وقتی PID کافی نیست؛ چالش شناسایی پردازش‌ها در محیط‌های کانتینری


در محیط‌های کانتینری، اتکا به PID برای شناسایی پردازش‌ها می‌تواند تحلیل امنیتی را گمراه کند. لینوکس با سازوکار PID Namespace، امکان نمایش شماره‌های متفاوت برای یک پردازش در فضای نام کانتینر و میزبان را فراهم می‌کند. بنابراین، پردازشی که داخل کانتینر PID برابر یک دارد، ممکن است روی میزبان با شماره دیگری دیده شود.

همچنین، دو کانتینر با فضای نام مستقل می‌توانند هم‌زمان پردازش‌هایی با PID یکسان داشته باشند، بدون اینکه آن پردازش‌ها ارتباطی با یکدیگر داشته باشند. پس یکسان‌بودن PID، اثبات یکسان‌بودن پردازش نیست.

این موضوع برای SOC اهمیت دارد؛ زیرا ترکیب لاگ‌های داخل کانتینر با تله‌متری میزبان، بدون نگاشت فضای نام، ممکن است زنجیره اجرای نادرستی بسازد یا ارتباط واقعی رویدادها را پنهان کند.

برای هم‌بستگی دقیق‌تر، باید شناسه میزبان، شناسه بوت، هویت کانتینر، فضای نام PID و زمان شروع پردازش ثبت شوند. استفاده یکدست از PID میزبان نیز ابهام را کاهش می‌دهد.

نکته کلیدی اینکه کانتینر ممکن است حذف و دوباره ایجاد شود؛ بنابراین نام آن کافی نیست. هویت پردازش باید هنگام جمع‌آوری رویداد ثبت شود، نه پس از رخداد.

توجه:پردازش کانتینر، خودش یکی از پردازش‌های میزبان است؛ اما ممکن است داخل کانتینر با PID متفاوتی دیده شود.

#مهندسی_کشف
#آکادمی_روزبه

Comments

Be the first to add a comment