انسانی از جنس الفبابر سنگ مزارش سخنانی از او را حک کردهاند
«کلید مشکلات ما در لابهلای الفبا خفته است و من اینک شما را به یک قیام مقدس دعوت میکنم؛ قیام برای باسوادکردن مردم ایلات»
بهمنبیگی در سال ۱۳۲۴ کتاب «عرف و عادت در عشایر فارس» را منتشر کرد و شش سال پس از آن، نخستین مدرسهی عشایری را برای بستگان خود در سایهی چادر مهمانی سنتیشان بر پا داشت. پس از پذیرش طرح آموزش عشایر از سوی مدیر اصل چهار ترومن قرار بر این شد که چادر و لوازم آموزشی با اصل چهار باشد و معلمان و حقوقشان با محمد بهمنبیگی. این کوششها سبب شد که در سال ۱۳۳۱ برنامهی سوادآموزی عشایر توسط وزارت آموزش و پرورش تصویب بشود و تا سال ۱۳۳۳ هشتاد و هفت مدرسهی عشایری در استان فارس شروع به کار کرد. بهمنبیگی در سال ۱۳۳۶ با همکاری و حمایت دکتر کریم فاطمی مدیر آموزش و پرورش فارس، اولین مرکز تربیت معلم عشایری به نام «دانشسرای عشایر شیراز» را بنیان نهاد که در سال ۱۳۴۳ اولین گروه دختران عشایری وارد این دانشسرا شدند.
در همهی این سالها محمد بهمنبیگی توانست تعداد اندکی از دانشآموزان با استعداد اما فقیر را شناسایی کند و به منزل خود بیاورد تا مخارج زندگیشان را در دوران تحصیل تقبل کند. بهمنبیگی با تلاش پیگیر و خستگیناپذیر خود موفق شد که در سال ۱۳۴۶ از سازمان برنامهوبودجه و بانک کشاورزی بودجه دریافت کند و با این بودجه موفق شد که اولین گروه چهل نفری از دانشآموزان ایلات و طوایف مختلف را پس از برگزاری کنکور و انجام مصاحبه به شیراز بیاورد تا به صورت شبانهروزی به تحصیلات پس از ابتدایی ادامه بدهند. با موفقیت این گروه از دانشآموزان و نمرات خوبی که در درسها کسب کردند، بهمنبیگی موفق شد که در سال ۱۳۴۷ ساختمان اولین دبیرستان مستقل شبانهروزی عشایری را در شیراز بسازد و سال به سال بر تعداد دانشآموزان این مدرسه بیافزاید.
بهمنبیگی در سال ۱۳۵۰، مرکز آموزش حرفهای دختران (قالیبافی) را بنا نهاد و دو سال پس از آن یعنی در سال ۱۳۵۲ اولین مرکز آموزش حرفهای پسران عشایر و سپس هنرستان صنعتی و موسسه تربیت مامای عشایر را بنا نهاد.
بیشتر بخوانید
http//
bit.ly/2Lkccwo#محمد_بهمن_بیگی #معلم #روز_معلم #آموزش_عشایر #آموزش
@Tavaana_TavaanaTech