شبکه ملی اطلاعات خود را چگونه معرفی می‌کند؟
ایده «شبکه ملی اطلاعات» را در ایران باید بسیار جدی گرفت. شورای عالی فضای مجازی و دیگر نهادهای مرتبط با فضای مجازی در ایران تلاش بسیاری دارند تا این ایده را محقق سازند. اگرچه این ایده با توجه به ضعف‌های ساختاری جمهوری اسلامی چندان موفقیتی به همراه نداشته است ولی موفقیت کشورهایی همچون چین در پیاده‌سازی این الگو زنگ هشداری‌ست برای ایرانیان که به یاد داشته باشند هر تصمیم شورای عالی فضای مجازی می‌تواند به مثابه جویباری باشد که رودخانه کم‌آبی به نام شبکه ملی اطلاعات را غنی‌تر سازد. از این رو آشنایی با این ایده، که آشکارا تلاشی علیه آزادی اینترنت است، بر علاقمندان به این مباحث و کنشگران مدنی ایرانی ضروری است.
پیش از هر چیز باید به یاد داشته باشیم که شبکه ملی اطلاعات در تعریف خود، خود را به عنوان «زیرساخت ارتباطی فضای مجازی» در ایران معرفی می‌کند تا بتواند در نقش زیربنای ارتباطات مجازی در کشور، و بنا به ادعای خود به کاربران حقیقی و حقوقی در همه بخش‌ها - اعم از حقوقی و خصوصی - «خدمت» برساند.
هدف از داخلی‌بودن زیرساخت نیز به صراحت از زبان خودشان جاری شده است: «"شبکه ملی اطلاعات"، به عنوان زیرساخت ارتباطی فضای مجازی کشور، شبکه‌ای مبتنی بر قرارداد اینترنت به همراه سوئیچ‌ها و مسیریاب‌ها و مراکز داده‌ای است به صورتی که درخواست‌های دسترسی داخلی برای اخذ اطلاعاتی که در مراکز داده داخلی نگهداری می‌شود به هیچ وجه از طریق خارج کشور مسیریابی نشود و امکان ایجاد شبکه‌های اینترانت و خصوصی و امن داخلی در آن فراهم شود».
.
شورای عالی فضای مجازی در بیان چرایی شکل‌گیری این ایده نیز «مهم‌ترین دلیل پیاده‌سازی این شبکه» در سال ۱۳۸۴ را «کاهش وابستگی به شبکه جهانی اینترنت» عنوان می‌کند و اذعان می‌کند که در آن سال قرار بود این ایده طی سه سال به بهره‌برداری برسد؛ گرچه هنوز - سال ۱۳۹۹ - این ایده کاملا محقق نشده است که چرایی عدم موفقیت آن نیز خود بحثی مستقل و جداگانه می‌طلبد.
بیش‌تر بخوانید:
https://bit.ly/3hlxhTc
@tavaanatech
ایده «شبکه ملی اطلاعات» را در ایران باید بسیار جدی گرفت. شورای عالی فضای مجازی و دیگر نهادهای مرتبط با فضای مجازی در ایران تلاش بسیاری دارند تا این ایده را محقق سازند. اگرچه این ایده با توجه به ضعف‌های ساختاری جمهوری اسلامی چندان موفقیتی به همراه نداشته است ولی موفقیت کشورهایی همچون چین در پیاده‌سازی این الگو زنگ هشداری‌ست برای ایرانیان که به یاد داشته باشند هر تصمیم شورای عالی فضای مجازی می‌تواند به مثابه جویباری باشد که رودخانه کم‌آبی به نام شبکه ملی اطلاعات را غنی‌تر سازد. از این رو آشنایی با این ایده، که آشکارا تلاشی علیه آزادی اینترنت است، بر علاقمندان به این مباحث و کنشگران مدنی ایرانی ضروری است.
پیش از هر چیز باید به یاد داشته باشیم که شبکه ملی اطلاعات در تعریف خود، خود را به عنوان «زیرساخت ارتباطی فضای مجازی» در ایران معرفی می‌کند تا بتواند در نقش زیربنای ارتباطات مجازی در کشور، و بنا به ادعای خود به کاربران حقیقی و حقوقی در همه بخش‌ها - اعم از حقوقی و خصوصی - «خدمت» برساند.
هدف از داخلی‌بودن زیرساخت نیز به صراحت از زبان خودشان جاری شده است: «"شبکه ملی اطلاعات"، به عنوان زیرساخت ارتباطی فضای مجازی کشور، شبکه‌ای مبتنی بر قرارداد اینترنت به همراه سوئیچ‌ها و مسیریاب‌ها و مراکز داده‌ای است به صورتی که درخواست‌های دسترسی داخلی برای اخذ اطلاعاتی که در مراکز داده داخلی نگهداری می‌شود به هیچ وجه از طریق خارج کشور مسیریابی نشود و امکان ایجاد شبکه‌های اینترانت و خصوصی و امن داخلی در آن فراهم شود».
.
شورای عالی فضای مجازی در بیان چرایی شکل‌گیری این ایده نیز «مهم‌ترین دلیل پیاده‌سازی این شبکه» در سال ۱۳۸۴ را «کاهش وابستگی به شبکه جهانی اینترنت» عنوان می‌کند و اذعان می‌کند که در آن سال قرار بود این ایده طی سه سال به بهره‌برداری برسد؛ گرچه هنوز - سال ۱۳۹۹ - این ایده کاملا محقق نشده است که چرایی عدم موفقیت آن نیز خود بحثی مستقل و جداگانه می‌طلبد.
بیش‌تر بخوانید:
https://bit.ly/3hlxhTc
@tavaanatech
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment