پس عزا بر خود کنید ای خفتگان
محمدباقر تاج الدین
شیعیان هر ساله در ماه محرم اقدام به عزاداری برای شهیدان کربلا و به ویژه امام حسین(ع) می کنند و از این طریق تو گویی که ارادت و علاقۀ خود را به آنان ابراز می دارند. مسألۀ مهمی که در این قضیّه خودنمایی می کند این است که این همه عزاداری و بر سر و روی خود کوبیدن و این همه گریه و زاری کردن چه فایده و نصیبی برای افراد و جامعه داشته است؟ و مهم تر این که چرا جامعۀ شیعیان به ویژه جامعۀ شیعیِ ایران این همه گرفتار انواع و اقسام مشکلات و مسائل گوناگون است؟ و با زهم مسألۀ مهم تر این که اینان که شب ها در مساجد و حسینیه ها و هیأت های عزاداری بر سر و روی خویش می کوبند و گریه می کنند چه کسانی اَند و آنان که در طول روز در بازار و کارخانه و سازمان و خیابان و همسایگی و محله و شهر و روستا این همه با یکدیگر بدرفتاری و خشونت می ورزند و نسبت به هم این همه با کینه توزی و دروغ و فریب و نیرنگ رفتار می کنند چی کسانی اَند؟!!! نکند آن آدمیان از سرزمین دیگری آمده اند و این آدمیان از سرزمین دیگر و هیچ ربط و نسبتی با یکدیگر ندارند؟!!
اما نیک می دانیم که این گونه نیست چرا که همان زنان و مردانی که شب ها اقدام به عزاداری می کنند همان زنان و مردانی اَند(منظور تمامی زنان و مردان جامعه نیستند بلکه منظور متوسط جامعه است) که روزها با انواع رذیلت های اخلاقی رفتار می کنند. اینان گویی که فقط یاد گرفته اند عزاداری کنند اما هزار افسوس و تأسّف که هرگز یاد نگرفته اند اخلاقی رفتار کنند و این که اساساً از اخلاق چیزی نیاموخته اند!! اینان همانانی هستند که عبادت های شان نیز چنین است و از دین و دینداری فقط فرم و ظاهرش را فراگرفته اند و هرگز به محتوا و مغز آن نپرداخته اند. اینان حقیقتاً در درجۀ اول باید به حال زار خویش گریه کنند چرا که خفتگانی اَند که تو گویی سال هاست که در خواب مانده اند!!! و هرگز بیدار نبوده اند!!!
متن کامل در Instant View:
https://telegra.ph/AZA-08-14
جان آگه با #فرهیختگان
محمدباقر تاج الدین
شیعیان هر ساله در ماه محرم اقدام به عزاداری برای شهیدان کربلا و به ویژه امام حسین(ع) می کنند و از این طریق تو گویی که ارادت و علاقۀ خود را به آنان ابراز می دارند. مسألۀ مهمی که در این قضیّه خودنمایی می کند این است که این همه عزاداری و بر سر و روی خود کوبیدن و این همه گریه و زاری کردن چه فایده و نصیبی برای افراد و جامعه داشته است؟ و مهم تر این که چرا جامعۀ شیعیان به ویژه جامعۀ شیعیِ ایران این همه گرفتار انواع و اقسام مشکلات و مسائل گوناگون است؟ و با زهم مسألۀ مهم تر این که اینان که شب ها در مساجد و حسینیه ها و هیأت های عزاداری بر سر و روی خویش می کوبند و گریه می کنند چه کسانی اَند و آنان که در طول روز در بازار و کارخانه و سازمان و خیابان و همسایگی و محله و شهر و روستا این همه با یکدیگر بدرفتاری و خشونت می ورزند و نسبت به هم این همه با کینه توزی و دروغ و فریب و نیرنگ رفتار می کنند چی کسانی اَند؟!!! نکند آن آدمیان از سرزمین دیگری آمده اند و این آدمیان از سرزمین دیگر و هیچ ربط و نسبتی با یکدیگر ندارند؟!!
اما نیک می دانیم که این گونه نیست چرا که همان زنان و مردانی که شب ها اقدام به عزاداری می کنند همان زنان و مردانی اَند(منظور تمامی زنان و مردان جامعه نیستند بلکه منظور متوسط جامعه است) که روزها با انواع رذیلت های اخلاقی رفتار می کنند. اینان گویی که فقط یاد گرفته اند عزاداری کنند اما هزار افسوس و تأسّف که هرگز یاد نگرفته اند اخلاقی رفتار کنند و این که اساساً از اخلاق چیزی نیاموخته اند!! اینان همانانی هستند که عبادت های شان نیز چنین است و از دین و دینداری فقط فرم و ظاهرش را فراگرفته اند و هرگز به محتوا و مغز آن نپرداخته اند. اینان حقیقتاً در درجۀ اول باید به حال زار خویش گریه کنند چرا که خفتگانی اَند که تو گویی سال هاست که در خواب مانده اند!!! و هرگز بیدار نبوده اند!!!
متن کامل در Instant View:
https://telegra.ph/AZA-08-14
جان آگه با #فرهیختگان
1 comment
Log in to comment
و آیا نیازی به اشاره به غالب بودن یا نبودن این گروه وجود نداشت؟
و نکته بعدی اینکه آیا مجالسی (کم یا زیاد) سراغ
ندارید که در آنها به انتقال بینش، اخلاق، معنویت و ... نیز در کنار عزاداری پرداخته می شود؟
اصولاً نقد باید بگونه ای باشد که مخاطب نقد را تا حد امکان با خود همراه سازد تا موثر واقع شود. ضمن احترام برای شما و سایر نگارندگان مطالب کانال وزین فرهیختگان پیشنهاد می کنم جهت مفیدتر بودن فرایند مطالعه خوانندگان مطالب این کانال با رعایت نکات فوق و ارائه مطالب منصفانه زمینه گفتگوی مفید بهتر فراهم گردد.