❇️ خوانش / خواندن / مطالعه کردن

❇️ «اهمیت معنای این سه کلمه از نظر مهارت‌های آموزشی، بهتر و دقیق‌تر قابل درک است. شاید یکی از نکات ضعف آموزشی و زودفراموشی مطالب، به شکلی به همین سه واژه برگردد.

کاملاً واضح است که گذشت زمان می‌تواند در تغییر و یا تقلیل و برداشت معنایی واژه‌ها مؤثر باشد. این تأثیر در این سه واژه کاملاً عینیت دارد. تا پیش از رواج واژه‌ی خوانش، مطالعه کردن با دقت و تأمّل همراه بوده ولی خواندن فقط سطح متعارفی را بیان می‌کرده است.

چون فهم معنایی مطالعه کردن، علم و اطلاع به دست آوردن بوده است. اما امروزه واژه‌ی خوانش به نوعی دیگر این سطح دریافت را تصرف کرده است. به همین خاطر می‌توانیم بگوییم که خوانش، یعنی با متن و اثری درگیر شدن و با شیوه‌ی پرسشی و انتقادی خواندن است. قطعاً چنین فهمی از خوانش موجب می‌شود تا شخص خواننده به نکات عمیق علمی آثار و متون پی برد. مطمئناً با حصول چنین اصلی، دیگر ترکیب‌های زبانی از قبیل حفظ کردن و زود فراموش کردن، معانی خود را از دست خواهند داد.

پس حضور معنایی خوانش به وجهی معنای خواندن و مطالعه کردن را تغییر داده است. اما با وجود این، می‌توان گفت که مطالعه کردن از نظر دلالت معنایی، چون گذشته قدری بار معنایی خود را حفظ کرده است، ولی خواندن حالتی روزمرگی پیدا کرده است».

📒 درآمدی بر کاربردشناسی واژه‌ها با تکیه بر معناشناسی، دکتر #اسماعیل_نرماشیری، ص ۶۲-۶۳

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan