درس‌های تاریخی را ارج نهیم

عراق، سال ۱۹۹۰، قطعنامه ۶۶۱: تحریم های جامع شامل نفت، تحریم های مالی، نظامی و علمی

صادرات نفت عراق در اثر این تحریم ها از ۳.۱ میلیون بشکه در روز تقریبا به صفر رسید، درآمد دولت ۹۵% کاهش یافت، دینار ۳ دلاری عراق رسید به ۳۰۰۰ دینار در برابر ۱ دلار، قدرت خرید مردم ۲۰ برابر کم شد و تولید ناخالص ملی از ۶۰ میلیارد دلار به ۱۲ میلیارد دلار سقوط کرد.
مرگ و میر کودکان زیر پنج سال طی مدت تحریم بیش از دو برابر شد و به ۱.۵ میلیون نفر رسید، سو تغذیه بین مردم از ۱۰% به ۲۸% و ۳۲% از کودکان عراقی دچار کوتاهی قد ناشی از سو تغذیه شدند، دسترسی آب سالم از ۹۵% به ۵۰% کاهش یافت، به دلیل کمبود دارو وتجهیزات بیمارستانها به سالنهای مرگ تبدیل شد، تولید برق نصف شد، و پس از این فاجعه انسانی جهان در سال ۱۹۹۶ با برنامه نفت در برابر غذا موافقت کرد!
این تحریم باعث فساد گسترده در حکومت عراق شد. تحریم ها ۱۳ سال طول کشید و نهایتا پس از یک جنگ کوتاه به سقوط حکومت عراق منجر شد.

کره شمالی، سال ۲۰۰۶ :قطعنامه های متعدد برای تحریم نظامی، مالی، سفر و تجارت

سقوط آزاد صادرات کره شمالی به ۲ میلیارد دلار، ریزش واردات کشور به کمتر از ۳ میلیارد دلار، رسیدن تولید ناخالص داخلی به ۳۰ میلیارد دلار که کمتر از اکثر کشورهای آفریقایی است، میزان دسترسی به برق و آب سالم یک سوم کشور، ۴۰% از جمعیت کشور معادل ۵ میلیون نفر در معرض سو تغذیه مزمن و حدود ۱ میلیون تن کمبود غذایی سالانه نتیجه این تحریم ها بود

کره شمالی به انزوای کامل مالی با دنیا رسید. محصولات معدنی این کشور که یکی از محلهای درآمد اصلی بود به حالت تعلیق درآمد و دهها هزار کارگر کره شمالی که به خارج اعزام شده بودند تا درآمد ارزی خود را به کشور ارسال کنند با این تحریم‌ها به خانه بازگردانده شدند. اما همچنان حکومت به کار خود ادامه می‌دهد.

دو مورد تاریخی با سرنوشت متفاوت

رژیم صدام حسین یک دیکتاتوری خشن اما فاقد یک ایدئولوژی فراگیر و قوی بود؛ وفاداری به شخص صدام و قبیله گرایی پایه های حکومت را تشکیل می داد و این رژیم برای مشروعیت به ارائه رفاه اقتصادی از طریق نفت بر سر سفره ها متکی بود که با تحریمها از دست رفت و پایه های نظام را شکست. عدم مشروعیت صدام نیز محدود به کردها و شیعیان بود.

رژیم کره شمالی اما یک حکومت تمامیت‌خواه ایدئولوژیک بود که بر پایه ایدئولوژی قدرتمند خوداتکایی مردم را برای زندگی در انزوا و فقر به نام حفظ استقلال تربیت کرد، بنابراین تحریم ها نه تنها تهدیدی محسوب نشد بلکه بهانه ای کامل برای رژیم بود تا بر این گفتمان تاکید کند و تنها راه نجات را، اتکای داخلی نشان دهد.
کره شمالی هرچند ناکارآمد اما با روابط بسیار محدود با متحدانی از جمله چین و روسیه و البته با فضایی که در داخل کشور مهیا کرد موفق به کنترل این وضعیت وخیم شد.

ایران در عین شباهتهایی در برخی موارد به هر دو کشور اما در مجموع، شبیه هیچیک از آنها نیست؛
ایران نیز سالهاست از یک ایدئولوژی خوداتکایی در رفتار و روابطش استفاده می کند، از نفت بعنوان تامین مایحتاج کشور بهره میبرد، روابطش به دنیا محدود به چند کشور اما نیم بند بهرحال مهیاست ولی اکثریت جامعه ایران برای حکومت مشروعیتی قائل نیستند.
جامعه شهری ایران یک جامعه پیچیده، جوان، مدرن، متصل به دنیای امروزی و ناراضی متکی به جنبش اجتماعی است که بزرگترین نقطه تمایز این کشور به دو مملکت دیگر است و این ویژگی عامل تفاوت نتیجه تحریم ها بر ایران با دو کشور دیگر است.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing