رفتار جامعه و شکل گیریش حاصل کنش و واکنش میان "اراده های بی شمار فردی" است. هر شخصی برای خود "برنامه" دارد؛ برهم کنش و برایند این برنامه های بی شمار است که یک سیستم پیچیده و با حرکت کور را برپا می کند که توسط هیچ کسی از اول طراحی نشده و قابل هدایت و کنترل نیست.
از اینرو میزس معتقد است پول و بازار حاصل برهم کنش عقلهای فردی در بازه ای طولانی بوده است که نتیجه ای به شکل برایند و ورای کنترل و تمایل "هر" عقل فردی داشته اند. در حالی که هایک معتقد است مسائلی مثل سنت و بازار و پول اساسا پدیده "عقلانی" نیستند. در عین حال هم میزس هم هایک معتقدند در تاریخ هیچ محصول عقل صنع گرایی مانند "جمهور" و "دیکتاتوری پرولتاریا" قابل شکل گیری نیستند و اگر هم کسی بخواهد برپا کند برپا نمی شود، فقط جریان طبیعی سنت های قدیم و نظم خودجوش را بر هم می زند و فاجعه می آفریند.
بنابراین "عقل صنع گرا" زیرمجموعه "عقل فردی" است. نظم اجتماعی هم محصول برهمکنش "عقل های فردی" است و در نتیجه به قولی "محصول همکاری ساختاریافته، نظاممند و یکپارچه است". ساختاریافتهُ نظام مند و یکپارچه مساوی با "از پیش برنامه ریزی شده و اجرا شده طبق برنامه" نیست. همچنان که تکامل موجودات زنده "ساختاریافته ، نظام مند و یکپارچه" است اما تابع نقشه از پیش تعیین شده و "اجرای مو به مو " نیست.