. «حذف» یا «نشان ندادن» یکی از شگردهای روایی مرسوم در سینمای عباس کیارستمی‌ست که منتقدان بسیاری درباره‌اش نوشته‌اند. امیر پوریا در این یادداشت از حذف بزرگ کیارستمی در «شیرین» می‌گوید.
1 comment
Farzad
ممنون 🙏 «کیارستمی در شیرین تلاش می کند تا مرز «حذف کارگردان هم پیش رود، چیزی که آرزوی او بود و همیشه در پاسخ به این سوال که کدام یک از فیلم هایش را بیشتر دوست دارد به کلوزآپ و شیرین اشاره می کرد و می گفت این ها را دوست دارم چون من نساختم. این موضوع «حذف کارگردان» بیشتر در بخش های انتهایی فیلم شیرین دیده می‌شود و دیگر حتی آن چند کلمه هم که در بخش های ابتدایی تر فیلم برای نوعی کارگردانی به بازیگرانش می گفت و یا مثلاً پرت کردن شی ای روی زمین جهت گرفتن واکنش ناگهانی از بازیگران در انتهای فیلم وجود ندارد. در انتها همان طور که خودش تعریف می کرد به زنان (بازیگران؟) فیلم می گفت که توصیه ای ندارم و به آنچه بر خودتان رفته قصه ای عاشقانه یا عاطفی فکر کنید. و شاید به نوعی به حذف «بازیگری» هم دست یافته بود. و این را خیلی دوست می داشت و به تعبیر خودش به نگاه کردن به لحظه‌ای خصوصی از عواطف یک انسان از سوراخ یه کلید می ماند.
«کیارستمی در شیرین تلاش می کند تا مرز «حذف کارگردان هم پیش رود، چیزی که آرزوی او بود و همیشه در پاسخ به این سوال که کدام یک از فیلم هایش را بیشتر دوست دارد به کلوزآپ و شیرین اشاره می کرد و می گفت این ها را دوست دارم چون
من نساختم.
این موضوع «حذف کارگردان» بیشتر در بخش های انتهایی فیلم شیرین دیده می‌شود و دیگر حتی آن چند کلمه هم که در بخش های ابتدایی تر فیلم برای نوعی کارگردانی به بازیگرانش می گفت و یا مثلاً پرت کردن شی ای روی زمین جهت گرفتن واکنش ناگهانی از بازیگران در انتهای فیلم وجود ندارد. در انتها همان طور که خودش تعریف می کرد به زنان (بازیگران؟) فیلم می گفت که توصیه ای ندارم و به آنچه بر خودتان رفته قصه ای عاشقانه یا عاطفی فکر کنید. و شاید به نوعی به حذف «بازیگری» هم دست یافته بود. و این را خیلی دوست می داشت و به تعبیر خودش به نگاه کردن به لحظه‌ای خصوصی از عواطف یک انسان از سوراخ یه کلید می ماند.