درحالی که با توجه به کم آبی و ناپایداری های اقلیمی و مشکلاتی که صنایع آب بر در اصفهان و یزد ایجاد نموده اند؛ باید آینه عبرت برای توسعه صنایع آب بر باشد، اما هر روز خبر از تصمیمات غیرکارشناسانه از یک نقطه کشور به گوش می رسد، یک روز میانکاله است، روزی بهبهان و حالا نمين در اردبیل.

اما حقیقت این است که کشور دیگر توان اکولوژیکی توسعه ناپایدار و آب بر ندارد. منابع آب و جنگل و مراتع بسیارمحدود است و هرچه بیشتر از دست رود؛ بر شاخه نشستن و بن بریدن است.

با توجه به وضعیت تغییر اقلیم و کم آبی؛ زمان تصمیمات سیاسی و مخاطره آمیز برای پروژ ها به پایان رسیده است؛ جانمایی درست طرحهای آب بر و آلاینده باید به دست متخصصان و با مطالعات دقیق و همه جانبه بین رشته ای انجام شود تا مخاطرات به حداقل برسد.
منافع کوتاه مدت با احداث پتروشیمی یا هر صنعت دیگری باید متوقف و توسعه باید با نگرش میان مدت و طولانی مدت به منافع ملی و پایداری سرزمین انجام شود.

©@RuralWomenIssues