برده داری و جهان گرایی نوین گلوبالیسم مدرن یا جهانگرایی نوین با ایدههای ادغام اقتصادی و سیاسی کشورها و اقتصادها پیوند خوردهاست.
جهانگرایی برای رسیدن به این ایده، نیاز به برده دارد. پس پدیده برده مدرن را شکل میدهد. این برده مثل سابق با زور و غل و زنجیر با کشتی به آمریکا و اروپا آورده نمیشود یا کشورهایشان به ظاهر مستعمره نمیشوند. بلکه دولتهای اروپایی و آمریکا ژست حقوق بشری هم میگیرند و جایزه صلح نوبل هم میدهند. برده نوین در کشور خودش و توسط طبقه حاکم با هدایت غولهای سرمایهداری و در غالب جهانوطنی استثمار میشود.
امروزه قربانیان بردهداری مدرن در زمینههای مختلفی نظیر خرید و فروش اعضای بدن، استخراج معدن، کار در معادن زغال سنگ، اشتغال در صنایع تولید لباس، صنایع تولید لوازم الکترونیکی و خانگی، خودرو سازی، فولاد، قهوه و شکر و کار در صنایع کشاورزی به کار گرفته میشوند. محصولاتی که به این طریق در جهان تولید میشود، با قیمتی ارزان در بازار کشورهای صنعتی ثروتمند عرضه میشوند که در این میان بیشترین سود عاید کمپانیهای بزرگ میشود.
امروزه بردههای نوین التماس کنان با پای خودشان و توسط قاچاقچیان به عنوان پناهنده به سوی اروپا و آمریکا هجوم میآورند. چرا که گلوبالیست ها با استقرار حکومت های دستنشانده در کشورهایشان زندگی را برای آنها جهنم کردهاند و آنها این بردگی را به زندگی نکبتبار در کشور خود ترجیح میدهند.
از نظر سازمان ملل تاریکترین فصل بردهداری مدرن، کار اجباری کودکان و قاچاق و تجاوز جنسی اجباری به عنوان یکی از پیامدهای تجارت انسان در دنیای کنونی است. دختران و زنان بسیاری توسط باندهای سازمان یافته، از کشورهای آسیایی و آفریقایی اغفال شده و به اروپای غربی منتقل و پس از تجاوز اجباری در شرایط زندگی و کاری بسیار تحقیرآمیزی نگهداری شده و در مراکز خاصی با هدف بهرهبرداری جنسی به بردگی گرفته میشوند. اما از جنبههای استثماری کار ارزان در کشورهای آسیایی هیچ صحبتی نیست. بردههای چینی، هندی، اندونزیایی، مالزیایی، ویتنامی، بنگلادشی، فیلیپینی و ... که در کارخانجات مانند ربات مشغول به کار ارزان هستند تا قیمتها کاهش یابد، در دستهبندی بردههای مدرن سازمان ملل جایی ندارند. چون این سازمان در اختیار گلوبالیست هاست. اقتصاد و سیاست جهان در اختیار آنهاست. رسانه و اینترنت و فضای مجازی در اختیار آنها است و اصلا برای القای دهکده جهانی روی اینترنت و فضای مجازی به شدت سرمایهگذاری کردهاند.
فقر، استثمار، حاشیهنشینی ارمغان گلوبالیست ها در کشورهای به ظاهر توسعه یافته آسیایی است.
فیلم انگل نمایش همین نوع زندگی در کشور به ظاهر صنعتی شده کرهجنوبی است.
@designmanufacturing