جنسیت در مرکز گردشگری روستایی✍ مهتابذرافکن
گردشگری روستایی یکی از جذابترین اشکال گردشگری است که پیامدهای قابل توجهی در برخی از محورها از جمله جنسیت و بویژه تغییرات در روابط جنسیتی و تعامل های جنسیتی در پی دارد. به
گردشگری روستایی در عین حال پرچالش ترین شکل گردشگری در جهت انطباق فرهنگی است. بطور معمول انتظار می رود همه اهالی روستا با ورود گردشگران به روستاها موافق نبوده و چالش های فرهنگی پیش رو بویژه در حوزه جنسیت آنها را وحشت زده کرده و از این رو محافظه کارانه رفتار می کنند.
با ورود اشکال جدید تفریح، فرصتهای شغلی و آوردن مدلهای متنوع الگولهای فرهنگی توسط گردشگران، زمینه تغییر برخی از مولفه های دیرپای ساختار اجتماعی مانند تقسیم کار اجتماعی، نقشهای جنسیتی و فرهنگ رفتاری در روستا فراهم می شود .
در روستا بطور سنتی «کار زنان» شامل اموری است که درمرکز خانواده قرار دارد و معمولاً زنان در درجه اول مسئولیت مراقبتگری از تهیه خوراک تا داروهای گیاهی و تهیه پوشاک و نوشاک و تربیت بویژه آموزش و حراست از ارزشهای اخلاقی روستا بر عهده دارند.
اما گردشگری روستایی این سنتها را دستکاری می کند. قابل توجه ترین تغییر نیز، ایجاد فرصتهای شغلی تازه است که به توزیع عدالت نسبی در بعد اجتماعی و اقتصادی بین زنان و مردان منتهی می شود.
در این بستر زنان می توانند به استقلال مالی دست پیدا کرده و درآمدی اختصاصی بیش از آنچه قبلا در خانواده تنیده شده بود دست یابند. نوآوری داشته باشند و محصولات جدید مبتنی بردانش بومی تولید نمایند.
دومین محور پیامد گردشگری روستایی خارج شدن روستا از «رکود دانشی» است. با ورود گردشگری روستایی به روستا همواره برای آموزش مدارم موضوعاتی وجود دارد که دامنه آن از کشاورزی گرفته تا کلاس های رایانه ، آموزشهای کسب و کار آنلاین، صنایع دستی و .. در بر میگیرد که بر محور دانش بومی و تلفیق با آن، با ذائقه گردشگران تطبیق پیدا می کند والبته تقسیم کار جنسیتی پیشین نیز در همین جریان دستکاری می شود.
این گونه تغییرات نشانه دهنده اهمیت جنسیت در گردشگری روستایی است که نشان می دهد که این امر تا چه حد می تواند جنسیت را باز تعریف نموده و حتی جوامع محلی محافظه کار را از تغییرات وحشت زده کند، اما در هر حال تجربیات زنان به عنوان مهمترین محور برای بروز رویدادهای انسانی - در برخی موارد - حتی محوری تراز تجربه های مردان روستا است.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾