در سال ۱۹۹۹، در هندوستان، هنگامی که گردبادی میلیون‌ها نفر را با خطر قحطی مواجه ساخت، عده‌ای از فعالان، انجمن‌های کمک‌رسانی را به خاطر توزیع یک غله که مورد دستکاری ژنتیکی قرار گرفته بود نکوهش کردند، با وجود این‌که مصرف همان غله در آمریکا ظاهراً مشکلی به همراه نداشت. این فعالان همچنین با «برنج زرین» - نوعی از برنج که مورد دستکاری ژنتیکی قرار گرفته و می‌تواند از نابینایی میلیون‌ها کودک در کشورهای در حال توسعه جلوگیری و کمبود ویتامین آ را در ربع میلیارد نفر دیگر برطرف کند - مخالفند. عده‌ی دیگری از فعالان به خرابکاری در تأسیسات پژوهشی‌ای دست زدند که سلامت مواد غذایی اصلاح‌شده را آزمایش می‌کرد و انواع تازه‌ای پرورش می‌داد. برای این عده سالم‌بودن چنین مواد غذایی‌ای اساساً قابل تصور نیست.
در سال ۲۰۰۱، اتحادیه‌ی اروپا طی گزارشی هشتادویک پروژه‌ی پژوهشی را که طی پانزده سال به انجام رسیده بود مورد بررسی قرار داد و نتیجه گرفت که محصولات دستکاری‌شده‌ی ژنتیکی تهدید تازه‌ای برای سلامت انسان یا محیط زیست به شمار نمی‌رود. برای یک زیست‌شناس جای تعجب ندارد. مواد غذایی دستکاری‌شده از مواد غذایی «طبیعی» خطرناک‌تر نیست چون این مواد اساساً با مواد غذایی طبیعی متفاوت نیست. تقریباً هر محصول حیوانی و گیاهی‌ای که در یک فروشگاه غذای سالم به فروش می‌رسد هزاران سال است که با زادآوری انتخابی و دورگه‌سازی مورد «دستکاری ژنتیکی» واقع شده است. جد وحشی هویج ریشه‌ای لاغر، تلخ و سفید داشته است؛ جد ذرت یک بلال نیم‌متری بوده که دانه‌های سخت، ریگ‌مانند و ریز آن به سادگی از بلال ریزش می‌کرده‌اند. گیاهان موجوداتی داروینی هستند که علاقه‌ی خاصی به خورده‌شدن ندارند، بنابراین اصراری هم ندارند که خوشمزه و سالم باشند یا آسان مورد کاشت و برداشت قرار گیرند. اتفاقاً اصرار داشته‌اند که ما را از خوردن‌شان بازدارند، و به همین منظور ترکیبیاتی تحریک‌کننده، سمی و با مزه‌ی تلخ تکامل داده‌اند. بنابراین مواد غذایی طبیعی از سلامت ویژه‌ای برخوردار نیست. روش «طبیعی» زادآوری انتخابی برای مقابله با آفات تنها تمرکز سموم خود گیاه را افزایش می‌دهد؛ یکی از انواع سیب‌زمینی طبیعی از بازار جمع شد چون ثابت شد سمی بوده است. به طور مشابه، مزه‌های طبیعی - به قول یکی از دانشمندان علم تغذیه «مزه‌ای که با فن‌آوری قدیمی به دست آمده» - اغلب از بدیل‌های مصنوعی خود به لحاظ شیمیایی قابل تشخیص نیست، و وقتی هم که قابل تشخیص باشد، مزه‌ی طبیعی گاهی مزه‌ی خطرناک‌تر است. اگر بنزالدهايد، مزه‌ی «طبیعی» مغز بادام، از هسته‌ی هلو گرفته شود، اندکی سیانید خواهد داشت، اما زمانی که به صورت «مزه‌ی مصنوعی» سنتز شود، این‌گونه نیست.
📘 #لوح_سپید
🖊 استیون پینکر
📄 232-233
@SciBookReader
گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ
در سال ۲۰۰۱، اتحادیه‌ی اروپا طی گزارشی هشتادویک پروژه‌ی پژوهشی را که طی پانزده سال به انجام رسیده بود مورد بررسی قرار داد و نتیجه گرفت که محصولات دستکاری‌شده‌ی ژنتیکی تهدید تازه‌ای برای سلامت انسان یا محیط زیست به شمار نمی‌رود. برای یک زیست‌شناس جای تعجب ندارد. مواد غذایی دستکاری‌شده از مواد غذایی «طبیعی» خطرناک‌تر نیست چون این مواد اساساً با مواد غذایی طبیعی متفاوت نیست. تقریباً هر محصول حیوانی و گیاهی‌ای که در یک فروشگاه غذای سالم به فروش می‌رسد هزاران سال است که با زادآوری انتخابی و دورگه‌سازی مورد «دستکاری ژنتیکی» واقع شده است. جد وحشی هویج ریشه‌ای لاغر، تلخ و سفید داشته است؛ جد ذرت یک بلال نیم‌متری بوده که دانه‌های سخت، ریگ‌مانند و ریز آن به سادگی از بلال ریزش می‌کرده‌اند. گیاهان موجوداتی داروینی هستند که علاقه‌ی خاصی به خورده‌شدن ندارند، بنابراین اصراری هم ندارند که خوشمزه و سالم باشند یا آسان مورد کاشت و برداشت قرار گیرند. اتفاقاً اصرار داشته‌اند که ما را از خوردن‌شان بازدارند، و به همین منظور ترکیبیاتی تحریک‌کننده، سمی و با مزه‌ی تلخ تکامل داده‌اند. بنابراین مواد غذایی طبیعی از سلامت ویژه‌ای برخوردار نیست. روش «طبیعی» زادآوری انتخابی برای مقابله با آفات تنها تمرکز سموم خود گیاه را افزایش می‌دهد؛ یکی از انواع سیب‌زمینی طبیعی از بازار جمع شد چون ثابت شد سمی بوده است. به طور مشابه، مزه‌های طبیعی - به قول یکی از دانشمندان علم تغذیه «مزه‌ای که با فن‌آوری قدیمی به دست آمده» - اغلب از بدیل‌های مصنوعی خود به لحاظ شیمیایی قابل تشخیص نیست، و وقتی هم که قابل تشخیص باشد، مزه‌ی طبیعی گاهی مزه‌ی خطرناک‌تر است. اگر بنزالدهايد، مزه‌ی «طبیعی» مغز بادام، از هسته‌ی هلو گرفته شود، اندکی سیانید خواهد داشت، اما زمانی که به صورت «مزه‌ی مصنوعی» سنتز شود، این‌گونه نیست.
📘 #لوح_سپید
🖊 استیون پینکر
📄 232-233
@SciBookReader
گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment