ﺍﻳﻦ ﺩﺑﻴﺮ ﮔﻴﺞ ﻭ ﮔﻮﻝ ﻭ ﻛﻮﺭ ﺩﻝ، ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﺎ مُذٌهَب ﺩﻓﺘﺮﺵ ﺭﺍ ﮔﺎﻩ ﮔﻪ میﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﺳﺮﮔﺬشتی ﺍﺯ ﻧﻴﺎﻛﺎﻧﻢ ﺑﻴﺎﻻﻳﺪ،
ﺭﻋﺸﻪ می ﺍﻓﺘﺎﺩﺵ ﺍﻧﺪﺭ ﺩﺳﺖ
ﺩﺭ ﺑﻨﺎﻥ ﺩﺭﻓﺸﺎﻧﺶ ﻛﻠﻚ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺳﻠﻚ می ﻟﺮﺯﻳﺪ،
ﺣﺒﺮﺵ ﺍﻧﺪﺭ ﻣﺤﺒﺮ ﭘﺮ ﻟﻴﻘﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﻨﮓ ﺳﻴﻪ می بست.
ﺯﺍﻧﻜﻪ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺍﻣﻴﺮ ﻋﺎﺩلی
ﭼﻮﻥ ﺭﻋﺪ ﺑﺮ میﺧﺎﺳﺖ:
ـ« ﻫﺎﻥ ﻛﺠﺎﻳﻲ، ﺍﻱ ﻋﻤﻮی ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ! ﺑﻨﻮﻳﺲ.
ﻣﺎﻩ ﻧﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺵ ﻣﺎ، ﺑﺎ ﭼﺎﻛﺮﺍﻥ،
ﺩﺭ ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ
ﺩﻳﺪﻳﻢ.
ﻣﺎﺩﻳﺎﻥ ﺳﺮﺥ ﺑﺎﻝ ﻣﺎ ﺳﻪ ﻛﺮﺕ ﺗﺎ ﺳﺤﺮ ﺯﺍﻳﻴﺪ.
ﺩﺭ ﻛﺪﺍﻣﻴﻦ ﻋﻬﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺳﺖ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ، ﻳﺎ ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﻨﻮﻳﺲ.»
ﻟﻴﻚ ﻫﻴﭽﺖ ﻏﻢ ﻣﺒﺎﺩ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ،
ﺍی ﻋﻤﻮی ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ، ﺗﺎﺭﻳﺦ!
ﭘﻮستینی ﻛﻬﻨﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﻦ ﻛﻪ میﮔﻮﻳﺪ
ﺍﺯ ﻧﻴﺎﻛﺎﻧﻢ ﺑﺮﺍﻳﻢ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ، ﺗﺎﺭﻳﺦ!
ﻣﻦ ﻳﻘﻴﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﮒ ﻫﺎی ﻣﻦ ﺧﻮﻥ ﺭﺳﻮﻟﻲ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎمی ﻧﻴﺴﺖ.
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﻥ ﻫﻴﭻ ﺧﺎﻥ و ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻲ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻳﻦ ﻧﺪﻳﻢ ﮊﻧﺪﻩ ﭘﻴﺮﻡ ﺩﻭﺵ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ
ﻛﺎﻧﺪﺭﻳﻦ بی ﻓﺨﺮ ﺑﻮﺩﻥ ﻫﺎ ﮔﻨﺎهی ﻧﻴﺴﺖ.
🗞بخشی از شعر بلند «میراث»
🖋مهدی اخوان ثالث
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ﺗﺎ مُذٌهَب ﺩﻓﺘﺮﺵ ﺭﺍ ﮔﺎﻩ ﮔﻪ میﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﺳﺮﮔﺬشتی ﺍﺯ ﻧﻴﺎﻛﺎﻧﻢ ﺑﻴﺎﻻﻳﺪ،
ﺭﻋﺸﻪ می ﺍﻓﺘﺎﺩﺵ ﺍﻧﺪﺭ ﺩﺳﺖ
ﺩﺭ ﺑﻨﺎﻥ ﺩﺭﻓﺸﺎﻧﺶ ﻛﻠﻚ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺳﻠﻚ می ﻟﺮﺯﻳﺪ،
ﺣﺒﺮﺵ ﺍﻧﺪﺭ ﻣﺤﺒﺮ ﭘﺮ ﻟﻴﻘﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﻨﮓ ﺳﻴﻪ می بست.
ﺯﺍﻧﻜﻪ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﺍﻣﻴﺮ ﻋﺎﺩلی
ﭼﻮﻥ ﺭﻋﺪ ﺑﺮ میﺧﺎﺳﺖ:
ـ« ﻫﺎﻥ ﻛﺠﺎﻳﻲ، ﺍﻱ ﻋﻤﻮی ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ! ﺑﻨﻮﻳﺲ.
ﻣﺎﻩ ﻧﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺵ ﻣﺎ، ﺑﺎ ﭼﺎﻛﺮﺍﻥ،
ﺩﺭ ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ
ﺩﻳﺪﻳﻢ.
ﻣﺎﺩﻳﺎﻥ ﺳﺮﺥ ﺑﺎﻝ ﻣﺎ ﺳﻪ ﻛﺮﺕ ﺗﺎ ﺳﺤﺮ ﺯﺍﻳﻴﺪ.
ﺩﺭ ﻛﺪﺍﻣﻴﻦ ﻋﻬﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺳﺖ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ، ﻳﺎ ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﻨﻮﻳﺲ.»
ﻟﻴﻚ ﻫﻴﭽﺖ ﻏﻢ ﻣﺒﺎﺩ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ،
ﺍی ﻋﻤﻮی ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ، ﺗﺎﺭﻳﺦ!
ﭘﻮستینی ﻛﻬﻨﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﻣﻦ ﻛﻪ میﮔﻮﻳﺪ
ﺍﺯ ﻧﻴﺎﻛﺎﻧﻢ ﺑﺮﺍﻳﻢ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ، ﺗﺎﺭﻳﺦ!
ﻣﻦ ﻳﻘﻴﻦ ﺩﺍﺭﻡ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﮒ ﻫﺎی ﻣﻦ ﺧﻮﻥ ﺭﺳﻮﻟﻲ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎمی ﻧﻴﺴﺖ.
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﻥ ﻫﻴﭻ ﺧﺎﻥ و ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻲ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻳﻦ ﻧﺪﻳﻢ ﮊﻧﺪﻩ ﭘﻴﺮﻡ ﺩﻭﺵ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ
ﻛﺎﻧﺪﺭﻳﻦ بی ﻓﺨﺮ ﺑﻮﺩﻥ ﻫﺎ ﮔﻨﺎهی ﻧﻴﺴﺖ.
🗞بخشی از شعر بلند «میراث»
🖋مهدی اخوان ثالث
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment