «جمهوری» فراتر رفت. او معتقد بود هر جامعه ای عدالت به عنوان اصلی ترین عامل پیشرفت بشریت بین زنان و مردانش را ذبح کند و حقانیت زن در تحصیل و اشتغال را نادیده گرفته و زنان را از زندگی عمومی و مشارکت در مدیریت امور جامعه حذف نماید، توان اجتماعی جامعه را تضعیف نموده است.
حذف و نادیده گرفتن تقریبا نیمی از جمعیت جهان از تصمیم گیری ها؛ وضعیت امروز کره زمین رقم زده است.
©@ruralwomenissues