◾شما به گرد پای الگوریتم هم نمی‌رسید

◾ست‌گادین ۷ اردیبهشت ۱۴۰۰



وقتی رسانه‌ی جدیدی نمایان می‌شود و توجه‌ها را به خود جلب می‌کند، کسی نفعش را می‌برد.

آنها از موتور جستجوی گوگل جلو می‌زنند، فالوورهای فیس‌بوک را درو می‌کنند، موفقیت غیرمنتظره‌ای در توییتر یا حتی کلاب‌‌هاوس بدست می‌آورند.

«آنها مرا انتخاب می‌کنند» و بنظر می‌رسد که هیچ‌کس نمی‌تواند به آنها بی‌اعتنا باشد. دیگران نیز این بارشِ بارانِ شانس را می‌بینند و مشتاقانه برای گرفتن سهم‌شان از این ترافیک می‌شتابند.

ولی «آنها» وجود ندارند و شما نیز برگزیده نیستید. این الگوریتم است که نیاز داشت «توجه»ها را به جایی بفرستد و برای مدتی آن‌ را به همانجا منتقل کرد. ولی قریب به یقین، این وضعیت نیز ادامه نخواهد یافت. چون اکوسیستم، همیشه در حال تغییر است.

شما نمی‌توانید در یک پلتفرم، دوبار پُست بگذارید. چون بار دوم، این همان پلتفرم دفعه‌ی قبل نخواهد بود.

ما این فرصت را داریم تا برای کسانی که اهمیت می‌دهند، کاری کنیم که باعث افتخارمان شود. و شاید بتوانیم، این کار را به روشی انجام دهیم که آنها را تشویق کند که به دیگران هم بگویند. هدف ما، گرفتن سهم ترافیک از یک الگوریتم نیست. سهم ترافیک، یک جایزه‌ی تصادفی محسوب می‌شود.

عروسک خیمه‌شب‌بازی‌بودن، کار مزخرفی است. مخصوصاً اگر نتوانی با اطمینان بگویی که چه‌کسی دارد نخ‌ها را می‌کشد، یا چرا این‌کار را می‌کند.




.