قسمتی از بخش پایانی «قرآن برای همه» 👆👆
خدا، دین و پیامبران واقعی
به قول یکی از بزرگان «خدای هر ملتی در حد فهم و شعور همان ملت است». به‌همین دلیل می‌بینیم چهره‌‌ای که از خدا در قرآن ترسیم شده این گونه است: موجودی خشن، جنگ‌طلب، فرمانروای مستبد یا به‌قول خودش جبار (به دلخواه خود می‌بخشد، انتقام می‌گیرد، هدایت می‌کند، گمراه می‌کند و ... و با این حال گمراهان و کافران را به‌شدت مجازات می‌کند)، حیله‌گر و...؛ دقیقاً همانند قوم عرب مکه و مدینه در 1400 سال پیش.
جا دارد در اینجا مطالبی در مورد خداوند، جهان و آفرینشِ آن ذکر کنم.
خداوند که قدرتی نامتناهی و لایزال دارد، جهان را در چشم به‌هم زدنی آفرید. این برخلاف آن چیزی است که در کتاب‌های آسمانی (به‌قول متدیّنان) آمده است* زیرا با قدرتی که ما از خداوند می‌شناسیم آفریدن جهان در یک آن، به‌هیچ‌وجه دور از ذهن نیست. در قرآن نیز جزو معدود موارد درست و واقعی، در هشت آیه به این موضوع اشاره شده است: «ما وقتى چيزى را اراده كنيم همين قدر به آن مىگوييم باش بىدرنگ موجود مىشود»*** (آیه 40 سوره نحل). هرچند در این آیات مستقیماً به آفرینش جهان اشاره نشده، اما با کمی اغماض می‌شود آن را به آفرینش جهان نیز بسط داد.
همزمان با آفرینش جهان، خداوند قوانینِ لایتغیرِ اداره‌ی جهان را نیز وضع کرد و آن‌ها را جوهره‌ی ذاتی جهان قرار داد. با همین قوانین است که جهان اداره می‌شود. این قوانین تا سالیان سال از دید مردم پنهان بود و به‌تدریج بسیاری از آن‌ها توسط دانشمندان کشف شده است. هنوز هم قوانین کشف ناشده‌ای وجود دارد که اندیشمندان در پی کشف آنند. به‌دلیل ناآگاهی بشر از این قوانین، هر پدیده‌ی طبیعی ناشی از این قوانین؛ مانند بارش باران، ماه‌گرفتگی، خورشیدگرفتگی، زلزله، سیل و...؛ نشانه‌های لطف یا غضب خدا قلمداد می‌شده و بشر را وادار می‌کرد برای تشکر از الطاف الهی و یا بر سر لطف آوردن خدا، دست به‌قربانی کردن در راه او بزند. ...
***
پ. ن.
* - در مورد آفرینش جهان از نظر اسلام در قسمت «منشاء غیرخدایی قرآن» اشاره شد.
در سفر خروج ۳۱: ۱۷ تورات آمده است: «... در شش روز یَهُوَه آسمان و زمین را ساخت و در روز هفتمین آرام فرموده استراحت یافت». باز جای شکرش باقیست که پیغمبر اسلام خداوند را بی‌نیاز از استراحت دانسته‌اند!.
مسئله آفرینش آن‌گونه که به صورت مشروح در تورات آمده، در انجیل دیده نمی‌‌شود. آفرینش در عهد جدید (انجیل یوحنا باب اول، ص 144) این‌چنین آمده است: 1- در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه «خدا» بود. 2- همان (کلمه) در ابتدا نزد خدا بود. .... و 12 بند دیگر این‌‌چنینی.
** - آیات 35 مريم ، 40 نحل ، 47 آل عمران ، 59 آل عمران ، 68 غافر ، 73 انعام ، 82 يس ، 117 بقره.
*** - عربی آن «کُن فَیَکون» به معنی «باش، پس بوجود می‌آید» است که در زبان محاوره‌ای فارسی –معلوم نیست به چه دلیل- آن را معادل نیست و نابود کردن به‌کار می برند.
خدا، دین و پیامبران واقعی
به قول یکی از بزرگان «خدای هر ملتی در حد فهم و شعور همان ملت است». به‌همین دلیل می‌بینیم چهره‌‌ای که از خدا در قرآن ترسیم شده این گونه است: موجودی خشن، جنگ‌طلب، فرمانروای مستبد یا به‌قول خودش جبار (به دلخواه خود می‌بخشد، انتقام می‌گیرد، هدایت می‌کند، گمراه می‌کند و ... و با این حال گمراهان و کافران را به‌شدت مجازات می‌کند)، حیله‌گر و...؛ دقیقاً همانند قوم عرب مکه و مدینه در 1400 سال پیش.
جا دارد در اینجا مطالبی در مورد خداوند، جهان و آفرینشِ آن ذکر کنم.
خداوند که قدرتی نامتناهی و لایزال دارد، جهان را در چشم به‌هم زدنی آفرید. این برخلاف آن چیزی است که در کتاب‌های آسمانی (به‌قول متدیّنان) آمده است* زیرا با قدرتی که ما از خداوند می‌شناسیم آفریدن جهان در یک آن، به‌هیچ‌وجه دور از ذهن نیست. در قرآن نیز جزو معدود موارد درست و واقعی، در هشت آیه به این موضوع اشاره شده است: «ما وقتى چيزى را اراده كنيم همين قدر به آن مىگوييم باش بىدرنگ موجود مىشود»*** (آیه 40 سوره نحل). هرچند در این آیات مستقیماً به آفرینش جهان اشاره نشده، اما با کمی اغماض می‌شود آن را به آفرینش جهان نیز بسط داد.
همزمان با آفرینش جهان، خداوند قوانینِ لایتغیرِ اداره‌ی جهان را نیز وضع کرد و آن‌ها را جوهره‌ی ذاتی جهان قرار داد. با همین قوانین است که جهان اداره می‌شود. این قوانین تا سالیان سال از دید مردم پنهان بود و به‌تدریج بسیاری از آن‌ها توسط دانشمندان کشف شده است. هنوز هم قوانین کشف ناشده‌ای وجود دارد که اندیشمندان در پی کشف آنند. به‌دلیل ناآگاهی بشر از این قوانین، هر پدیده‌ی طبیعی ناشی از این قوانین؛ مانند بارش باران، ماه‌گرفتگی، خورشیدگرفتگی، زلزله، سیل و...؛ نشانه‌های لطف یا غضب خدا قلمداد می‌شده و بشر را وادار می‌کرد برای تشکر از الطاف الهی و یا بر سر لطف آوردن خدا، دست به‌قربانی کردن در راه او بزند. ...
***
پ. ن.
* - در مورد آفرینش جهان از نظر اسلام در قسمت «منشاء غیرخدایی قرآن» اشاره شد.
در سفر خروج ۳۱: ۱۷ تورات آمده است: «... در شش روز یَهُوَه آسمان و زمین را ساخت و در روز هفتمین آرام فرموده استراحت یافت». باز جای شکرش باقیست که پیغمبر اسلام خداوند را بی‌نیاز از استراحت دانسته‌اند!.
مسئله آفرینش آن‌گونه که به صورت مشروح در تورات آمده، در انجیل دیده نمی‌‌شود. آفرینش در عهد جدید (انجیل یوحنا باب اول، ص 144) این‌چنین آمده است: 1- در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه «خدا» بود. 2- همان (کلمه) در ابتدا نزد خدا بود. .... و 12 بند دیگر این‌‌چنینی.
** - آیات 35 مريم ، 40 نحل ، 47 آل عمران ، 59 آل عمران ، 68 غافر ، 73 انعام ، 82 يس ، 117 بقره.
*** - عربی آن «کُن فَیَکون» به معنی «باش، پس بوجود می‌آید» است که در زبان محاوره‌ای فارسی –معلوم نیست به چه دلیل- آن را معادل نیست و نابود کردن به‌کار می برند.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment