تناقض گفتمانی، یک جریان را به نفاق گفتمانی و تباهی می رساند. مجاهدین خلق بچه مسلمان بودند، اما گفتمان متناقض مارکسیستی را در مبارزه برگزیده و به نفاق رسیدند.
پانترک اللاه هم علی الظاهر امت گرا، اما در باطن ناسیونالیست ترک است؛ از سوی دیگر گفتمان ضداسراییلی این ها یک تناقض دارد به اسم "اسرائیل در باکو‏"؛ از این رو گرفتار نفاقی موحش شده اند که وقتی صحبت از قطع شریان نفتی اسرائیل می شود، مجبورند توییت بزنند که ایران سهامدار ده درصدی این نفت است....دم از جنگ با اسرائیل می زنند و چهره هایشان را مثل مدافعین حرم می آرایند اما در عمل مدافع حرم سفارت اسرائیل در باکو و مدافع حرم زن الهام علیف از آب در می آیند!
تناقض گفتمانی این جماعت، دل داشتن در گروی ناسیونالیسم ترکی ست و چون این ناسیونالیسم ترکی به معاد و معاش مشترک با صهیونیسم در باکو رسیده، این جماعت را به پادوهای دانسته و ندانسته این جریان تبدیل کرده است.

مجاهدین خلق از دعوی جنگ با سرمایه داری به گدایی بر آستان کاخ سفید و پارلمان های امپریالیسم اروپایی رسیدند.این جماعت نیز از دعوی قدس، به ماله کشی برای روابط رژیم الهام عبری اف با غاصبان قدس و سجده شکر برای اذان گفتن و نماز خواندن تکفیری ها در شوشی و سفیدسازی توطئه ای رسیده اند که از ترکیب حضور تکفیری و صهیونیسم علیه جمهوری اسلامی ایران در جمهوری باکو ترتیب داده شده است.

رضا شیبانی

@zahrdaroo