به ناپایداری اقلیمی ایمان بیاورید!!
در هر بلایی؛ عشایر مظلوم ترینند. چون پراکنده اند، رسانه ندارند، در مناطق صعب العبورند خودشان هستند و خودشان.. چندین سال است که دلسوزان می نویسند و می گویند که عشایر باید بطور ویژه مجهز به سیستم‌های هشدار باشند، باید آموزش ببینند، بیمه شوند و راه‌هایی برای ارتباط با مرکز داشته باشند. هربار که بلایی می رسد بازار وعده ها و شوآف و به آب زدن‌ها داغ می شود، اما دوباره تا واقعه بعدی هیچ اتفاقی نمی افتد.
آقایان و خانمهای مدیر و حکمران! وضعیت ناپایدار اقلیمی دیگر شوخی بردار نیست. لااقل به مردم و بویژه عشایر و روستاها را آموزش دهید که توانمند شوند و خودشان، خودشان را نجات دهند. زیرساخت‌ها بازنگری کنید؛ این زیرساخت‌ها در شرایط اقلیمی امروز سست و ناکافی است.
دیدن ویدئو هایی که حاکی از محرومیت روستاها و عشایر بویژه در استان‌های کهگیلویه و بویراحمد، لرستان و چهار محال و بختیاری از ابتدایی ترین حقوق انسانی و دسترسی به زیرساخت‌هایی که حق هر ایرانی است؛ برای کشوری که دارای پنجمین منابع جهان است تاسف‌بار و البته شرم آور است.
این حجم از تخریب و خسارت بدون تردید نشانه ضعف سیاست گذاری در حکمرانی و همچنین چالش‌های مدیریت بحران و پس از بحران است. از 98 تاکنون کشور چه پیشرفت‌هایی برای رویارویی با بلایا داشته؟ سند مدیریت سیلاب چه شد؟
تاکنون 94 هموطن از دست داده ایم و 600 هزار میلیارد تومان خسارت به اموال عمومی و خصوصی وارد شده است و با نصف و شاید بسیار کمتر از نصف می‌شد پیشگیری کرد و از این نعمت الهی سیلاب برای آبادانی کشور بهره جست..
©@RuralWomenIssues
در هر بلایی؛ عشایر مظلوم ترینند. چون پراکنده اند، رسانه ندارند، در مناطق صعب العبورند خودشان هستند و خودشان.. چندین سال است که دلسوزان می نویسند و می گویند که عشایر باید بطور ویژه مجهز به سیستم‌های هشدار باشند، باید آموزش ببینند، بیمه شوند و راه‌هایی برای ارتباط با مرکز داشته باشند. هربار که بلایی می رسد بازار وعده ها و شوآف و به آب زدن‌ها داغ می شود، اما دوباره تا واقعه بعدی هیچ اتفاقی نمی افتد.
آقایان و خانمهای مدیر و حکمران! وضعیت ناپایدار اقلیمی دیگر شوخی بردار نیست. لااقل به مردم و بویژه عشایر و روستاها را آموزش دهید که توانمند شوند و خودشان، خودشان را نجات دهند. زیرساخت‌ها بازنگری کنید؛ این زیرساخت‌ها در شرایط اقلیمی امروز سست و ناکافی است.
دیدن ویدئو هایی که حاکی از محرومیت روستاها و عشایر بویژه در استان‌های کهگیلویه و بویراحمد، لرستان و چهار محال و بختیاری از ابتدایی ترین حقوق انسانی و دسترسی به زیرساخت‌هایی که حق هر ایرانی است؛ برای کشوری که دارای پنجمین منابع جهان است تاسف‌بار و البته شرم آور است.
این حجم از تخریب و خسارت بدون تردید نشانه ضعف سیاست گذاری در حکمرانی و همچنین چالش‌های مدیریت بحران و پس از بحران است. از 98 تاکنون کشور چه پیشرفت‌هایی برای رویارویی با بلایا داشته؟ سند مدیریت سیلاب چه شد؟
تاکنون 94 هموطن از دست داده ایم و 600 هزار میلیارد تومان خسارت به اموال عمومی و خصوصی وارد شده است و با نصف و شاید بسیار کمتر از نصف می‌شد پیشگیری کرد و از این نعمت الهی سیلاب برای آبادانی کشور بهره جست..
©@RuralWomenIssues
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment