۷۷ محقق ایرانی، در بین ۱۰۰ هزار محقق برتر جهان
یک مطالعه به بررسی وضعیت استنادات در بین 100 هزار محقق برتر جهان از نظر میزان استنادات پرداخته است. برای انتخاب محققین برتر از مجموع شاخص هایی مثل مجموع کل ارجاعات، شاخص اچ، نسبت ارجاعات به مقالات و ..... استفاده شده است. دیتابیس عظیمی از وضعیت استنادات این محققین تهیه شده است.
رکورد دار میزان خود ارجاعی یک محقق علوم کامپیوتر، Vaidyanathan, Sundarapandian می باشد که میزان 94% از ارجاعات خود تا سال 2017 را از طرف خود یا همکاران خود به دست آورده است.
بر اساس این مطالعه و در بین این 100 هزار محقق، حداقل 250 نفر، بیش از 50% از ارجاعات خود را از سمت خود یا همکارانشان دریافت کرده اند. میانه ارجاعات برای این 100 هزار محقق برابر با 12.7% بوده است. در مطالعه ای دیگر مشخص شده است که میزان خود ارجاعی در بین محققین اکراینی و روسی بیش از محققین دیگر کشور ها می باشد.
در لیست 100 هزار محقق برتر دنیا که استنادات آن ها در فاصله 1996 تا 2017 بررسی شده است، نام77 محقق از ایران دیده می شود:
یازده محقق بالای 50 درصد و 41 محقق بالای 30 درصد ارجاعاتشان از سمت خود یا همکارانشان است.
محققی با نام حسنعلی زمانی با میزان 80.10% ارجاع از سمت خود یا همکارانش در رتبه ی هشتم این 100 هزار محقق دارد.
اولین محقق با نام کشور ایران در این لیست علی رمضانی از دانشگاه زنجان با میزان 69.78% می باشد که در جایگاه 24 قرار دارد.
اولین محقق از دانشگاههای علوم پزشکی ایران، حمید نصری از علوم پزشکی اصفهان با میزان 55.49% می باشد.
محمد رضا گنجعلی در رتبه ی ششم محققین ایرانی (54.88%) و امیر حسین صاحبکار در رتبه ی یازدهم (50.47%) قرار دارند.
مقادیر برای دکتر رضا ملک زاده (18.18%)، شاهین آخوندزاده (21.60%) ، باقر لاریجانی (27.44%)، رویا کلیشادی (30.61%)، محمد عبداللهی (33.33%)، سید موید علویان (34.06%)، احمد رضا دهپور (34.31%)، محمد رضا زرین دست (36.18%)، مسعود صلواتی نیاسری (38.62%)، امیر حسین محوی (42.09%)، ابوالقاسم جویبان (45.51) می باشد.
کمترین میزان خود ارجاعی مربوط به Hashemi, Homayoun یا مقدار 3.15% می باشد.
در لیستی دیگر عملکرد محققین در سال 2017 به تنهایی نیز بررسی شده است که در این لیست نام 270 محقق ایرانی وجود دارد.
رتبه اول خود ارجاعی مربوط به Baghban, Alireza از دانشگاه امیر کبیر می باشد.
محقق Sabour, Siamak (علوم پزشکی شهید بهشتی)، Tavana, Ali Mehrabi (علوم پزشکی بقیه الله (عج))، Ghafouri-Fard, Soudeh (علوم پزشکی شهید بهشتی) Rahimi-Nasrabadi, Mehdi (علوم پزشکی بقیه الله (عج))، Aghamohammadi, Asghar (علوم پزشکی تهران) و Panahi, Yunes (علوم پزشکی بقیه الله (عج)) شش محققی هستند که از دانشگاههای علوم پزشکی ایران در 2017 بیشترین میزان ارجاع از سمت خود یا همکارانشان را کسب کرده اند. (بیش از 54%)
مجله نیچر در گزارشی ویژه به موضوع خود ارجاعی در این دادگان عظیم پرداخته است. اعداد و درصدهای مربوط به ارجاع از سمت خود و همکاران نویسندگان در این مقاله از جداول همراه مقاله ی ذکر شده، استخراج شده است و با آنچه که مستقیم در دادگان اسکپوس آمده تفاوت دارد.
https://www.nature.com/articles/d41586-019-02479-7
https://journals.plos.org/plosbiology/article?id=10.1371/journal.pbio.3000384
یک مطالعه به بررسی وضعیت استنادات در بین 100 هزار محقق برتر جهان از نظر میزان استنادات پرداخته است. برای انتخاب محققین برتر از مجموع شاخص هایی مثل مجموع کل ارجاعات، شاخص اچ، نسبت ارجاعات به مقالات و ..... استفاده شده است. دیتابیس عظیمی از وضعیت استنادات این محققین تهیه شده است.
رکورد دار میزان خود ارجاعی یک محقق علوم کامپیوتر، Vaidyanathan, Sundarapandian می باشد که میزان 94% از ارجاعات خود تا سال 2017 را از طرف خود یا همکاران خود به دست آورده است.
بر اساس این مطالعه و در بین این 100 هزار محقق، حداقل 250 نفر، بیش از 50% از ارجاعات خود را از سمت خود یا همکارانشان دریافت کرده اند. میانه ارجاعات برای این 100 هزار محقق برابر با 12.7% بوده است. در مطالعه ای دیگر مشخص شده است که میزان خود ارجاعی در بین محققین اکراینی و روسی بیش از محققین دیگر کشور ها می باشد.
در لیست 100 هزار محقق برتر دنیا که استنادات آن ها در فاصله 1996 تا 2017 بررسی شده است، نام77 محقق از ایران دیده می شود:
یازده محقق بالای 50 درصد و 41 محقق بالای 30 درصد ارجاعاتشان از سمت خود یا همکارانشان است.
محققی با نام حسنعلی زمانی با میزان 80.10% ارجاع از سمت خود یا همکارانش در رتبه ی هشتم این 100 هزار محقق دارد.
اولین محقق با نام کشور ایران در این لیست علی رمضانی از دانشگاه زنجان با میزان 69.78% می باشد که در جایگاه 24 قرار دارد.
اولین محقق از دانشگاههای علوم پزشکی ایران، حمید نصری از علوم پزشکی اصفهان با میزان 55.49% می باشد.
محمد رضا گنجعلی در رتبه ی ششم محققین ایرانی (54.88%) و امیر حسین صاحبکار در رتبه ی یازدهم (50.47%) قرار دارند.
مقادیر برای دکتر رضا ملک زاده (18.18%)، شاهین آخوندزاده (21.60%) ، باقر لاریجانی (27.44%)، رویا کلیشادی (30.61%)، محمد عبداللهی (33.33%)، سید موید علویان (34.06%)، احمد رضا دهپور (34.31%)، محمد رضا زرین دست (36.18%)، مسعود صلواتی نیاسری (38.62%)، امیر حسین محوی (42.09%)، ابوالقاسم جویبان (45.51) می باشد.
کمترین میزان خود ارجاعی مربوط به Hashemi, Homayoun یا مقدار 3.15% می باشد.
در لیستی دیگر عملکرد محققین در سال 2017 به تنهایی نیز بررسی شده است که در این لیست نام 270 محقق ایرانی وجود دارد.
رتبه اول خود ارجاعی مربوط به Baghban, Alireza از دانشگاه امیر کبیر می باشد.
محقق Sabour, Siamak (علوم پزشکی شهید بهشتی)، Tavana, Ali Mehrabi (علوم پزشکی بقیه الله (عج))، Ghafouri-Fard, Soudeh (علوم پزشکی شهید بهشتی) Rahimi-Nasrabadi, Mehdi (علوم پزشکی بقیه الله (عج))، Aghamohammadi, Asghar (علوم پزشکی تهران) و Panahi, Yunes (علوم پزشکی بقیه الله (عج)) شش محققی هستند که از دانشگاههای علوم پزشکی ایران در 2017 بیشترین میزان ارجاع از سمت خود یا همکارانشان را کسب کرده اند. (بیش از 54%)
مجله نیچر در گزارشی ویژه به موضوع خود ارجاعی در این دادگان عظیم پرداخته است. اعداد و درصدهای مربوط به ارجاع از سمت خود و همکاران نویسندگان در این مقاله از جداول همراه مقاله ی ذکر شده، استخراج شده است و با آنچه که مستقیم در دادگان اسکپوس آمده تفاوت دارد.
https://www.nature.com/articles/d41586-019-02479-7
https://journals.plos.org/plosbiology/article?id=10.1371/journal.pbio.3000384
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment