◾ما همه باهم هستیم ◾ستگادین ۱۷ مهر ۱۴۰۰
معمولاً این جمله را نمیشنویم. ولی اغلب برای داشتن «ما»، نیازمند «آنها» هستیم.
برای سودسازی (یا سروصدا کردن) در رسانههای اجتماعی، ریاضیاتی که بکار میرود، تقسیمکردن است نه جمعکردن!
اغلب اوقات، از آنجایی که رسانهها در هر گوشهای از زندگی ما رسوخ کردهاند، در ایجاد اختلاف، خوب عمل میکنند.
تناقض خندهداری است وقتی اثر شبکهای(Network Effect) که فرهنگمان را قوی میکند ( وقتی تعداد افراد بیشتری از یک محصول یا خدمت استفاده کنند، آن محصول، بهتر جواب میدهد)، وابسته به ارتباطات است.
وقتی Stewart Brand، عکس زمین را که از فضا گرفته شده بود، در جلد Whole Earth Catalog قرار داد، برای بسیاری از مردم، اتفاق افشاگرانهای بود. عکس، جدید بود ولی تصویری که ارائه شد، همان یادآوری دائمی این موضوع بود که فراموشکردن ذات بشدت فانی دنیایمان، بیفایده است.
درست است که ایدهها قادرند پخش و تکثیر شوند و فرصتهای نو و مرزهای جدیدی خلق کنند، ولی صرفنظر از اینکه چند نفر برای رفتن به فضا هزینه میکنند، ما هنوز هم در همان سیارهایم.
ما همگی با شروع حرکت به ورای قرن صنعتیگرایی، با تأثیرات موتورهای صنعتی که وابستهشان شدهایم، دست و پنجه نرم خواهیم کرد. جابجایی مزمن در آب و هوای کل سیاره، به چشمگیرترین محرک تغییر برای بیست سال بعد تبدیل میشود. برای همهی ما، نه برای اندکی از افراد.
برخلاف رخدادها یا سیاستهای جاری، این قضیه نه محلی است و نه گذرا. جنگیدن با آب و هوایی که همهی ورودی و خروجی زندگیمان را تغییر میدهد، سخت است.
اولین قدم، فهم این واقعیت است که ما همه باهم هستیم.
.