۱-چه موقع منادای بی جان استعاره ی مکنیه و تشخیص هست و چه موقع نیست؟!
۲-آیا بین تشخیص و جان بخشی تفاوتی هست؟

هرچیزی غیر از خدا و انسان منادا واقع شود به شرطی که استعاره مصرحه از خدا و انسان نباشد استعاره مکنیه و تشخیص است. لطفا به این دوبیت شهریار توجه فرمایید تفاوت آشکار خواهد شد:
که در اولی ستاره تابان،استعاره مصرحه از معشوق ودر دومی ماه استعاره مکنیه و تشخیص است:
باز امشب ای ستاره تابان نیامدی/باز ای سپیده شب هجران نیامدی
امشب ای ماه به درد دل من تسکینی/آخر ای ماه تو همدرد من مسکینی!
هرچند که هر دو مورد منادا هستند..

انسان وارگی با جان دار پنداری فرق دارد این را معادل پرسینوفیکاسیون و آن را معادل آنیمیسم بگیریم خوب است.
باد زوزه می کشید این جان دار پنداری است ولی باد دندان گل ها را مسواک می زد این جاندار پنداری از نوع انسان وارگی است.

جان بخشی کلی تر است و انسان وارگی جزئی تر. اگر با زبان منطق بگوییم هر انسان وارگی جان بخشی است ولی بعضی جان بخشی ها انسان وارگی هستند برخی نیستند.

واژه ی انسان انگاری بهترین گزینه است به جای جان بخشی زیرا بچه ها درشناخت جان دار دچار دشواری می شوند.

برای نمونه :روباه که خود جان دارد. نام های نادیدنی هم این گونه اند مانند :خوشی به اندوه گفت.
و نیز برخی نام ها مانند : نسیم گفت

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment