*تبعات برخی دلسوزی های بی مورد* !
*تجربیات جهانی* در زمینه *فقرزدایی* و *محرومیت زدایی* ، حاکی از آن است که *پرداخت های نقدی بلاعوض* و یا برخی *کمک های نقدی و جنسی مستمر* سبب *بدعادت شدن* اقشار آسیب پذیر و *تشدید وابستگی ایشان* به مستمری پرداختی توسط *نهادهای حمایتی* (نظیر کمیته امداد و سازمان بهزیستی) و یا *وابستگی به کمک های بیرونی* (موسسات خیریه) میشود.
علاوه بر پرداخت *یارانه حامل های انرژی* اخیرا *نهادهای مختلفی* در عرصه *محرومیت زدایی* وارد شده و به بهانه های مختلف، *کمک های نقدی و جنسی* متعددی را به مردم و *اقشار کم درآمد* (بخصوص به روستائیان) ارایه می دهند که بیشتر، *نقش مُسَکِّن و موقتی* داشته و *تاثیری در توان افزایی ایشان ندارد* .
از آنجایی که *دستگاه های مداخله گر* در حوزه *حمایت اجتماعی* (شامل دستگاه های حاکمیتی، دولتی و غیردولتی و خیلی از موسسات نیکوکاری و خیریه و یا بخش مرتبط با بنگاه های بخش خصوصی در قالب مسئولیت اجتماعی) *از کار همدیگر خبر ندارند* ، چه بسی، بخشی از اقشار مردم تحت پوشش چند نهاد و موسسه باشند و برعکس، بعضی‌ها از قلم افتاده باشند و هیچ حمایتی را دریافت نکنند.
در گذشته، تلاش هایی جهت ایجاد *پنجره واحد* برای ایجاد *هماهنگی هر چه بیشتر* در زمینه ارایه خدمات حمایتی (بخصوص در بین دو نهاد اصلی کمیته امداد و سازمان بهزیستی) صورت پذیرفته است و انتظار میرود *شورای عالی رفاه اجتماعی* ، نقش هماهنگی و *همکاری موثرتر و کارآمدتر* در بین دستگاه های ذیربط را ایفا نماید.
خوشبختانه اخیرا، نهادهای مختلفی در حوزه *آموزش، ظرفیت سازی و توان افزایی* ورود نموده اند و با استفاده از *روشهای مشارکتی* و مداخله توسط *تسهیلگران خبره و دلسوز،* سعی می‌کنند که در زمینه *توانمندسازی روانشاختی و انگیزشی* (تقویت روحیه خودباوری، اعتماد به نفس، خوداتکایی، عزت نفس، خلاقیت و نوآوری) بیشتر متمرکز شوند.
هر چند این رویکرد جدید، تاثیرات مثبتی داشته است ولی در بعضی موارد، *مردمی که به کمک‌های بیرونی وابسته شده اند* ، تمایل چندانی جهت *سوادآموزی، یادگیری و مهارت آموزی* و *راه اندازی کسب‌وکار خُرد و خانگی* ندارند.
شاید بدلیل *تبعات منفی* ناشی از آن کمک‌های حمایتی بیرونی است که بعضی از اقشار ضعیف جامعه، *راحت طلب* شده اند و یا به آن *زندگی ساده و محقر* خویش *عادت* نموده و ظاهرا قانع هستند و *انگیزه ای جهت کار و تلاش* و اهتمام به تولید و در نتیجه *بهبود وضعیت زندگی خود* و خانواده خویش ندارند.
بنظر میرسد که *تسهیلگران* می بایست از طریق ارایه آموزش های مناسب در خصوص *سبک زندگی* ، مهارت های زندگی، *خلاقیت و نوآوری* ، ایشان را تشویق به *مثبت اندیشی* ، *امیدواری* و کار و تلاش جهت بهبود شرائط زندگی خویش نمایند.
همچنین *تسهیلگران* می توانند از طریق معرفی کتاب های مناسب (نظیر *کتاب آئین زندگی* از آقای دیل کارنگی)، پخش فیلم هایی از وضعیت زندگی مردم سایر نقاط که دارای شرائط مشابهی بوده اند ولی *توانسته اند به تدریج از تله فقر خارج شوند* و یا از طریق برگزاری *بازدیدهای میدانی* از سایر مناطق روستایی که وضعیت آبادتر و بهتری دارند، تاثیرات زیادی بر *تغییر نگرش و اصلاح رفتار مردم محلی* و نیز ایجاد انگیزه در بین ایشان داشته باشند.
*اقدامات* ذیل میتواند به *تغییر نگرش* و *جلب مشارکت فعال جامعه محلی* در فرآیند *ظرفیت سازی، توان افزایی* و تحقق *توسعه محلی* کمک کند:
- *احیای مراسم آئینی و مذهبی و فرهنگی و هنری* در سطح روستا که سبب حفظ ارزشهای فرهنگی و همچنین حفظ اصالت و هویت روستا میشود.
- ارایه *خدمات آموزشی* و *تقویت سرمایه های انسانی، اجتماعی و مالی* (از طریق پس اندازهای خُرد و قرض الحسنه) و تلاش در زمینه احیای جنگلها و مراتع (سرمایه طبیعی) و بهره برداری اصولی و پایدار از آنها.
- ایجاد *تشکل های مناسب* برای افزایش قدرت و توان جامعه محلی (نظیر تاسیس شرکت تعاونی فراگیر و یا شرکت تعاونی تامین نیاز مشاغل خانگی و یا شرکت تعاونی های تولیدی- توزیعی متعارف).
- تلاش در زمینه بدست آوردن *موفقیت‌های کوچک و امیدبخش* نظیر راه اندازی کسب‌وکارهای بسیار ساده و خانگی که متناسب با نیاز همان جامعه محلی باشد و نیازی به اخذ مجوز و تامین سرمایه نداشته باشد (به قول معروف، سنگ بزرگ علامت نزدن است).
- تلاش در زمینه *مهارت آموزی* و شناسایی *پتانسیل ها* و ظرفیت‌های محلی (مزیت های نسبی و رقابتی منطقه)
- تشویق جهت انجام *کارهای گروهی و جمعی* بخصوص در زمینه تکمیل زنجیره تامین و ارزش و توزیع.
*تجربیات جهانی* در زمینه *فقرزدایی* و *محرومیت زدایی* ، حاکی از آن است که *پرداخت های نقدی بلاعوض* و یا برخی *کمک های نقدی و جنسی مستمر* سبب *بدعادت شدن* اقشار آسیب پذیر و *تشدید وابستگی ایشان* به مستمری پرداختی توسط *نهادهای حمایتی* (نظیر کمیته امداد و سازمان بهزیستی) و یا *وابستگی به کمک های بیرونی* (موسسات خیریه) میشود.
علاوه بر پرداخت *یارانه حامل های انرژی* اخیرا *نهادهای مختلفی* در عرصه *محرومیت زدایی* وارد شده و به بهانه های مختلف، *کمک های نقدی و جنسی* متعددی را به مردم و *اقشار کم درآمد* (بخصوص به روستائیان) ارایه می دهند که بیشتر، *نقش مُسَکِّن و موقتی* داشته و *تاثیری در توان افزایی ایشان ندارد* .
از آنجایی که *دستگاه های مداخله گر* در حوزه *حمایت اجتماعی* (شامل دستگاه های حاکمیتی، دولتی و غیردولتی و خیلی از موسسات نیکوکاری و خیریه و یا بخش مرتبط با بنگاه های بخش خصوصی در قالب مسئولیت اجتماعی) *از کار همدیگر خبر ندارند* ، چه بسی، بخشی از اقشار مردم تحت پوشش چند نهاد و موسسه باشند و برعکس، بعضی‌ها از قلم افتاده باشند و هیچ حمایتی را دریافت نکنند.
در گذشته، تلاش هایی جهت ایجاد *پنجره واحد* برای ایجاد *هماهنگی هر چه بیشتر* در زمینه ارایه خدمات حمایتی (بخصوص در بین دو نهاد اصلی کمیته امداد و سازمان بهزیستی) صورت پذیرفته است و انتظار میرود *شورای عالی رفاه اجتماعی* ، نقش هماهنگی و *همکاری موثرتر و کارآمدتر* در بین دستگاه های ذیربط را ایفا نماید.
خوشبختانه اخیرا، نهادهای مختلفی در حوزه *آموزش، ظرفیت سازی و توان افزایی* ورود نموده اند و با استفاده از *روشهای مشارکتی* و مداخله توسط *تسهیلگران خبره و دلسوز،* سعی می‌کنند که در زمینه *توانمندسازی روانشاختی و انگیزشی* (تقویت روحیه خودباوری، اعتماد به نفس، خوداتکایی، عزت نفس، خلاقیت و نوآوری) بیشتر متمرکز شوند.
هر چند این رویکرد جدید، تاثیرات مثبتی داشته است ولی در بعضی موارد، *مردمی که به کمک‌های بیرونی وابسته شده اند* ، تمایل چندانی جهت *سوادآموزی، یادگیری و مهارت آموزی* و *راه اندازی کسب‌وکار خُرد و خانگی* ندارند.
شاید بدلیل *تبعات منفی* ناشی از آن کمک‌های حمایتی بیرونی است که بعضی از اقشار ضعیف جامعه، *راحت طلب* شده اند و یا به آن *زندگی ساده و محقر* خویش *عادت* نموده و ظاهرا قانع هستند و *انگیزه ای جهت کار و تلاش* و اهتمام به تولید و در نتیجه *بهبود وضعیت زندگی خود* و خانواده خویش ندارند.
بنظر میرسد که *تسهیلگران* می بایست از طریق ارایه آموزش های مناسب در خصوص *سبک زندگی* ، مهارت های زندگی، *خلاقیت و نوآوری* ، ایشان را تشویق به *مثبت اندیشی* ، *امیدواری* و کار و تلاش جهت بهبود شرائط زندگی خویش نمایند.
همچنین *تسهیلگران* می توانند از طریق معرفی کتاب های مناسب (نظیر *کتاب آئین زندگی* از آقای دیل کارنگی)، پخش فیلم هایی از وضعیت زندگی مردم سایر نقاط که دارای شرائط مشابهی بوده اند ولی *توانسته اند به تدریج از تله فقر خارج شوند* و یا از طریق برگزاری *بازدیدهای میدانی* از سایر مناطق روستایی که وضعیت آبادتر و بهتری دارند، تاثیرات زیادی بر *تغییر نگرش و اصلاح رفتار مردم محلی* و نیز ایجاد انگیزه در بین ایشان داشته باشند.
*اقدامات* ذیل میتواند به *تغییر نگرش* و *جلب مشارکت فعال جامعه محلی* در فرآیند *ظرفیت سازی، توان افزایی* و تحقق *توسعه محلی* کمک کند:
- *احیای مراسم آئینی و مذهبی و فرهنگی و هنری* در سطح روستا که سبب حفظ ارزشهای فرهنگی و همچنین حفظ اصالت و هویت روستا میشود.
- ارایه *خدمات آموزشی* و *تقویت سرمایه های انسانی، اجتماعی و مالی* (از طریق پس اندازهای خُرد و قرض الحسنه) و تلاش در زمینه احیای جنگلها و مراتع (سرمایه طبیعی) و بهره برداری اصولی و پایدار از آنها.
- ایجاد *تشکل های مناسب* برای افزایش قدرت و توان جامعه محلی (نظیر تاسیس شرکت تعاونی فراگیر و یا شرکت تعاونی تامین نیاز مشاغل خانگی و یا شرکت تعاونی های تولیدی- توزیعی متعارف).
- تلاش در زمینه بدست آوردن *موفقیت‌های کوچک و امیدبخش* نظیر راه اندازی کسب‌وکارهای بسیار ساده و خانگی که متناسب با نیاز همان جامعه محلی باشد و نیازی به اخذ مجوز و تامین سرمایه نداشته باشد (به قول معروف، سنگ بزرگ علامت نزدن است).
- تلاش در زمینه *مهارت آموزی* و شناسایی *پتانسیل ها* و ظرفیت‌های محلی (مزیت های نسبی و رقابتی منطقه)
- تشویق جهت انجام *کارهای گروهی و جمعی* بخصوص در زمینه تکمیل زنجیره تامین و ارزش و توزیع.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment