▪️جایگزینی برای کاروانسراها (ترجمۀ مقالۀ «In Place of Caravanserais» منتشرشده در شمارۀ بین‌الملل (شمارۀ ۱۸ – ۱۹) مجلۀ «هنر و معماری» – 1973 م/ ۱۳۵۲ ه.ش)
🖋 نویسنده: هیئت‌تحریریۀ مجلۀ هنر و معماری | 1973 م/ ۱۳۵۲ ه.ش
🖋 مترجم: پرنیان عبداللهی | دانشجوی کارشناسی معماری دانشگاه تهران
📑 [بازنشر از شبکۀ آسمانه]
ایران، همانند بسیاری از کشورهایی که به‌سرعت در‌حال‌توسعه هستند، دریافته است که غنای مکان‌های رنگارنگ و باستانی آن، جاذبۀ زیادی برای گردشگران خارجی و ارز خارجی آن‌ها دارد. همچنین می‌آموزد که مدت‌زمان اقامت آن گردشگران و میزان هزینه‌ای که صرف می‌کنند و دفعات بازگشت آن‌ها تا حد زیادی به کیفیت و کمیت امکانات و اقامتگاه‌هایی که به آن‌ها ارائه می‌شود، بستگی دارد. ایران درس دیگری نیز می‌آموزد و آن این است که رشد گردشگری یک موهبت تماماً رو به رشد نیست. محیطی که صدها سال به آرامش و سکوت عادت کرده است، همیشه برای پذیرش هجوم سالانۀ هزاران بازدیدکننده آماده نیست. نقاطی که در نگاه اول برای توسعۀ گردشگری ایده‌آل به نظر می‌رسند، ممکن است ازنظر اکولوژیکی قابل‌قبول نباشند. «مرکز گردشگری» اولین بار در زمان رضاشاه پهلوی، پدر شاه کنونی، راه‌اندازی شد. در سال ۱۳۴۲ در آغاز برنامۀ سوم توسعۀ کشور به «سازمان ملی گردشگری(اینتو)» تبدیل شد و به‌طورجدی ساخت تسهیلات گردشگری در سراسر کشور را آغاز کرد. اکنون‌که سازمان «اینتو» یک «زیرساخت» اوّلیه از اقامتگاه‌های توریستی در سراسر ایران ایجاد کرده است، در نظر دارد بخش خصوصی را تشویق کند تا مابقی ساخت‌وساز پروژه‌ای را که در دهۀ گذشته انجام‌شده، به عهده بگیرد. بیشتر مسافرخانه‌های «اینتو» حدود ۱۰ اتاق دارند و دارای ویژگی‌های مسکن کوچک‌مقیاس هستند که به‌راحتی با شهرهای کوچک هماهنگ می‌شود. مصالح بنایی رایج امروزه ایران ازجمله آجر، سنگ تراورتن و سنگ مرمر و گاهی بتن، و همچنین اضافه کردن مداوم بالکن‌ها امکان تغییراتی در سبک طراحی را فراهم می‌کند که اگرچه نوآورانه نیست، اما در سراسر کشور یافته و پذیرفته‌شده است. البته هتل‌های درجه‌یک به سبک متداول «بین‌المللی» در تهران و سایر شهرهای بزرگ وجود دارد، هرچند که بیشتر و بیشتر توسط شرکت‌های خصوصی اداره می‌شود. یکی از استثناهای قابل‌توجه ازنظر طراحی، هتل شاه‌عباس اصفهان است که از یک کاروانسرای قدیمی ساخته‌شده است. این کاروانسراها البته درگذشته کاروانسراهای اصیل ایرانی برای مسافران بوده و با طراحی و اجرای جزئیات به شیوه‌های سنتی، زیبایی این مکان در چشم گردشگران جلوه‌گر شده است.
⭕️ ادامۀ مطلب را می‌توانید در Instant View یا در وب‌سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
https://telegra.ph/pa01-11-25
https://koubeh.com/pa01-11-25
@koubeh
🖋 نویسنده: هیئت‌تحریریۀ مجلۀ هنر و معماری | 1973 م/ ۱۳۵۲ ه.ش
🖋 مترجم: پرنیان عبداللهی | دانشجوی کارشناسی معماری دانشگاه تهران
📑 [بازنشر از شبکۀ آسمانه]
ایران، همانند بسیاری از کشورهایی که به‌سرعت در‌حال‌توسعه هستند، دریافته است که غنای مکان‌های رنگارنگ و باستانی آن، جاذبۀ زیادی برای گردشگران خارجی و ارز خارجی آن‌ها دارد. همچنین می‌آموزد که مدت‌زمان اقامت آن گردشگران و میزان هزینه‌ای که صرف می‌کنند و دفعات بازگشت آن‌ها تا حد زیادی به کیفیت و کمیت امکانات و اقامتگاه‌هایی که به آن‌ها ارائه می‌شود، بستگی دارد. ایران درس دیگری نیز می‌آموزد و آن این است که رشد گردشگری یک موهبت تماماً رو به رشد نیست. محیطی که صدها سال به آرامش و سکوت عادت کرده است، همیشه برای پذیرش هجوم سالانۀ هزاران بازدیدکننده آماده نیست. نقاطی که در نگاه اول برای توسعۀ گردشگری ایده‌آل به نظر می‌رسند، ممکن است ازنظر اکولوژیکی قابل‌قبول نباشند. «مرکز گردشگری» اولین بار در زمان رضاشاه پهلوی، پدر شاه کنونی، راه‌اندازی شد. در سال ۱۳۴۲ در آغاز برنامۀ سوم توسعۀ کشور به «سازمان ملی گردشگری(اینتو)» تبدیل شد و به‌طورجدی ساخت تسهیلات گردشگری در سراسر کشور را آغاز کرد. اکنون‌که سازمان «اینتو» یک «زیرساخت» اوّلیه از اقامتگاه‌های توریستی در سراسر ایران ایجاد کرده است، در نظر دارد بخش خصوصی را تشویق کند تا مابقی ساخت‌وساز پروژه‌ای را که در دهۀ گذشته انجام‌شده، به عهده بگیرد. بیشتر مسافرخانه‌های «اینتو» حدود ۱۰ اتاق دارند و دارای ویژگی‌های مسکن کوچک‌مقیاس هستند که به‌راحتی با شهرهای کوچک هماهنگ می‌شود. مصالح بنایی رایج امروزه ایران ازجمله آجر، سنگ تراورتن و سنگ مرمر و گاهی بتن، و همچنین اضافه کردن مداوم بالکن‌ها امکان تغییراتی در سبک طراحی را فراهم می‌کند که اگرچه نوآورانه نیست، اما در سراسر کشور یافته و پذیرفته‌شده است. البته هتل‌های درجه‌یک به سبک متداول «بین‌المللی» در تهران و سایر شهرهای بزرگ وجود دارد، هرچند که بیشتر و بیشتر توسط شرکت‌های خصوصی اداره می‌شود. یکی از استثناهای قابل‌توجه ازنظر طراحی، هتل شاه‌عباس اصفهان است که از یک کاروانسرای قدیمی ساخته‌شده است. این کاروانسراها البته درگذشته کاروانسراهای اصیل ایرانی برای مسافران بوده و با طراحی و اجرای جزئیات به شیوه‌های سنتی، زیبایی این مکان در چشم گردشگران جلوه‌گر شده است.
⭕️ ادامۀ مطلب را می‌توانید در Instant View یا در وب‌سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
https://telegra.ph/pa01-11-25
https://koubeh.com/pa01-11-25
@koubeh
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment