🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️
#یادداشت
توزیع داروی متادون در داروخانه ها، تودیع درمان علمی اعتیاد
✍محمدهادی فرح زادی
مدیر مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری دانشگاه علوم پزشکی یزد
دانش آموخته PhD مطالعات اعتیاد و MPH مدیریت پیشگیری و کنترل اعتیاد دانشگاه علوم پزشکی تهران
شهریور ۹۸
🆔️ @mmt_iran
🔸️تصمیم ناگهانی و به دور از شواهد علمی مبنی بر تغییر در شبکه توزیع داروهای آگونیست هم خوشحال کننده بود و هم نگران کننده. اینکه سیاستگذاران سلامت کشور نشت داروی مخدر را بعنوان یکی از چالش های سلامت در کشور شناخته اند و در صدد رفع آن بر آمده اند بسیار امیدوار کننده می باشد ولی تصمیم عجولانه و غیرعلمی رفع این معضل قابل تامل بوده است.
🔸️بر خود لازم میدانم اشکالات طرح توزیع داروی مخدر از طریق داروخانه ها را بصورت مختصر به شرح ذیل تقدیم نمایم:
- درمان اختلال مصرف مواد افیونی، زمانی منجر بهبود وضعیت بیماران می¬شود که در کنار دارو، مشاوره و خدمات روانشناختی و حمایت های اجتماعی به بیمار برای دستیابی به بهبودی طولانی مدت، بازتوانی، بازگشت به اجتماع و دستیابی به سبک زندگی سالم ارایه گردد. بدیهی است این به این معنی نیست که این خدمات در حال حاضر به صورت کامل ارائه می شود ولی در هر صورت اگر قرار بر ارائه این خدمات باشد محل آن مراکز درمان و بازتوانی اعتیاد است.
- عرضه دارو در داروخانه ها این ابزار را از دست مراکز درمانی گرفته و باعث انتقال جزء اصلی درمان از دید بیشتر مراجعان از مرکز درمانی به داروخانه شده و می تواند مشکلات و حتی تنش¬هایی بین درمان¬گران و مراجع ایجاد نماید. با توجه به وزن بیشتری که برخی مراجعان برای دارو قایل هستند، زمانی که فرد داروی خود را از مرکز نمی گیرد، دیگری نیازی به حضور در مرکز نمی بیند، در نتیجه ویزیت های پیگیری، مداخلات روان شناختی، آزمایش ادرار، آموزش ها و... کمرنگ خواهد شد.
- اولین خط درمان اعتیاد برقراری ارتباط درمانی و ایجاد اتحاد درمانی (therapeutic alliance) و آموزش بیمار (psychoeducation) و خانواده وی می باشد. محیط مراکز درمان اعتیاد در راستای این خط درمان مناسب تر می باشد و تبدیل یک محیط درمانی به دو محیط مجزای درمانی و توزیع دارویی بر برقراری ارتباط مناسب درمانی اثر منفی می گذارد.
- یکی از مداخلات غیردارویی مرتبط با دارو در مراکز سرپایی درمان اعتیاد، مداخله مدیریت مشروط می باشد. در مدیریت مشروط با استفاده از تقویت کننده های مثبت (کوپن، دوز دارو، دوز منزل دارو،...) به رفتار بیمار شکل می دهند. به نظر می رسد حذف دارو از مراکز درمان اعتیاد ابزار مهمی را در مداخله مدیریت مشروط حذف خواهد کرد.
- ارایه بسته درمانی در دو مکان فیزیکی مجزا شامل مرکز درمانی و داروخانه مراجعان را با سه مانع جدید برای دسترسی به درمان مواجهه می نماید: نگرانی بیشتر بابت مخدوش شدن محرمانگی، صرف زمان بیشتر، افزایش هزینه های رفت و آمد
- درمان با داروهای آگونیست اُپیوئیدی از چند مرحله تشکیل شده است. مرحله القای زودرس اولین مرحله درمان بوده که 1 تا 2 هفته به طول می انجامد. در این مرحله، خصوصن در روزهای اول شروع درمان دارو زیر نظر پزشک درمانگر تجویز و بیمار تحت نظر گرفته می شود و در دوره های زمانی 2 ساعته در صورت نیاز دوز بیشتری از دارو برای بیمار تجویز می شود. در صورت واگذاری عرضه دارو به داروخانه، نیاز به عرضه دارو در مراکز درمانی کاملن بر طرف نشده و هر مرکز درمانی باید مقادیر کمتری از دارو برای فاز القای بیماران خود در اختیار داشته باشد. این موضوع منجر به افزایش قابل ملاحظه بار کاری اجرایی، نظارتی شده و قابلیت اجرایی- نظارتی برنامه را در جهت منفی متأثر می نماید.
- علاوه بر تنظیم دوز روزانه یکی از موارد مهم در درمان با داروهای آگونیست نظارت دقیق بر نحوه مصرف دارو توسط پزشک و بررسی علایم مسمومیت دارویی در روند درمان می باشد. همچنین نظارت بر روند کاهش دوز دارو و قطع آن نیز نیاز به نظارت دقیق پزشک و کادر درمانی دارد که قطعا این موارد با حذف دارو از مراکز درمان اعتیاد کم رنگ تر خواهد شد.
- یکی از موارد حیاتی که وجود آن در مراکز درمان اعتیاد جزء الزامات درمانی می باشد حضور تیم درمان طبی شامل پزشک و پرستار (یا بهیار) و داروهای احیاء و همچنین تجهیزات مورد نیاز در راستای احیاء قلبی ریوی و درمان دارویی بیمارانیکه با علایم مسمومیت یا شوگ دارویی مراجعه می کنند. این اقدامات اورژانسی تا ارجاع بیمار به بیمارستان جنرال بایستی در مرکز درمانی انجام گیرد که قطعا داروخانه ها فاقد موارد فوق می باشند.
جهت مطالعه ادامه خبر کلییک فرمایید
🆔️ @mmt_iran
🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️
#یادداشت
توزیع داروی متادون در داروخانه ها، تودیع درمان علمی اعتیاد
✍محمدهادی فرح زادی
مدیر مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری دانشگاه علوم پزشکی یزد
دانش آموخته PhD مطالعات اعتیاد و MPH مدیریت پیشگیری و کنترل اعتیاد دانشگاه علوم پزشکی تهران
شهریور ۹۸
🆔️ @mmt_iran
🔸️تصمیم ناگهانی و به دور از شواهد علمی مبنی بر تغییر در شبکه توزیع داروهای آگونیست هم خوشحال کننده بود و هم نگران کننده. اینکه سیاستگذاران سلامت کشور نشت داروی مخدر را بعنوان یکی از چالش های سلامت در کشور شناخته اند و در صدد رفع آن بر آمده اند بسیار امیدوار کننده می باشد ولی تصمیم عجولانه و غیرعلمی رفع این معضل قابل تامل بوده است.
🔸️بر خود لازم میدانم اشکالات طرح توزیع داروی مخدر از طریق داروخانه ها را بصورت مختصر به شرح ذیل تقدیم نمایم:
- درمان اختلال مصرف مواد افیونی، زمانی منجر بهبود وضعیت بیماران می¬شود که در کنار دارو، مشاوره و خدمات روانشناختی و حمایت های اجتماعی به بیمار برای دستیابی به بهبودی طولانی مدت، بازتوانی، بازگشت به اجتماع و دستیابی به سبک زندگی سالم ارایه گردد. بدیهی است این به این معنی نیست که این خدمات در حال حاضر به صورت کامل ارائه می شود ولی در هر صورت اگر قرار بر ارائه این خدمات باشد محل آن مراکز درمان و بازتوانی اعتیاد است.
- عرضه دارو در داروخانه ها این ابزار را از دست مراکز درمانی گرفته و باعث انتقال جزء اصلی درمان از دید بیشتر مراجعان از مرکز درمانی به داروخانه شده و می تواند مشکلات و حتی تنش¬هایی بین درمان¬گران و مراجع ایجاد نماید. با توجه به وزن بیشتری که برخی مراجعان برای دارو قایل هستند، زمانی که فرد داروی خود را از مرکز نمی گیرد، دیگری نیازی به حضور در مرکز نمی بیند، در نتیجه ویزیت های پیگیری، مداخلات روان شناختی، آزمایش ادرار، آموزش ها و... کمرنگ خواهد شد.
- اولین خط درمان اعتیاد برقراری ارتباط درمانی و ایجاد اتحاد درمانی (therapeutic alliance) و آموزش بیمار (psychoeducation) و خانواده وی می باشد. محیط مراکز درمان اعتیاد در راستای این خط درمان مناسب تر می باشد و تبدیل یک محیط درمانی به دو محیط مجزای درمانی و توزیع دارویی بر برقراری ارتباط مناسب درمانی اثر منفی می گذارد.
- یکی از مداخلات غیردارویی مرتبط با دارو در مراکز سرپایی درمان اعتیاد، مداخله مدیریت مشروط می باشد. در مدیریت مشروط با استفاده از تقویت کننده های مثبت (کوپن، دوز دارو، دوز منزل دارو،...) به رفتار بیمار شکل می دهند. به نظر می رسد حذف دارو از مراکز درمان اعتیاد ابزار مهمی را در مداخله مدیریت مشروط حذف خواهد کرد.
- ارایه بسته درمانی در دو مکان فیزیکی مجزا شامل مرکز درمانی و داروخانه مراجعان را با سه مانع جدید برای دسترسی به درمان مواجهه می نماید: نگرانی بیشتر بابت مخدوش شدن محرمانگی، صرف زمان بیشتر، افزایش هزینه های رفت و آمد
- درمان با داروهای آگونیست اُپیوئیدی از چند مرحله تشکیل شده است. مرحله القای زودرس اولین مرحله درمان بوده که 1 تا 2 هفته به طول می انجامد. در این مرحله، خصوصن در روزهای اول شروع درمان دارو زیر نظر پزشک درمانگر تجویز و بیمار تحت نظر گرفته می شود و در دوره های زمانی 2 ساعته در صورت نیاز دوز بیشتری از دارو برای بیمار تجویز می شود. در صورت واگذاری عرضه دارو به داروخانه، نیاز به عرضه دارو در مراکز درمانی کاملن بر طرف نشده و هر مرکز درمانی باید مقادیر کمتری از دارو برای فاز القای بیماران خود در اختیار داشته باشد. این موضوع منجر به افزایش قابل ملاحظه بار کاری اجرایی، نظارتی شده و قابلیت اجرایی- نظارتی برنامه را در جهت منفی متأثر می نماید.
- علاوه بر تنظیم دوز روزانه یکی از موارد مهم در درمان با داروهای آگونیست نظارت دقیق بر نحوه مصرف دارو توسط پزشک و بررسی علایم مسمومیت دارویی در روند درمان می باشد. همچنین نظارت بر روند کاهش دوز دارو و قطع آن نیز نیاز به نظارت دقیق پزشک و کادر درمانی دارد که قطعا این موارد با حذف دارو از مراکز درمان اعتیاد کم رنگ تر خواهد شد.
- یکی از موارد حیاتی که وجود آن در مراکز درمان اعتیاد جزء الزامات درمانی می باشد حضور تیم درمان طبی شامل پزشک و پرستار (یا بهیار) و داروهای احیاء و همچنین تجهیزات مورد نیاز در راستای احیاء قلبی ریوی و درمان دارویی بیمارانیکه با علایم مسمومیت یا شوگ دارویی مراجعه می کنند. این اقدامات اورژانسی تا ارجاع بیمار به بیمارستان جنرال بایستی در مرکز درمانی انجام گیرد که قطعا داروخانه ها فاقد موارد فوق می باشند.
جهت مطالعه ادامه خبر کلییک فرمایید
🆔️ @mmt_iran
🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️🔸️
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment