✳️ جنگ هفت گردان یا نبرد هفت پهلوان
✳️ بخش نخست
❇️ ایرانیان در جنگ مازندران به دست دیوان مازنی اسیر و با جادوی دیو سپید کور شده بودند. رستم از موانع بسیار خطرناکی به نام هفتخوان گذشته و با شکست دادن دیوها، قلب دیو سپید را شکافته و با خون او، ایرانیان را معالجه کرد.
◀️ ایرانیان از جنگ مازندران به سلامت به پایتخت برگشتند اما پس از مدتی خبر رسید که اعراب هاماوران علیه حکومت مرکزی شورش کرده و لشکر بزرگی را برای لطمه زدن به ایران فراهم کرده اند. جنگ سختی بین اعراب و ایران در گرفت که شاه ایران و برخی از سرداران ایرانی اسیر شدند. رستم دستان با رشادتهای زیاد شاه هاماوران را شکست داده و باعث پیروزی ایران و رهایی شاه و سرداران شد.
چو همره کنی جنگ را با خرد
دلیرت ز جنگ‌آوران نشمرد
خرد را و دین را رهی دیگرست
سخنهای نیکو به پند اندرست
◀️ پس از دو جنگ بسیار خطرناک و پرماجرا ، رستم و پهلوانان شجاع ایرانی در صلح و آرامش به بزم و خوشگذرانی مشغولند.
روزی رستم دستان جشنی ترتیب داده و بزرگان و پهلوانان را دعوت کرد. پهلوانانی چون طوس، گودرز کشوادگان ، بهرام، گیو آزادگان ، گرگین، زنگه شاوران، برزین، گرازه گستهم و خرّاد همگی حاضر شده و به رامش و میگساری پرداختند. پهلوان گیو در حالی که مست بود گفت: «اگر قصد شکار داری بیایید به شکارگاه افراسیاب در کشور توران برویم و گور شکار کنیم تا حسابی حال افراسیاب را گرفته باشیم» رستم پذیرفت و چون سحرگاه شد به همراه شش نفر از پهلوانان دلیر، به شکارگاه تورانیان نزدیک دشت سرخس رفته و بسیار شکار کردند و یک هفته به خوشگذرانی پرداختند.
روز هشتم رستم گفت: افراسیاب حتماً از وجود ما مطلع شده است و ممکن است به جنگ ما بیاید پس باید دیده‌بانی بگذاریم که اگر آمد ما را باخبر کند تا غافلگیر نشویم.
یکی از دلاوران به نام گرازه دیده‌بانی را به عهده گرفت.
◀️ افراسیاب شاه تورانی از ماجرای نفوذ هفت پهلوان ایرانی به خاک کشورش باخبر شد. افراسیاب با بزرگان گفت: اگر این چند نفر پهلوان ایرانی را دستگیر کنیم کار کاووس شاه ایرانی ساخته خواهد بود و اشغال ایران بسیار راحت خواهد بود پس باید ناگهان مانند رعد به آن‌ها حمله کنیم.
شاه توران، با سی هزار شمشیرزن به راه افتادند. گرازه که در حال نگهبانی بود از دور دشتی پر از سپاه تورانیان را دید که در حال پیشروی هستند. با عجله به پیش دوستانش برگشته و به رستم خبر داد.
رستم خندید که نترس پیروزی با ماست بیشتر از صدهزار نفر که نیستند. اگر افراسیاب به این‌سوی آب بیاید روزگار او را تباه می‌کنم.
چو بشنید رستم بخندید سخت
بدو گفت با ماست پیروز بخت
تو از شاه ترکان چه ترسی چنین
ز گرد سواران توران زمین
پس در حالی که جام شرابی در دستش بود به طوس اشاره و تعارف کرد.
تو ای می‌گسار از می بابلی
بپیمای تا سر یکی بلبلی
بپیمود می ساقی و داد زود
تهمتن شد از دادنش شاد زود
به کف بر نهاد آن درخشنده جام
نخستین ز کاووس کی برد نام
که شاه زمانه مرا یاد باد
همیشه بروبومش آباد باد
پهلوان ها به رستم هشدار دادند که دشمن در حال نزدیک شدن است.
که ما را بدین جام می جای نیست
به می با تو ابلیس را پای نیست
می و گرز یک زخم و میدان جنگ
جز از تو کسی را نیامد به چنگ
طوس دلیر گفت: برادر الآن زمان باده گساری نیست، باید بجنگیم. اما رستم اهمیتی به هشدارهای دوستانش نمی داد و به سلامتی برادرش زواره می‌نوشید.
می بابلی سرخ در جام زرد
تهمتن بروی زواره بخورد
زواره چو بلبل به کف برنهاد
هم از شاه کاووس کی کرد یاد
بخورد و ببوسید روی زمین
تهمتن برو برگرفت آفرین
که جام برادر ، برادر خورد
هژبر آنک او جام می بشکرد
گیو وقتی بی خیالی رستم را دید به او گفت: من می‌روم تا نگذارم افراسیاب از طریق پل به این سوی رود بیاید اما وقتی به پل رسید سپاهیان دشمن از آب گذشته بودند. فورا پیکی نزد رستم فرستاد و او را باخبر کرد.
رستم ببر بیان پوشید و به راه افتاد و پهلوانان هم در پشتش روان بودند. جنگ سختی در گرفت. هفت پهلوان شجاع در برابر هزاران دشمن، مانند شیر می غریدند و دشمن را به هلاکت می افکندند. در کارزار فراوان از تورانیان کشته شدند.
رستم رو به سوی شاه توران کرده و فریاد زد: آیا نمی‌دانی که جایی که من باشم نه لشکری می‌ماند و نه تاج و تختی؟ شما تورانیان آنقدر ترسو هستید که همگی باهم به هفت نفر هجوم آورده اید اما ما شما را مرد جنگ نمی‌دانیم و تو ای مرد بزدل و ترسو، برای جنگ با مردان ساخته نشده‌ای برو مانند زنان پنبه و دوک دست بگیر.
افراسیاب وقتی این سخنان تحقیرآمیز را شنید ترسید و جرات نبرد تن به تن را پیدا نکرد. پس به وزیر خود، پیران گفت: ما که در جنگ همیشه چون شیر بودیم چرا حالا روباه شده‌ایم ؟ برو اگر پیروز شدی ایران از آن توست.
ادامه دارد... .
#شاهنامه
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ بخش نخست
❇️ ایرانیان در جنگ مازندران به دست دیوان مازنی اسیر و با جادوی دیو سپید کور شده بودند. رستم از موانع بسیار خطرناکی به نام هفتخوان گذشته و با شکست دادن دیوها، قلب دیو سپید را شکافته و با خون او، ایرانیان را معالجه کرد.
◀️ ایرانیان از جنگ مازندران به سلامت به پایتخت برگشتند اما پس از مدتی خبر رسید که اعراب هاماوران علیه حکومت مرکزی شورش کرده و لشکر بزرگی را برای لطمه زدن به ایران فراهم کرده اند. جنگ سختی بین اعراب و ایران در گرفت که شاه ایران و برخی از سرداران ایرانی اسیر شدند. رستم دستان با رشادتهای زیاد شاه هاماوران را شکست داده و باعث پیروزی ایران و رهایی شاه و سرداران شد.
چو همره کنی جنگ را با خرد
دلیرت ز جنگ‌آوران نشمرد
خرد را و دین را رهی دیگرست
سخنهای نیکو به پند اندرست
◀️ پس از دو جنگ بسیار خطرناک و پرماجرا ، رستم و پهلوانان شجاع ایرانی در صلح و آرامش به بزم و خوشگذرانی مشغولند.
روزی رستم دستان جشنی ترتیب داده و بزرگان و پهلوانان را دعوت کرد. پهلوانانی چون طوس، گودرز کشوادگان ، بهرام، گیو آزادگان ، گرگین، زنگه شاوران، برزین، گرازه گستهم و خرّاد همگی حاضر شده و به رامش و میگساری پرداختند. پهلوان گیو در حالی که مست بود گفت: «اگر قصد شکار داری بیایید به شکارگاه افراسیاب در کشور توران برویم و گور شکار کنیم تا حسابی حال افراسیاب را گرفته باشیم» رستم پذیرفت و چون سحرگاه شد به همراه شش نفر از پهلوانان دلیر، به شکارگاه تورانیان نزدیک دشت سرخس رفته و بسیار شکار کردند و یک هفته به خوشگذرانی پرداختند.
روز هشتم رستم گفت: افراسیاب حتماً از وجود ما مطلع شده است و ممکن است به جنگ ما بیاید پس باید دیده‌بانی بگذاریم که اگر آمد ما را باخبر کند تا غافلگیر نشویم.
یکی از دلاوران به نام گرازه دیده‌بانی را به عهده گرفت.
◀️ افراسیاب شاه تورانی از ماجرای نفوذ هفت پهلوان ایرانی به خاک کشورش باخبر شد. افراسیاب با بزرگان گفت: اگر این چند نفر پهلوان ایرانی را دستگیر کنیم کار کاووس شاه ایرانی ساخته خواهد بود و اشغال ایران بسیار راحت خواهد بود پس باید ناگهان مانند رعد به آن‌ها حمله کنیم.
شاه توران، با سی هزار شمشیرزن به راه افتادند. گرازه که در حال نگهبانی بود از دور دشتی پر از سپاه تورانیان را دید که در حال پیشروی هستند. با عجله به پیش دوستانش برگشته و به رستم خبر داد.
رستم خندید که نترس پیروزی با ماست بیشتر از صدهزار نفر که نیستند. اگر افراسیاب به این‌سوی آب بیاید روزگار او را تباه می‌کنم.
چو بشنید رستم بخندید سخت
بدو گفت با ماست پیروز بخت
تو از شاه ترکان چه ترسی چنین
ز گرد سواران توران زمین
پس در حالی که جام شرابی در دستش بود به طوس اشاره و تعارف کرد.
تو ای می‌گسار از می بابلی
بپیمای تا سر یکی بلبلی
بپیمود می ساقی و داد زود
تهمتن شد از دادنش شاد زود
به کف بر نهاد آن درخشنده جام
نخستین ز کاووس کی برد نام
که شاه زمانه مرا یاد باد
همیشه بروبومش آباد باد
پهلوان ها به رستم هشدار دادند که دشمن در حال نزدیک شدن است.
که ما را بدین جام می جای نیست
به می با تو ابلیس را پای نیست
می و گرز یک زخم و میدان جنگ
جز از تو کسی را نیامد به چنگ
طوس دلیر گفت: برادر الآن زمان باده گساری نیست، باید بجنگیم. اما رستم اهمیتی به هشدارهای دوستانش نمی داد و به سلامتی برادرش زواره می‌نوشید.
می بابلی سرخ در جام زرد
تهمتن بروی زواره بخورد
زواره چو بلبل به کف برنهاد
هم از شاه کاووس کی کرد یاد
بخورد و ببوسید روی زمین
تهمتن برو برگرفت آفرین
که جام برادر ، برادر خورد
هژبر آنک او جام می بشکرد
گیو وقتی بی خیالی رستم را دید به او گفت: من می‌روم تا نگذارم افراسیاب از طریق پل به این سوی رود بیاید اما وقتی به پل رسید سپاهیان دشمن از آب گذشته بودند. فورا پیکی نزد رستم فرستاد و او را باخبر کرد.
رستم ببر بیان پوشید و به راه افتاد و پهلوانان هم در پشتش روان بودند. جنگ سختی در گرفت. هفت پهلوان شجاع در برابر هزاران دشمن، مانند شیر می غریدند و دشمن را به هلاکت می افکندند. در کارزار فراوان از تورانیان کشته شدند.
رستم رو به سوی شاه توران کرده و فریاد زد: آیا نمی‌دانی که جایی که من باشم نه لشکری می‌ماند و نه تاج و تختی؟ شما تورانیان آنقدر ترسو هستید که همگی باهم به هفت نفر هجوم آورده اید اما ما شما را مرد جنگ نمی‌دانیم و تو ای مرد بزدل و ترسو، برای جنگ با مردان ساخته نشده‌ای برو مانند زنان پنبه و دوک دست بگیر.
افراسیاب وقتی این سخنان تحقیرآمیز را شنید ترسید و جرات نبرد تن به تن را پیدا نکرد. پس به وزیر خود، پیران گفت: ما که در جنگ همیشه چون شیر بودیم چرا حالا روباه شده‌ایم ؟ برو اگر پیروز شدی ایران از آن توست.
ادامه دارد... .
#شاهنامه
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment