📕دربرابر استبداد(#بیست_درس_قرن_بیستم)
🖌 تیموتی اسنایدر
ترجمه: بابک واحدی
انتشارات: نشرگمان
#درس_هشتم
۸. ایستادگی کنید
پیروی کردن آسان است. این‌که حرف متفاوتی بزنید یا کار متفاوتی کنید شاید عجیب به نظر برسد ولی برای رسیدن به آزادی باید این معذب بودن را به جان بخرید.
بعد از جنگ جهانیِ دوم اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها و دیگران اسطوره‌های بسیاری حولِ مقاومت برحق دربرابر هیتلر پرداختند، با این حال، در دهه ۱۹۳۰ رویکرد غالب هم‌آوایی با شرایط جدید و تحسین هیتلر بود. تا سال ۱۹۴۰ بیشتر اروپایی‌ها دیگر با قدرت ظاهراً بی‌هماوردِ آلمانِ نازی کنار آمده بودند. آمریکایی‌های صاحب نفوذی مثل چارلز لیندبرگ با شعار «اول آمریکا» با جنگ علیه نازی‌ها مخالفت می‌کردند.
قهرمانانی که امروز از آن روزگار به یادگار داریم و تحسین‌شان می‌کنیم، در آن دوران استثنا، غریب و حتی دیوانه محسوب می‌شدند. آنان که همپای تغییر جهان پیرامون‌شان تغییر نکردند.
در سال اشغال لهستان توسط آلمان، ترزا پرکروا، قرار بود از دبیرستان فارغ‌التحصیل شود. آلمانی‌ها املاک خانواده او را غصب کرده بودند و آن‌ها مجبور شده بودند به ورشو کوچ کنند و در خانه‌ای اجاره‌ای ساکن شوند. پدر او را دستگیر کرده بودند. یکی از عموهایش در جنگ کشته شده بود. دو برادرش در اردوگاه اسرای جنگی آلمان بودند. ورشو هم به‌شدت زیر حمله‌های هواییِ آلمان ویران شده بود.
ترزا، در واکنش به این وحشت فراگیر کاری کرد که هیچ‌یک از دوستان و خانواده‌اش نکرده بودند. در زمانه‌ای که خودخواهی کاملاً طبیعی بود، او به فکر دیگران بود. در اواخر سال ۱۹۴۰ آلمانی‌ها شروع کردند به ایجاد محله‌های محصور یهودی‌نشین در آن بخش از ورشو که در اشغال داشتند و یهودیان را مجبور کردند به بخش معینی از شهر نقل مکان کنند. ترزا می‌دید که چطور مردم بی‌سروصدا کنار ایستاده‌اند و اجازه می‌دهند دوستان یهودی‌شان را از آن‌ها بگیرند.
ترزا با قبول خطری بزرگ، در اواخر سال ۱۹۴۰ چندین بار مخفیانه به محله‌ی یهودیان ورشو رفت و با خودش برای یهودیانی که می‌شناخت و آن‌هایی که نمی‌شناخت غذا و دارو برد. تا اواخر جنگ او دوست برادرش را قانع کرده بود که از گتو بگریزد در سال ۱۹۴۲ نیز به والدین آن دختر و برادر او کمک کرد که فرار کنند.
در تابستان ۱۹۴۲ در چارچوب برنامه آلمانی‌ها موسوم به «اقدام بزرگ»، نزدیک به ۳۷۰۰۰ یهودی را به کارخانه مرگ فرستادند تا کشته شوند. ترزا خانواده‌ای را از مرگ حتمی نجات داده بود.
سال‌ها بعد که از او درباره زندگی خودش پرسیده شد، در جواب گفته بود کارهایی که کرده عادی بوده‌اند. اما از نگاه ما کارهای او استثنایی‌اند. او برخاسته بود و ایستادگی کرده بود.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
🖌 تیموتی اسنایدر
ترجمه: بابک واحدی
انتشارات: نشرگمان
#درس_هشتم
۸. ایستادگی کنید
پیروی کردن آسان است. این‌که حرف متفاوتی بزنید یا کار متفاوتی کنید شاید عجیب به نظر برسد ولی برای رسیدن به آزادی باید این معذب بودن را به جان بخرید.
بعد از جنگ جهانیِ دوم اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها و دیگران اسطوره‌های بسیاری حولِ مقاومت برحق دربرابر هیتلر پرداختند، با این حال، در دهه ۱۹۳۰ رویکرد غالب هم‌آوایی با شرایط جدید و تحسین هیتلر بود. تا سال ۱۹۴۰ بیشتر اروپایی‌ها دیگر با قدرت ظاهراً بی‌هماوردِ آلمانِ نازی کنار آمده بودند. آمریکایی‌های صاحب نفوذی مثل چارلز لیندبرگ با شعار «اول آمریکا» با جنگ علیه نازی‌ها مخالفت می‌کردند.
قهرمانانی که امروز از آن روزگار به یادگار داریم و تحسین‌شان می‌کنیم، در آن دوران استثنا، غریب و حتی دیوانه محسوب می‌شدند. آنان که همپای تغییر جهان پیرامون‌شان تغییر نکردند.
در سال اشغال لهستان توسط آلمان، ترزا پرکروا، قرار بود از دبیرستان فارغ‌التحصیل شود. آلمانی‌ها املاک خانواده او را غصب کرده بودند و آن‌ها مجبور شده بودند به ورشو کوچ کنند و در خانه‌ای اجاره‌ای ساکن شوند. پدر او را دستگیر کرده بودند. یکی از عموهایش در جنگ کشته شده بود. دو برادرش در اردوگاه اسرای جنگی آلمان بودند. ورشو هم به‌شدت زیر حمله‌های هواییِ آلمان ویران شده بود.
ترزا، در واکنش به این وحشت فراگیر کاری کرد که هیچ‌یک از دوستان و خانواده‌اش نکرده بودند. در زمانه‌ای که خودخواهی کاملاً طبیعی بود، او به فکر دیگران بود. در اواخر سال ۱۹۴۰ آلمانی‌ها شروع کردند به ایجاد محله‌های محصور یهودی‌نشین در آن بخش از ورشو که در اشغال داشتند و یهودیان را مجبور کردند به بخش معینی از شهر نقل مکان کنند. ترزا می‌دید که چطور مردم بی‌سروصدا کنار ایستاده‌اند و اجازه می‌دهند دوستان یهودی‌شان را از آن‌ها بگیرند.
ترزا با قبول خطری بزرگ، در اواخر سال ۱۹۴۰ چندین بار مخفیانه به محله‌ی یهودیان ورشو رفت و با خودش برای یهودیانی که می‌شناخت و آن‌هایی که نمی‌شناخت غذا و دارو برد. تا اواخر جنگ او دوست برادرش را قانع کرده بود که از گتو بگریزد در سال ۱۹۴۲ نیز به والدین آن دختر و برادر او کمک کرد که فرار کنند.
در تابستان ۱۹۴۲ در چارچوب برنامه آلمانی‌ها موسوم به «اقدام بزرگ»، نزدیک به ۳۷۰۰۰ یهودی را به کارخانه مرگ فرستادند تا کشته شوند. ترزا خانواده‌ای را از مرگ حتمی نجات داده بود.
سال‌ها بعد که از او درباره زندگی خودش پرسیده شد، در جواب گفته بود کارهایی که کرده عادی بوده‌اند. اما از نگاه ما کارهای او استثنایی‌اند. او برخاسته بود و ایستادگی کرده بود.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment