تراژدی چمشیر
این نتیجه بخش گیاهشناشی گزارش هزار و سیصد صفحه ای سد چمشیر است.
در وسعت ۵۲۷۵ هکتاری مخزن چم شیر فقط دویست و یازده گونه گیاهی فهرست شده است. تردید نداشته باشید که این عدد نصف و یا یک سوم گونه های گیاهی منطقه است. پارک پردیسان در وسط تهران است. یک منطقه با وسعت فقط سیصد هکتاری که هیجده برابر کوچکتر از مخزن چم شیر است چهار صد و چهل و سه گیاه خودرو شناسایی شده است.
اما تلختر آن است که شرکت تهیه کننده این گزارش بدون توجه به گونه های اندمیک مخزن، خار خسک که گیاهی هرز است و در همه جای ایران می روید را به عنوان آسیب پذیر تشخیص داده است. این یا نشان دهنده جهل نویسندگان است و یا نویسنده برای شوخی این مطلب را نوشته و چون مطمئن بوده کسی آن را نمی خواند آن را تست نخواندن گزاش گذاشته است.
دوستان صرف نظر از شانتاژهای مشاور بین الملل وزارت نیرو که با بی اخلاقی و انواع تهمت ها در حال انگ زنی به منتقدان است، من اعلام آمادگی می کنم که در تلویزیون با کسانی که این گزارش را تهیه کرده اند مناظره نمایم. وقتی گزارش گیاهشناسی تا این حد پر از اشتباه، خطا و انحراف است، نمی توان به بقیه بخشها اعتماد داشت. وقتی پول ارزیابی و مطالعات را پیمانکار می دهد، مشاوران هرگز نان خود را نمی برند.
شاید بتوان با شانتاژ و استفاده از ابزارهای غیر اخلاقی پروژه خطرناکی چون چم شیر را راه اندازی کرد، ولی گلو و چشمان کودکان، پیرزنان و پیرمردان و خش گلوی جوانانی که با گرد و خاکهای ناشی از اجرای چنین پروژه های خطرناکی آسیب می بینند را نمی توان پنهان کرد.
به محیط زیست خوزستان رحم کنید، این مردم حق زندگی بهتری دارند و کسی نباید به خاطر منافع بخشی گلوی حیات زهره که تامین کننده زندگی در شرق خوزستان را ببرد./حسین آخانی

©@RuralWomenIssues