🔍یک سال تمام پوشش اخبار جنگِ امحاءِ اسرائیلی علیه غزه در بی‌بی‌سی‌ فارسی هیچ بیننده‌ و شنونده‌ای را مطلع نساخت از یک فاکت زبانیِ وسیعاً بحث‌شده و فریادشده‌ در تظاهرات‌های بی‌شمار:‌ نسل‌کشی. با تقوای تمام از استعمال کلمه پرهیز کرده‌اند. تصمیم از بی‌بی‌سی انگلیسی می‌آید. دیوان بین‌المللی عدالت از «نسل‌کشی محتمل» گفته، صدها کارشناس مطالعات مربوطه بر واقعیت وقوع آن صحه‌گذاشته‌اند، فعالان و دانشجویان در خیابان‌ها ضد نسل‌کشی و پاک‌سازیِ قومی اسرائیلی علیه فلسطینیان شعار داده‌اند، که جملگی یعنی «عینیتِ» مورد‌پرستش سردبیران ما محقق شده، و با این حال گزارشگران ترجیح می‌دهند از «جنگ» بگویند. و نظر سخنگویان ارتش اسرائیل را با وقت‌شناسی جویا شوند، اول از همه. تقریباً در هیچ موردی ادعای مهمان‌های متعلق به طبقه‌ی مسلط را تصحیح نمی‌کنند، تذکر نمی‌دهند. کاری که خیلی رادیکال نیست و یکی دو رسانه‌ی غیرجریان‌اصلی به‌راحتی می‌کنند و مخاطب هم از دست نمی‌دهند. روزنامه‌نگارانی که با بیشترشان روزگاری در روزنامه‌ی شرق همکار بودم. شیفته‌ی آزادی بیان، گردش آزاد اطلاعات، ناراضی از استبداد، از اختناق جمهوری‌اسلامی بسیارشکایت‌کننده، مثل باقی اعضای نسل‌مان. پس چه شد؟ با واقعیت آشنا شدند؟ چه نوع محاسبه‌ای کرده‌اند؟‌ حساب دیفرانسیل دنیای آزاد؟

اپوزیسیون خارج‌از‌کشور را یادتان می‌آید؟ دو سال پیش؟ برلین و تورنتو و تورنتو و برلین؟‌ هر شش رهبر یا کنار اسرائیل، یا تکرارکننده‌ی «تروریسم»، یا سکوت‌کننده یا هنوز توصیه‌گیرنده از لابی‌های همه پشت نسل‌کشی. فشل‌کردن بازمانده‌های فرهنگ سیاسی در ایران بعد از ۸۸ اینک هیچ توانی برای این «صدادهندگان به مردم بی‌صدا» باقی نگذاشته که به همه‌مان یاد بدهند اگر دین نداریم دست کم آزاده باشیم. کرم‌ها به‌زودی از لای چوب در و کمد درخواهند آمد وقتی شورش‌های آینده سربرآورند. باقی مبارزان صفحه‌ی موبایل و سایر به‌وجدان‌خود‌بسیار‌اهمیت‌دهندگان هم ظاهر خواهند شد تا اطمینان حاصل کنند همه به‌خط شده‌‌اند. آه ای سفت‌شدگیِ مطمئن از محتوای ذهن خویش!
#امید_مهرگان

🚫@Ellinne