بله از دست دادن شنوایی تجربه آسانی نیست، بهخصوص وقتی خود فرد هم متوجه پیشرفت تدریجی آن نشده باشد و تازه بعد از تشخیص، علت برخی اتفاقات و واکنشهای اطرافیان را بفهمد.
در بعضی از افراد مبتلا به نوروفیبروماتوز تیپ دو، بسته به وضعیت عصب شنوایی و نظر تیم درمان، روشهایی مانند کاشت ساقه مغز یا سایر فناوریهای کمکشنوایی میتوانند انتخاب های درمانی پیشنهادی باشند.
در مورد نگرانیتان که پرسیدهاید دیگر چه چیزهایی ممکن است در انتظارم باشد؟
پاسخ: این بیماری در هر فرد مسیر متفاوتی دارد. قرار نیست هر اتفاقی که درباره ان.اف دو میخوانید برای شما هم رخ دهد. با این حال، پیگیری منظم، انجام ام.ار.ای در زمانهای توصیهشده و مراجعه به پزشک در صورت بروز علائم جدید، بهترین راه برای پیشگیری از غافلگیریهای ناخوشایند است.
منتظر اتفاقات بد نباشید، سعی کنید بیماری را زیر نظر داشته باشید و با آگاهی با آن زندگی کنید. بسیاری از افراد مبتلا به ان.اف دو با خود مراقبتی، پیگیری منظم، حمایت خانواده و بهرهگیری از درمانهای موجود، زندگی فعالی را تجربه میکنند.