اظهارنظر جالب توجه نماینده سابق سازمان ملل در امور سوریه
.
به گزارش رادیو فردا، استفان دی میستورا - نماینده سابق سازمان ملل در امور سوریه - یکی از دلایل استعفای خود از این پست را به این دلیل دانست که نمی‌خواست روزی با بشار اسد دست بدهد.
.
او که سال گذشته استعفا داده بود درباره دلیل استعفای خود گفت وقتی که متوجه شد که بشار اسد در جنگ داخلی این کشور عملا پیروز شده است نتوانست خود را قانع کند که همچنان در این پست بماند و با این فرد دست بدهد.
.
وی گفت من کسی نیستم که صبح بیدار شوم و دست بشار اسد را فشرده و بگویم «نگران نباش».
.
لازم به ذکر است در جریان جنگ داخلی سوریه، نیروهای بشار اسد حتی به کاروان‌های کمک سازمان ملل نیز حمله می‌کردند. در جریان انقلاب مردم سوریه و پس از آن جنگ داخلی، نیروهای اسد به کمک جمهوری اسلامی و روسیه هزاران سوریه‌ای را کشتند.
.
این سخن آقای دی میتسورا پیوند بین اخلاق و سیاست را نشان می‌دهد. به نظر شما سیاستمداران تا کجا مجاز به رعایت اخلاق هستند؟ آیا سیاست حوزه‌ای جدا از اخلاق است یا باید در سیاست اخلاق را رعایت کرد؟


@Tavaana_TavaanaTech

3 comments

عوامفریبانه به نظر میاد،چون این جور آدما خیلی زودتر میتونن از دخالت‌های روسیه،آمریکا،ترکیه،و ایران در کشتار مردم بیگناه سوریه،به بهانه کسب قدرت اظهار نظر کنن،تو این ماجراها فقط مقصر اسد نیست،خیلیها تو این کشتار دخالت دارن
KY YK
این سخن آقای دی میتسورا پیوند بین اخلاق و سیاست را نشان می‌دهد. به نظر شما سیاستمداران تا کجا مجاز به رعایت اخلاق هستند؟

سیاستمداران باید همواره در امر سیاست پایبند به اصول اخلاقی باشند

آیا سیاست حوزه‌ای جدا از اخلاق است یا باید در سیاست اخلاق را رعایت کرد؟

هیچ حوزه‌ای از اخلاق جدا نیست
در زمینۀ رابطۀ احتمالی میان اخلاق و سیاست چهار دیدگاه در میان صاحبنظران وجود دارد: نظریۀ جدایی اخلاق از سیاست، نظریۀ تبعیت
اخلاق از سیاست، نظریۀ دوسطحی اخلاق و سیاست و نظریۀ یگانگی اخلاق و سیاست. نماد بارز دیدگاه اول، ماکیاولی است. این دیدگاه، ورود
اخلاق به عرصۀ سیاسی را ممنوع و خطرناك میداند و آن را عامل ناکامی سیاست قلمداد مینماید. دیدگاه دوم در کل مطرود و نامعتبر است و
طرفدار چندانی ندارد. زیرا براي اخلاق هویت و اصالتی قائل نیست. در دیدگاه سوم، اصول اخلاقی در امور سیاسی پذیرفته میشود درحالیکه
معتقد است؛ اخلاق سیاسی با اخلاق فردي متفاوت است و در دیدگاه چهارم، اخلاق و سیاست هر دو مظاهر حکمت عملی و ارزش مدارند و میان
آن دو یک نوع اتحاد برقرار است به شیوهاي که میتوان اخلاق را سیاست فردي و سیاست را اخلاق جمعی دانست.