🖋اگرچه شخص ترامپ با ملاحظات مادی صرف -که بر ملاحظات ارزشی پیش از این آمریکا تقدم دارد - اصرار بر امتناع از جنگ دارد اما نباید فراموش کرد که تصمیم گیران و متنفذینی هستند که تلاش دارند برای خفظ حیثیت و هژمون آمریکا در منطقه حتما پاسخی به ایران بدهند بنابراین باور بدون تغییر به "امتناع حمله نظامی آمریکا" در میان برخی مقامات ما می تواند به غروری کاذب و جسارتی مبالغه آمیز تبدیل شود و مقدمه نهایی کردن تصمیم برای آنانی شود که در دوراهی حمله یا عدم حمله به ایران قرار ایستاده اند، برای فهم این مساله بخشی از کتاب "تاریخ بی خردی" را در اینجا می آورم:
خشک مغزی منشأ خود فریبی است و در حکومت ، نقش بسیار بزرگی دارد و عبارت از این است که اوضاع و احوال را بر مبنای تصورات ثابت و پیش ساخته ارزیابی کنیم و علایم و قراین مخالف را نادیده بگیریم با مردود بشماریم و به پیروی از آرزوهای خود عمل کنیم و واقعیت ها را گردن ننهيم. عصاره خشک مغزی را یکی از مورخان در گفته ای درباره فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا و سردستۀ تاجداران یک دنده و خشک مغز بیان کرده است: «تجربه هیچ شکستی ایمان او را به برتری ذاتی سیاست خویش سست نمی کرد.»
یکی از نمونه های برجسته خشک مغزی در عمل، «نقشه ۱۷»، یعنی نقشه جنگی فرانسویان در ۱۹۱۴، بود که در حال و هوای سرسپردگی مطلق به تهاجم طرح ریزی شده بود، به موجب این نقشه، همه قوا و تجهیزات برای پیشروی فرانسه در ناحیه راین تمرکز می یافت، وجناح چپ فرانسه عملا بی دفاع می ماند. توجیه این استراتژی فقط با این باور خشک و نامتغیر امکان پذیر بود که آلمانی ها نمی توانند آن قدر نفرات به میدان بیاورند که از غرب بلژیک و استان های ساحلی فرانسه حمله ور شوند. این فرض نیز به نوبه خود براعتقاد جامد و ثابت دیگری استوار بود که آلمانی ها هیچگاه از نیروهای ذخیره در خط مقدم جبهه استفاده نخواهند کرد. شواهد ضد این امر از ۱۹۱۳ به ستاد کل ارتش فرانسه کم کم رخنه می کرد. اما مقرر بود با عزم جزم نادیده گرفته شود و نادیده گرفته شد تا نگرانی حمله احتمالی آلمان از غرب موجب بردن قوا از جناح شرق و مانع حمله مستقیم فرانسه به ناحیه راین نشود. وقتی جنگ در گرفت. آلمانی ها نشان دادند که می توانند از نیروهای ذخیره در خط مقدم استفاده کنند (و کردند)، و فرانسه را دور زدند و از راه غرب آمدند. نتیجه جنگی طولاني و پیامدهای وحشتناک آن برای قرن ما بود.
(بخشی از کتاب «تاریخ بی خردی»؛ به قلم: باربارا تاکمن)
غیرعقلانی بودن اعتقاد به باور ثابت " امتناع حمله به ایران"
یادداشتی از: سهند ایرانمهر
@sahandiranmehr
@renaissancetranslate
خشک مغزی منشأ خود فریبی است و در حکومت ، نقش بسیار بزرگی دارد و عبارت از این است که اوضاع و احوال را بر مبنای تصورات ثابت و پیش ساخته ارزیابی کنیم و علایم و قراین مخالف را نادیده بگیریم با مردود بشماریم و به پیروی از آرزوهای خود عمل کنیم و واقعیت ها را گردن ننهيم. عصاره خشک مغزی را یکی از مورخان در گفته ای درباره فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا و سردستۀ تاجداران یک دنده و خشک مغز بیان کرده است: «تجربه هیچ شکستی ایمان او را به برتری ذاتی سیاست خویش سست نمی کرد.»
یکی از نمونه های برجسته خشک مغزی در عمل، «نقشه ۱۷»، یعنی نقشه جنگی فرانسویان در ۱۹۱۴، بود که در حال و هوای سرسپردگی مطلق به تهاجم طرح ریزی شده بود، به موجب این نقشه، همه قوا و تجهیزات برای پیشروی فرانسه در ناحیه راین تمرکز می یافت، وجناح چپ فرانسه عملا بی دفاع می ماند. توجیه این استراتژی فقط با این باور خشک و نامتغیر امکان پذیر بود که آلمانی ها نمی توانند آن قدر نفرات به میدان بیاورند که از غرب بلژیک و استان های ساحلی فرانسه حمله ور شوند. این فرض نیز به نوبه خود براعتقاد جامد و ثابت دیگری استوار بود که آلمانی ها هیچگاه از نیروهای ذخیره در خط مقدم جبهه استفاده نخواهند کرد. شواهد ضد این امر از ۱۹۱۳ به ستاد کل ارتش فرانسه کم کم رخنه می کرد. اما مقرر بود با عزم جزم نادیده گرفته شود و نادیده گرفته شد تا نگرانی حمله احتمالی آلمان از غرب موجب بردن قوا از جناح شرق و مانع حمله مستقیم فرانسه به ناحیه راین نشود. وقتی جنگ در گرفت. آلمانی ها نشان دادند که می توانند از نیروهای ذخیره در خط مقدم استفاده کنند (و کردند)، و فرانسه را دور زدند و از راه غرب آمدند. نتیجه جنگی طولاني و پیامدهای وحشتناک آن برای قرن ما بود.
(بخشی از کتاب «تاریخ بی خردی»؛ به قلم: باربارا تاکمن)
غیرعقلانی بودن اعتقاد به باور ثابت " امتناع حمله به ایران"
یادداشتی از: سهند ایرانمهر
@sahandiranmehr
@renaissancetranslate
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment