✳️ انـــــواع الـــف《ا》 :

🖋۱_ الف اطلاق یا اشباع: این الف را در آخر مصراع ها برای کامل کردن وزن  می آورند.

 مثال: ز بیژن مگر آگهی یابما / بدین کار هشیار بشتابما 

🖋۲_ الف پاسخ: « ا» گاه در آخر سوم شخص مفردفعل ماضی ساده به هنگام گفتگو و مناظره و سؤال و جواب می آید.
 گفتم: غم تو دارم٬ گفتا غمت سرآید/ گفتم که ماه من شو٬ گفتا اگر برآید ( الف نهادی هم می گویند) 

🖋۳_ الف تعظیم: الفی که در آخر اسم خاص افزوده می شد و معنی و مفهوم بزرگداشت را داشت. صائبا

 🖋۴_ الف تفخیم: این الف مفهوم تعظیم و بزرگداشت را داشت٬ در متون کهن اغلب به اسم عام و صفت افزوده می شد.
 مادر حسنک ...٬ گفت : « بزرگا مردا که این پسرم بود.»   
 
 🖋۵_ الف حاصل مصدری: ‌این الف در پایان صفت می آید و حاصل مصدر می سازد. فراخنای جهان سرشار از آزادی و شادی ست.

🖋۶_ الف مبالغه و کثرت: در پایان واژه می آید و نشانه فراوانی و کثرت است٬ خوشا پرنده که بی واژه شعر می گوید...سودا 

🖋۷_ الف دعا : این الف در آخر سوم شخص مفرد مضارع می آید٬ نفست شکفته بادا.

🖋 ۸_ الف به جای تنوین: ابدا

🖋 ۹_ الف صفت فاعلی : گویا 

🖋۱۰_ الف قابلیت: خوانا 

🖋۱۱_ الف مفعولی: رها

🖋 ۱۲_ الف نسبت: درازا 

🖋۱۳_ الف وقایع ( واج میانجی) خانه اش.

🖋۱۴- الف اسم معنی ساز: گرما

🖋۱۵- الف خود واژه(جوهری): سرما

🖋۱۶- الف زاید: آشکارا

🖋۱۷-الف تعجبی:  شگفتا

🖋۱۸- الف میانوند: کشاکش

‌‌@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan