ماه رمضان شد، مى و میخانه بر افتاد


عشق و طرب و باده، به وقت ‏سحر افتاد


افطار به مى کرد برم پیر خرابات


گفتم که تو را روزه، به برگ و ثمر افتاد


با باده، وضو گیر که در مذهب رندان


در حضرت حق این عملت ‏بارور افتاد